«Με τον Λάμπρο και τον Μιχάλη βάζαμε βόμβες»

Βομβιστική επίθεση στου Ρέντη κατά λεωφορείου όπου επέβαιναν Αμερικανοί στρατιώτες το 1987. Για πρώτη φορά συμμετείχε ο Σάββας Ξηρός

Στη συνέχεια συμμετέχω στην έκρηξη βόμβας κατά λεωφορείου που επέβαιναν
Αμερικανοί στρατιώτες στη Λ. Κηφισού στου Ρέντη, το έτος 1987. Μαζί μου ήταν ο
αδελφός μου ο «Σάββας» που συμμετέχει για 1η φορά, ο «Λουκάς» και ο
«Σταμάτης».

Πιθανόν να ήταν και ο «Αλέκος». Τη βόμβα την τοποθετήσαμε εγώ και ο Σάββας
μέσα σ’ ένα σιδερένιο βαρέλι που το αφήσαμε στην αριστερή πλευρά του ρεύματος
κυκλοφορίας προς Πειραιά. Μετά συνδέσαμε τη βόμβα με ένα καλώδιο το οποίο
είχαμε βάλει από το βράδυ της προηγούμενης ημέρας. Πέρναγε το ποτάμι και
έβγαινε στο απέναντι ρεύμα κυκλοφορίας. Το μπουτόν για την πυροδότηση της
βόμβας το πάτησα εγώ. Στη συνέχεια όλοι μαζί επιβιβασθήκαμε σε Ι.Χ. φορτηγό
μάρκας VW τύπου βαν και απομακρυνθήκαμε από το σημείο προς την πλευρά του
Ρέντη, όπου το εγκαταλείψαμε χωρίς να θυμάμαι πού ακριβώς.

Στη Βούλα

Ακολουθεί η έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου κατά λεωφορείου με Αμερικανούς
στρατιώτες και πάλι στην περιοχή της Βούλας, το ίδιο έτος (1987). Πριν γίνει η
έκρηξη εγώ με τον «Λουκά» βρισκόμαστε σε στάση λεωφορείου, της Λ.
Βουλιαγμένης, πλησίον του Αλίμου και περιμέναμε να περάσει το συγκεκριμένο
λεωφορείο με τους Αμερικανούς στρατιώτες. Όταν περνάει, εμείς επιβιβαζόμαστε
σε δίκυκλη μοτ/τα, μάρκας KAWASAKI, που είχαμε κλέψει από την περιοχή
Παγκρατίου, προσπερνάμε το λεωφορείο και πηγαίνουμε κοντά στο σημείο που τα
άλλα μέλη της ομάδας είχαν τοποθετήσει το αυτοκίνητο, παγιδευμένο με
εκρηκτικά.

Μπαίνουμε μέσα σε ένα διπλανό γιαπί και τη στιγμή που περνάει από δίπλα το
λεωφορείο, εγώ πυροδοτώ τα εκρηκτικά με τηλεχειρισμό, χρήση του οποίου γίνεται
πρώτη φορά. Το παγιδευμένο με εκρηκτικά αυτοκίνητο το είχαν τοποθετήσει και
προετοιμάσει ο «Λάμπρος», ο «Σταμάτης» και ο αδελφός μου ο Σάββας, ο οποίος
είχε το ψευδώνυμο «Μιχάλης». Μετά την τοποθέτηση του αυτοκινήτου τα εν λόγω
άτομα μας περιμένανε στο προκαθορισμένο σημείο, επί της παραλιακής, με κάποιο
κλεμμένο αυτοκίνητο.

Το σύστημα τηλεχειρισμού (πομπός και δέκτης) το αγοράσαμε χωρίς να θυμάμαι
ποιος από το κατάστημα ηλεκτρονικών ειδών ΒΕΝΙΕΡΗ, στο Περιστέρι. Συγκεκριμένα
αγοράσαμε ένα τέτοιο σύστημα το οποίο στο στάδιο της πρόβας μου δόθηκε και
έκανα δοκιμές ως προς τη λειτουργία του.

Χρησιμοποιώντας στη θέση του πυροκροτητή σχετικό λαμπάκι από φακό και
διαπίστωσα ότι ήταν λειτουργικό και η εμβέλειά του ήταν περίπου 30 μ. περίπου.
Αυτά τα συστήματα τηλεχειρισμού χρησιμοποιούνται κυρίως για το άνοιγμα –
κλείσιμο γκαραζόπορτας και μετά τις δοκιμές αγοράσαμε από το προαναφερόμενο
κατάστημα 7-8 κομμάτια για μελλοντικές χρήσεις.

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΝΟΡΝΤΙΝ

«Εγώ πάτησα το κουμπί»

Ο Αμερικανός πλοίαρχος Νορντίν σκοτώθηκε από τη βόμβα την οποία πυροδότησε, σύμφωνα με την ομολογία του, ο Χριστόδουλος Ξηρός

Στις αρχές του 1988 είχαμε αποφασίσει ως επόμενο στόχο Αμερικανό αξιωματούχο.
Με τη συνήθη διαδικασία παρατήρησης κατά μήκος της Λ. Κηφισίας εντοπίσθηκε
στόχος ο οποίος διέμενε στην περιοχή Φιλοθέης.

Στην επίθεση αυτή λάβανε μέρος, εγώ, ο αδελφός μου ο «Σάββας», ο «Σταμάτης»
και ο «Αλέκος». Επιλέξαμε ως χρόνο πραγματοποίησης τη στιγμή κατά την οποία
επέστρεφε στην οικία του. Τοποθετήσαμε τηλεχειριζόμενο εκρηκτικό μηχανισμό
στον σκουπιδοτενεκέ, δίπλα στην είσοδο της οικίας του. Ενώ περιμέναμε την
επιστροφή του, κάποιος περίοικος μας ρώτησε τι κάνουμε εκεί και ο «Αλέκος», ο
οποίος ήταν υπεύθυνος της ομάδας αυτής, αποφάσισε ότι πρέπει να φύγουμε,
πράγμα που κάναμε. Στη συνέχεια τηλεφωνήσαμε και υπεδείξαμε ως ομάδα την
ύπαρξη του εκρηκτικού μηχανισμού. Από τα ΜΜΕ έμαθα στην εν λόγω οικία διέμενε
ο υπάλληλος της Αμερικανικής Πρεσβείας George Carros.

Η επόμενη επίθεση στην οποία εγώ συμμετείχα ήταν τον Ιούνιο του 1988, η έκρηξη
παγιδευμένου αυτοκινήτου κατά Αμερικανού αξιωματούχου στο Κεφαλάρι Κηφισιάς.

Σ’ αυτή την επίθεση είμαστε χωρισμένοι σε δύο (2) ομάδες. Στην πρώτη ομάδα
συμμετείχαν ο αδελφός μου ο Σάββας, ο «Αλέκος» και ο «Σταμάτης». Αυτοί
αναλαμβάνουν την προετοιμασία και τοποθέτηση του παγιδευμένου με εκρηκτικά
αυτοκινήτου, στο προεπιλεγμένο σημείο, όπως και έγινε. Δεν θυμάμαι ποιος
τοποθέτησε τα εκρηκτικά εντός του αυτοκινήτου.

Η δεύτερη ομάδα αποτελείτο από εμένα και τον «Λουκά», οι οποίοι ταυτόχρονα με
την τοποθέτηση του αυτοκινήτου μπήκαμε σε διπλανό ακατοίκητο σπίτι. Τη στιγμή
που πέρασε ο στόχος με το αυτοκίνητό του, εγώ πάτησα το μπουτόν του
τηλεχειρισμού. Στη συνέχεια εγώ με τον «Λουκά» πήγαμε στο σημείο που είχαμε
αφήσει κλεμμένη μοτοσυκλέτα και απομακρυνθήκαμε με κατεύθυνση τα Μελίσσια,
όπου εγκαταλείψαμε τη μοτοσυκλέτα και επιβιβασθήκαμε σε κλεμμένο αυτοκίνητο,
με κατεύθυνση προς την περιοχή Ελληνορώσων, νομίζω, όπου και το εγκαταλείψαμε.
Μετά την ενέργεια αυτή από τις ειδήσεις μάθαμε ότι από την έκρηξη σκοτώθηκε ο
στόχος, ο οποίος ήταν ο Αμερικανός πλοίαρχος NORDEEN. Η επιλογή και ο
εντοπισμός του στόχου αυτού έγινε με την διαδικασία που προανέφερα σε άλλες
ενέργειες.

ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ

Ο «Λουκάς» αστυνομικός – εγώ κρατούμενος

Αστυνομικό Τμήμα Βύρωνα. Στην κλοπή των όπλων μετείχαν οκτώ μέλη της 17Ν

Εκείνη την περίοδο γίνονταν συζητήσεις μεταξύ μας για τους τρόπους ανεύρεσης
όπλων και πυρομαχικών για τις ανάγκες της Οργάνωσης. Αποφασίσθηκε να
εισβάλουμε στο Αστυνομικό Τμήμα του Βύρωνα, γιατί κρίθηκε πιο ευάλωτο. Στην
εισβολή πήραν μέρος εκτός από εμένα, ο αδελφός μου ο Σάββας, ο «Αλέκος», ο
«Λάμπρος», ο «Λουκάς», ο «Σταμάτης», ο «Στέλιος» και ο «Χάρης».

Τον «Στέλιο» και τον «Χάρη» τους συναντώ για πρώτη φορά, εκ των οποίων ο
«Στέλιος», όπως έμαθα αργότερα ήταν τυπογράφος, το μικρό του όνομα ήταν
«Κώστας» και κατάγεται από την Ήπειρο. Η ηλικία του είναι περίπου 35 ετών,
μετρίου αναστήματος, προς το κοντό, με λεπτή σωματική διάπλαση. Το πραγματικό
όνομα του «Χάρη» είναι Ηρακλής, κατάγεται από την ίδια περιοχή με τον Στέλιο
και έχει παρόμοια ηλικία και διάπλαση.

Επιλέχθηκε ως χρόνος η παραμονή του 15Αύγουστου του έτους 1988, διότι ήταν
αργία και στο Τμήμα θα ευρίσκετο μειωμένη δύναμη αστυνομικών και θα υπήρχε
μειωμένη κίνηση πολιτών. Αρκετό καιρό πριν την εισβολή διάφορα μέλη της ομάδας
και σε διαφορετικές ώρες έκαναν «παρατήρηση» στο Αστυνομικό Τμήμα από κοντινή
ταβέρνα – ουζερί.

Πρώτοι εισήλθαμε ο «Λουκάς» που φορούσε στολή αστυνομικού και εγώ που
παρίστανα τον κρατούμενο. Αφού ακινητοποιήσαμε τον σκοπό, που δεν αντιστάθηκε,
στη συνέχεια τόσο εμείς όσο και τα άλλα μέλη της ομάδας μπήκαμε στο εσωτερικό
του κτιρίου και με βάση το σχέδιο που είχαμε καταστρώσει αφοπλίσαμε και τους
υπόλοιπους αστυνομικούς που βρισκότανε στο οίκημα και που ήταν συνολικά
τέσσερα άτομα.

Στη συνέχεια τους κλειδώσαμε σε ένα κρατητήριο και αφού πήραμε διάφορα
έγγραφα, σφραγίδες, ασύρματους, στολές και τον διαθέσιμο οπλισμό, αποχωρήσαμε
χωρίς να ανοιχθεί η κεντρική αποθήκη οπλισμού του Τμήματος. Υπεύθυνος της
εισβολής αυτής ήταν ο «Λουκάς», ενώ ο «Λάμπρος» παρέμεινε εκτός του Τμήματος,
ευρισκόμενος οπλισμένος προς υποστήριξη, εντός φορτηγού κλεμμένου.

Για Πέτσο Ανδρουλιδάκη, Μπακογιάννη

Στην επίθεση κατά του εισαγγελέα ΑΝΔΡΟΥΛΙΔΑΚΗ Κων/νου, εγώ δεν συμμετείχα,
αλλά από συζητήσεις στην οργάνωση άκουσα ότι την ενέργεια αυτή την έκαναν ο
«Σταμάτης» και ο «Λουκάς». Η επόμενη στην οποία συμμετείχα ενέργεια, ήταν κατά
του ΠΕΤΣΟΥ. Αφού φτιάχθηκε το αυτοκίνητο, χωρίς να θυμάμαι από ποιους, εγώ, ο
αδελφός μου ο Σάββας και ο «Λουκάς» πήγαμε με ένα κλεμμένο αυτοκίνητο μάρκας
MORRIS MARINA, τύπου κάραβαν, το οποίο παρκάραμε σε σημείο οπτικής επαφής με
το παγιδευμένο, πλην όμως ο στόχος δεν πέρασε από το σημείο και φύγαμε,
παίρνοντας τον εκρηκτικό μηχανισμό και τους πυροκροτητές από το παγιδευμένο
αυτοκίνητο, για να αποφύγουμε την τυχαία έκρηξη. Μετά από μία – δύο μέρες
ξαναπήγαν ο «Λουκάς» και ο αδελφός μου ο Σάββας και κάποιος άλλος στη θέση
μου, γιατί είχα πρόβλημα με τη μέση μου και πραγματοποίησαν την έκρηξη. Στη
δολοφονία του ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ εγώ δεν συμμετείχα, πλην όμως απ’ όσα άκουσα στην
οργάνωση, την ομάδα αποτελούσαν ο «Σταμάτης», ο αδελφός μου ο Σάββας, ο
«Λουκάς», ο «Χάρης» και ο «Λάμπρος».

Η ΚΛΟΠΗ ΣΤΟ ΣΥΚΟΥΡΙΟ

7 άτομα μπαινοβγαίναμε για μήνες στο στρατόπεδο

Τα όπλα που έκλεψαν από το στρατόπεδο του Συκουρίου είναι η φωτογραφία – σήμα κατατεθέν της 17 Νοέμβρη

Την κλοπή πυρομαχικών από το στρατόπεδο Συκουρίου της Λάρισας την κάναμε εγώ,
ο αδελφός μου ο Σάββας, ο «Λουκάς», ο «Σταμάτης», ο «Στέλιος», ο «Χάρης» και ο
«Μάρκος». Με τον «Μάρκο», ο οποίος εμφανίζεται πρώτη φορά, είχαμε γνωρισθεί
στο χώρο και το πραγματικό του όνομα είναι Κώστας ΤΕΛΛΟΣ, δάσκαλος στο
επάγγελμα από τη Θεσ/νίκη, ηλικίας 40 ετών περίπου σήμερα. Το στρατόπεδο αυτό
επιλέχθηκε ανάμεσα σε άλλα που κοιτάξαμε, γιατί ήταν απομονωμένο και πιο
εύκολο έναντι των άλλων.

Συγκεκριμένα απ’ όσο γνωρίζω από συζητήσεις που γινότανε στην οργάνωση, είχαμε
κοιτάξει μεταξύ των άλλων κι ένα στρατόπεδο στην περιοχή της Λαμίας, δεν
επιλέχθηκε διότι ήταν πιο δύσκολο. Απ’ ό,τι θυμάμαι εκείνη την περίοδο είχαμε
κλέψει ένα ΙΧΦ αυτοκίνητο, μάρκας NISSAN VANNETE, στο οποίο για πρώτη φορά
τοποθετήσαμε πλαστές πινακίδες κυκλοφορίας, που αντιστοιχούσαν σε άλλο
αυτοκίνητο, ιδίου τύπου και χρώματος, το οποίο χρησιμοποιούσαμε για τις
μετακινήσεις μας. Από το φθινόπωρο του 1989 και μέχρι την παραμονή των
Χριστουγέννων, τα μέλη της οργάνωσης πηγαίναμε ανά τρία άτομα, τα βράδια στο
χώρο πλησίον του στρατοπέδου και αφαιρώντας κεραμίδια από τις σκεπές των
αποθηκών, εισέρχονταν ο αδελφός μου ο Σάββας και έλεγχε το περιεχόμενό τους.
Στη συνέχεια ξανατοποθετούσαμε τα κεραμίδια και φεύγαμε. Έτσι με τον τρόπο
αυτό, όταν πήγαμε την παραμονή, γνωρίζαμε εκ των προτέρων ποιες αποθήκες μάς
ενδιαφέρουν, τις οποίες ανοίξαμε και αφού αφαιρέσαμε ρουκέτες, σφαίρες,
χειροβομβίδες κ.λπ., τις ασφαλίσαμε με δικά μας λουκέτα. Τα πυρομαχικά τα
μεταφέραμε με αυτοσχέδια «σαμάρια», εκτός στρατοπέδου και τα τοποθετήσαμε στη
συνέχεια εντός του NISSAN. Λέγοντας σαμάρια εννοώ αυτοσχέδιους φορείς, με
σιδερόλαμες και λουριά που είχαμε εκ των προτέρων ετοιμάσει και τα οποία
φορούσαμε στους ώμους. Το πώς ανοίχθηκαν τα λουκέτα των αποθηκών δεν το
γνωρίζω, διότι τα άνοιξε άλλο μέλος της οργάνωσης.

Αφού φορτώθηκαν τα πυρομαχικά στο NISSAN, ακολούθως τα μεταφέραμε σε άγνωστο
προς εμένα υπόγειο διαμέρισμα, κοντά στη Διαγώνιο στη Θεσ/νίκη. Εγώ με τον
αδελφό μου την επόμενη ημέρα επιστρέψαμε στην Αθήνα, ενώ στη Θεσ/νίκη
παρέμεινε ο «Λουκάς», χωρίς να είμαι σίγουρος, ο οποίος είχε κλειδιά του
συγκεκριμένου διαμερίσματος.

Στο Πολεμικό Μουσείο

Επόμενη ενέργεια είναι η κλοπή των μπαζούκας από το Πολεμικό Μουσείο, την
οποία κάναμε εγώ, ο αδελφός μου ο Σάββας, ο «Λουκάς» και ο «Σταμάτης». Ο
Σάββας με τον «Σταμάτη» ανέβηκαν στο πάνω διάζωμα του κτιρίου και ο «Σταμάτης»
αφαίρεσε τα δύο (2) μπαζούκας από τις προθήκες που ήταν τοποθετημένα.
Ακολούθως επιβιβασθήκαμε σε ένα λευκό ΙΧΕ αυτοκίνητο χωρίς να θυμάμαι τη μάρκα
και κατευθυνθήκαμε προς το Παγκράτι. Σκοπός της αφαίρεσης των μπαζούκας ήταν
να δούμε το ηλεκτρικό κύκλωμά τους για την εκτόξευση ρουκετών.

Κατά διαστήματα κάναμε δοκιμές με τις ρουκέτες σε ερημική τοποθεσία στην
Βραυρώνα Αττικής. Κυρίως πηγαίναμε εγώ, ο Σάββας, ο «Λουκάς» και ο «Σταμάτης».

Από τις δοκιμές διαπιστώσαμε ότι δεν μας ήταν εύχρηστα και δεν μας εξυπηρετούσαν.