Το μεγαλύτερο στοίχημα του Λεμονή

Η διάσωση του… στρατιώτη του «ερυθρόλευκου» τάγματος Τάκη Λεμονή αποδεικνύει
ότι οι στρατηγοί (Σ. Κόκκαλης) γνωρίζουν να ανταμείβουν όσους φέρνουν
αποτελέσματα. Τέτοιος ήταν ο έκτος τίτλος, έστω και δύσκολα, άσχετα αν χάθηκε
το Κύπελλο.

*** Ο προπονητής Λεμονής έπιασε πόστο στον Ρέντη, όπως ακριβώς βρήκαν δουλειά
στην ΕΠΟ παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές. Εντελώς ξαφνικά, δίχως σοβαρή προϋπηρεσία,
χωρίς κάποιες επιτυχίες, με βιογραφικό πλούσιο κάτω από την ένδειξη
«ποδοσφαιριστής» και λευκό κάτω από τη λέξη «προπονητής». Έμαθε (και τον
μάθαμε!) στον πάγκο του Ολυμπιακού να πανηγυρίζει με σφυγμούς… κόκκινους, να
κάνει δηλώσεις που άγγιζαν τις καρδιές των οπαδών.

*** Ήρθε όταν η μόδα της εποχής ήθελε Έλληνες στο τιμόνι των μεγάλων ομάδων
και παρέμεινε όταν η μόδα τον… προσπέρασε και απαιτούσε ξένους (Σάντος) ή
επιστροφή στις ρίζες (Μπάγιεβιτς).

Το φετινό στοίχημα είναι μεγάλο για τον τεχνικό και τεράστιο για τον Κόκκαλη.
Με φαγητό… ξαναζεσταμένο θα επιχειρήσουν στο Λιμάνι να κατακτήσουν τον
έβδομο σερί τίτλο και να φθάσουν το κατόρθωμα της ομάδας του ’50, που έμεινε
στη «Χρυσή Βίβλο» με τις επιτυχίες του Ολυμπιακού.

*** Τόσα χρόνια ο στόχος ήταν η καλή πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ. Τώρα, ναι μεν
δεν αγνοείται, σίγουρα όμως προβάλλεται δειλά δειλά και προτάσσεται η
διατήρηση των κεκτημένων στην Ελλάδα. Ίσως, γιατί στον Ολυμπιακό κατάλαβαν τα
όρια και τις αντοχές τους.

*** Ο Τάκης Λεμονής, διεμβολιστής ως εξτρέμ τη δεκαετία του ’80, ακόμη
προσπαθεί να… εμβολίσει τις ψυχές των οπαδών του Ολυμπιακού. Ως προπονητής,
εννοείται. Το αποδεικνύουν οι επιστολές οι γεμάτες παράπονο ή «ενστάσεις» στις
εφημερίδες, τα σχόλια στις εξέδρες, το όραμα που δεν είναι τόσο ξεκάθαρο.

*** Η άρνησή του να δεχθεί πίσω στον Ολυμπιακό τον Γεωργάτο, ίσως να φανέρωσε
έλλειψη αυτοπεποίθησης, αν όμως ήθελε τον παίκτη ο πρόεδρος ουδείς θα τον
σταματούσε. Τον Κόκκαλη… Όπως έγινε με τον Τζιοβάνι. Όπως… δεν έγινε με
τον έμπειρο κεντρικό αμυντικό που ζητούσε ο Λεμονής. ‘Η με την περίπτωση του
Ελευθερόπουλου, όταν σαφώς ο κόουτς δεν θα προσέφερε τέτοιο συμβόλαιο αν ήταν
της αρμοδιότητάς του.

Αλήθεια, όμως, ποιες ακριβώς είναι οι αρμοδιότητες του Λεμονή; Αρχικά, να
εμπνεύσει τους ποδοσφαιριστές να παίζουν (και) γι’ αυτόν και όχι μόνο για τον
κόσμο, τα χρήματα, τον πρόεδρο και τα… αμάξια τους. Ακολούθως, να συνετίσει
τον Καρεμπέ και να μην αποβάλλεται ο Γάλλος στο πρώτο σοβαρό φιλικό
προετοιμασίας και μετά να ψάχνουν αν κρατήθηκε φύλλο αγώνα και στοιχεία.

*** Μετά, να επαναφέρει στον ίσιο δρόμο τον Ζε Ελίας. Στον δρόμο της καλής
απόδοσης. Να βρει λύσεις στην επίθεση. Και να πείσει ότι ορθά έκανε
«ξεχνώντας» στην Αθήνα τον Πουρσανίδη, τον Οφορίκουε και τον Ρόμπερτς. Εδώ
όμως με τις λύσεις συμβολαίων μπορεί και να βάλει… πλάτη (οικονομική…) για
έναν πρόεδρο που δεν βάζει αυτή τη χρονική στιγμή βαθιά το χέρι στην τσέπη.

*** Πού δεν φθάνουν οι αρμοδιότητες του Λεμονή; Στην απόφαση επιβολής αρχηγών
άνευ ψηφοφορίας, για παράδειγμα. Ο Χαλίλοτζιτς μπορεί να μην έφθανε εκεί…
Καλώς, λοιπόν, δεν έφθασε στον Πειραιά.

*** Ο Τάκης Λεμονής, όμως, δύσκολα λέει «όχι».

*** Αν κερδίσει έναν ακόμη τίτλο ο Ολυμπιακός θα αποδειχθεί ότι οι προπονητές
γίνονται και δεν γεννιούνται.

*** Και αν δεν κόψει το νήμα το «ερυθρόλευκο» σκάφος, δεν θα χάσει απλώς ένα
σερί. Θα γκρεμιστούν όσα χτίστηκαν εντός μιας εξαετίας και θα φανεί ότι δόθηκε
περισσότερο βάρος σε τμήματα εξωαγωνιστικά (marketing, διαφημίσεις, χορηγοί),
παρά η δέουσα προσεχή σε μια κρίσιμη καμπή που οι άλλοι δυναμώνουν στο
ποδοσφαιρικό τμήμα.