Ολόκληρη η κατάθεση του Χρ. Ξηρού

Ολόκληρη η κατάθεση του Χριστόδουλου Ξηρού έχει ως εξής:

«Το 1979 σε ηλικία είκοσι ενός (21) ετών ήρθα στην Αθήνα και εγκαταστάθηκα
αρχικά φιλοξενούμενος στο σπίτι του ξαδέλφου μου ΚΟΥΝΤΟΥΠΗ Μιχάλη, στην
περιοχή της Ν. Σμύρνης, οδός Οικονόμου εξ Οικονόμων, χωρίς να θυμάμαι αριθμό.
Εργαζόμουνα σε οικοδομές και παρέμεινα στο σπίτι αυτό για ένα (1) περίπου
χρόνο. Ακολούθως νοίκιασα μόνος μου ένα διαμέρισμα στην οδό Λαζαίων 4, αν
θυμάμαι καλά, στο Κουκάκι, όπου παρέμεινα για ένα (1) χρόνο επίσης. Στη
συνέχεια διέμεινα μόνος μου στην οδό Αλκαμένους, περιοχή Αχαρνών, για λιγότερο
από ένα (1) χρόνο. Επίσης από την άνοιξη του 1983 μέχρι το φθινόπωρο του ίδιου
έτους, συγκατοίκησα με τον θείο μου Αργύρη ΤΣΑΚΑΛΙΑ και τον αδελφό μου ΞΗΡΟ
Σάββα, σε διαμέρισμα της συμβολής των οδών Βουλγαροκτόνου και Χαριλάου
Τρικούπη, στα Εξάρχεια. Από εκεί έφυγα και συγκατοίκησα με τον φίλο μου
ΖΑΜΠΟΥΦΛΟ Κανέλλο, σε μονοκατοικία της οδού Μυκηνών 7, στο Μεταξουργείο για
τρία (3) χρόνια. Σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα συμμετέχω ενεργά σε
συνδικαλιστικές δραστηριότητες, στο σωματείο των Σοβατζήδων και σε διάφορες
συνελεύσεις, διαδηλώσεις, επιτροπές και κινητοποιήσεις για διάφορα θέματα,
όντας ενταγμένος στον χώρο της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς.

Η γνωριμία με Γ. Σερίφη

Σε μια τέτοια συγκέντρωση στο Χημείο, περί το τέλος του 1983, γνώρισα τον
γνωστό συνδικαλιστή Γιάννη ΣΕΡΙΦΗ και μιλήσαμε πρώτη φορά συγκεκριμένα για
πιθανότητα ένοπλης δράσης. Τους προηγούμενους μήνες είχα γνωρισθεί με παρόμοιο
τρόπο με τον Αβραάμ ΛΕΣΠΕΡΟΓΛΟΥ και τον Λευτέρη ΑΔΕΛΕΙΝΗ, με τους οποίους
επίσης είχαμε συζητήσει παρόμοια θέματα, αλλά δεν μου ενέπνευσαν εμπιστοσύνη.

Η επαφή με Κουφοντίνα

Ο Γιάννης ΣΕΡΙΦΗΣ με έφερε σε επαφή με αυτόν που σήμερα αναγνωρίζω ως Δημήτρη
ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ, μετά τη δημοσίευση φωτογραφιών του στα ΜΜΕ, τον οποίο μου σύστησε
ως «Λουκά». Ο Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ μ’ έφερε σ’ επαφή με ένα άλλο άτομο, που
παρουσιάσθηκε με το όνομα «Κόμης». Όπως έμαθα αργότερα τα πραγματικά στοιχεία
του «Κόμη» ήταν ΣΚΑΝΔΑΛΗΣ Γιάννης, ο οποίος προ ετών σκοτώθηκε σε τροχαίο
δυστύχημα. Εγώ μαζί με τον «Κόμη» και τον «Λουκά», αποτελέσαμε μία ομάδα και
αυτοί μου δίδαξαν συνωμοτικούς κανόνες και τρόπους κλοπής αυτοκινήτων,
μοτοσυκλετών και πινακίδων αριθμού κυκλοφορίας. Για τους λόγους αυτούς εγώ
χρησιμοποιούσα το ψευδώνυμο «Μανώλης».

Στη συνέχεια, στις αρχές του 1984, αυτοί μου συνέστησαν ένα άτομο που
εμφανίσθηκε με το όνομα «Λάμπρος ή Ψηλός», άλλο άτομο με το ψευδώνυμο
«Νικήτας» και ένα τρίτο άτομο με το ψευδώνυμο «Αλέκος ή Ταινίας». Ο «Λάμπρος»
υπολογίζω σήμερα να είναι ηλικίας εξήντα (60) περίπου ετών, να έχει κανονική
σωματική διάπλαση, ύψος 1,87 περίπου, με άσπρα μαλλιά, με λίγα κατσαρά αραιά
μαλλιά. Ο «Νικήτας» πρέπει να είναι σήμερα 55 ετών περίπου, ήταν μετρίου
αναστήματος, 1,70 περίπου, με ελαφρώς σπαστά καστανά μαλλιά, φορούσε γυαλιά
μυωπίας και είχε κανονική σωματική διάπλαση και κοιλίτσα. Ο «Αλέκος ή Ταινίας»
είναι σήμερα σαράντα πέντε (45) ετών περίπου, αδύνατος με ίσιο μαλλί και
γυαλιά μυωπίας, ύψος 1,75 περίπου, του οποίου, όπως πληροφορήθηκα στη
συνέχεια, το πραγματικό του όνομα είναι «Πάτροκλος». Με όλους αυτούς
βρισκόμασταν σε διάφορους σχηματισμούς ανά δύο ή τρεις, ανάλογα με το τι
επρόκειτο να συζητήσουμε ή να κάνουμε και ποτέ όλοι μαζί. Οι συναντήσεις
γινότανε σε δημόσιους χώρους, καφενεία, καφετέριες, πάρκα κ.λπ. και για τις
μετακινήσεις μας χρησιμοποιούσαμε τα δημόσια μεταφορικά μέσα.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΖΑΝΤ

Κάναμε πρόβες – σύνθημα ένα τηλεφώνημα

Άνδρες από τη βάση του Ελληνικού συλλέγουν στοιχεία μετά την επίθεση κατά του Ρόμπερτ Τζαντ

Την περίοδο εκείνη (Φεβρουάριος 1984) ο «Λάμπρος» και ο «Λουκάς» πρότειναν σε
μας τους υπολοίπους να χτυπήσουμε έναν ανθρώπινο αμερικάνικο στόχο. Η πρόταση
έγινε δεκτή από όλους και αμέσως άρχισε η προετοιμασία για την ενέργεια, η
οποία περιελάμβανε τα ακόλουθα στάδια: α) Παρατηρήσεις για την ανεύρεση του
στόχου, στην οποία συμμετέχουν όλα τα μέλη. Για τον σκοπό αυτό τα μέλη
στεκόμασταν σε προεπιλεγμένες θέσεις, όπως στάσεις λεωφορείων, παγκάκια,
καφενεία κ.λπ., κατά μήκος τόσο της Λ. Κηφισίας όσο και της Λ. Βουλιαγμένης
και εντοπίζαμε, κυρίως από τις πινακίδες κυκλοφορίας, διερχόμενα αμερικάνικα
αυτοκίνητα.

Το στάδιο αυτό της παρατήρησης διήρκεσε περίπου ένα (1) μήνα, αφού εντοπίσθηκε
αμερικάνικο αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μόνο ο οδηγός και διήρχετο σχεδόν σε
καθημερινή βάση την ίδια περίπου ώρα και σταματούσε σε συγκεκριμένο φανάρι,
τις περισσότερες φορές λόγω της κυκλοφορίας. β) Το δεύτερο στάδιο το οποίο
πραγματοποιείτο σε παράλληλη βάση – χρόνο, περιελάμβανε την ανεύρεση και
εφοδιασμό με τα αναγκαία οχήματα, για την πραγματοποίηση της επίθεσης. Στη
συγκεκριμένη περίπτωση εκλάπησαν μία μοτ/τα τύπου vespa, μία άλλη μοτ/τα
μάρκας SUZUKI 250 κι ένα Ι.Χ. επιβατηγό αυτοκίνητο μάρκας SITROEN, καθώς και
πινακίδες κυκλοφορίας από αντίστοιχα οχήματα.

Ποιοι μετείχαν

Στην υλοποίηση του (β) σταδίου εκτός από εμένα συμμετείχαν και οι «Λουκάς»,
«Κόμης» και «Αλέκος ή Ταινίας». Δεν ενθυμούμαι τις περιοχές απ’ όπου εκλάπησαν
οι μοτοσυκλέτες και οι πινακίδες κυκλοφορίας. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι το
αυτοκίνητο μάρκας CITROEN το κλέψαμε από την οδό Καυτατζόγλου στα Πατήσια. γ)
Το τρίτο στάδιο περιελάμβανε τον σχεδιασμό και τις πρόβες. Εμένα μου ανατέθηκε
να οδηγήσω τη μοτοσυκλέτα, ο συνεπιβάτης της οποίας θα έκανε το χτύπημα και
που ήταν ο «Κόμης».

Η άλλη μοτοσυκλέτα θα είχε τον ρόλο της κάλυψής μας και σ’ αυτήν επέβαιναν ο
«Αλέκος» ως οδηγός και ο «Λουκάς».

Δεν θυμάμαι σε ποιον από τους «Λάμπρο» ή «Νικήτα» είχε ανατεθεί ο ρόλος της
ειδοποίησης. ΟΙ πρόβες περιελάμβαναν δοκιμές όλων των οχημάτων τόσο της
πραγματικής διαδρομής του στόχου όσο και των δρόμων διαφυγής, καθώς και σε
δρόμους άλλων περιοχών. Σ’ αυτή τη φάση είχε προεπιλεγεί κατάλληλο σημείο,
όπου θα ευρίσκετο σταθμευμένο το αυτοκίνητο μάρκας CITROEN και στο οποίο θα
επιβαίναμε, αφού εγκαταλείπαμε τις μοτοσυκλέτες. Επίσης όλες οι διαδρομές
χρονομετρούνταν. Το τελευταίο στάδιο της εκτέλεσης του στόχου απ’ ό,τι
θυμάμαι, έγινε ως εξής: Δύο (2) από την ομάδα, τα ονόματα δεν θυμάμαι, τις
πρωινές ώρες της 3/4/1984 πήγαν και στάθμευσαν το αυτοκίνητο μάρκας SITROEN
στο προεπιλεγμένο σημείο, στην περιοχή του Αγ. Δημητρίου. Τις μεσημεριανές
ώρες εγώ με τον «Κόμη» και ο «Αλέκος» με τον «Λουκά», συναντηθήκαμε στο σημείο
που την προηγούμενη ημέρα είχαμε κλειδώσει τις μοτοσυκλέτες και αφού
παραλάβαμε από τον «Λουκά», εγώ ένα (1) περίστροφο, γάντια κι ένα καπέλο, ενώ
ο «Κόμης» παρέλαβε ένα (1) 45άρι πιστόλι, γάντια και καπέλο, μεταβήκαμε εγώ με
τον «Κόμη» σ’ ένα προεπιλεγμένο παρκάκι, ενώ οι άλλοι δύο σε προεπιλεγμένο
καφενείο της περιοχής Άγ. Ιωάννης Βουλιαγμένης και αναμέναμε την ειδοποίηση.

Το τηλεφώνημα

Αυτός που είχε πάει στο σημείο εκκίνησης του στόχου, δηλαδή την Πλ.
Συντάγματος, πήρε τηλέφωνο στο καφενείο όπου βρίσκονταν οι άλλοι δύο, τη
στιγμή που ξεκινούσε ο στόχος, και ζήτησε ένα προεπιλεγμένο ανύπαρκτο όνομα.
Όταν ο καφετζής προσφωνούσε το όνομα προς τους θαμώνες, τα δύο μέλη που ήταν
εκεί δεν απαντούσαν αλλά καταλάβαιναν ότι ο στόχος ξεκίνησε και μετά από λίγο
αποχωρούσαν διακριτικά, μεταβαίνοντας προς το σημείο που είχαν σταθμευμένη τη
βέσπα και ήταν ορατό από εμάς.

Βλέποντάς τους πήραμε θέση σε προεπιλεγμένο κάθετο δρόμο της Λ. Βουλιαγμένης
και ακολουθήσαμε τον στόχο, αμέσως μετά τη διέλευσή του. Όταν ο στόχος
σταμάτησε στο συγκεκριμένο φανάρι, εγώ τον πλησίασα από την δεξιά του πλευρά
κινούμενος ανάμεσα στα αυτοκίνητα, σταμάτησα και ταυτόχρονα ο «Κόμης» άρχισε
να πυροβολεί εναντίον του. Λόγω του υπερβολικού θορύβου της μοτ/τας, ο στόχος
αντελήφθη έγκαιρα την παρουσία μας και αντιδρώντας αστραπιαία, κατάφερε να
διαφύγει, παρά τα πυρά που δέχθηκε. Στη συνέχεια εμείς ακολουθήσαμε το σχέδιο
διαφυγής που είχαμε φτιάξει, δηλαδή εγκαταλείψαμε τις μοτοσυκλέτες και
επιβιβασθήκαμε στο αυτοκίνητο SITROEN, με το οποίο απομακρυνθήκαμε
περισσότερο. Ο «Λουκάς» συγκέντρωσε τον οπλισμό και τα γάντια και τυχόν είδη
παραλλαγής και χωρίσαμε ο καθένας προς διαφορετική κατεύθυνση. Όπως εκ των
υστέρων έμαθα ο στόχος ήταν ο Αμερικανός λοχίας Robert JUDD.

ΛΗΣΤΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ

Ο «Λουκάς» σκότωσε τον αστυνομικό

Ο αστυνομικός Χρήστος Μάτης πυροβολήθηκε από τον «Λουκά» σύμφωνα με την κατάθεση του Χριστόδουλου Ξηρού

Η δεύτερη ενέργεια στην οποία συμμετείχα ήταν μία (1) ένοπλη ληστεία σε
υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στα Πετράλωνα, η οποία έγινε το φθινόπωρο
του 1989, στην οποία εκτός από εμένα πήραν μέρος ο «Κόμης» και ο «Λουκάς».
Συγκεκριμένα πήγαμε στην τράπεζα με ένα Ι.Χ. φορτηγό αυτοκίνητο, μάρκας VW,
τύπου Βαν, το οποίο οδηγούσε ο «Κόμης», ενώ εγώ και ο «Λουκάς» βρισκόμασταν
στην καρότσα.

Ο «Κόμης» έκανε όπισθεν με το φορτηγό, έσπασε την τζαμαρία, εγώ άνοιξα την
πίσω υδραυλική πόρτα και ο «Λουκάς» πήδηξε μέσα στον χώρο της τράπεζας και με
την απειλή του όπλου ζήτησε από τους υπαλλήλους, οι οποίοι εκείνη την ώρα
κάνανε καταμέτρηση των χρημάτων, να τα τοποθετήσουν σε κάποιο σάκο.

Ο «Λουκάς» αμέσως μετά μπήκε πάλι στο πίσω μέρος του φορτηγού κρατώντας έναν
(1) σάκο και στη συνέχεια απομακρυνθήκαμε. Το βράδυ από το ραδιόφωνο
πληροφορήθηκα ότι το ποσό που πήραμε ήταν μικρό, γύρω στις τριακόσιες χιλιάδες
(300.000) δραχμές, αν θυμάμαι καλά. Η επόμενη ενέργεια είναι η ληστεία μετά
φόνου σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στη διασταύρωση των οδών Τριών
Ιεραρχών και Ιώνων στα Πετράλωνα, που έγινε πρωινές ώρες της 24/12/1984.

Στη ληστεία αυτή εκτός από μένα συμμετείχαν ο «Αλέκος», ο «Λουκάς», ο
«Νικήτας», ο «Αποστόλης» και ο «Κόμης», αν θυμάμαι καλά. Ο «Αποστόλης» που
αναφέρω ήτανε Τούρκος υπήκοος, οικονομικός πρόσφυγας στην Ελλάδα, τα στοιχεία
ταυτότητός του ήταν OZTURK Yavuz, τορναδόρος το επάγγελμα, ο οποίος πέθανε προ
ετών από έμφραγμα.

Ο «Λουκάς», ντυμένος με στολή αστυνομικού, εισήλθε πρώτος στην τράπεζα και
κατευθύνθηκε προς το μέρος του ένοπλου αστυνομικού φρουρού. Εγώ με τον
«Ταινία» μπήκαμε ταυτόχρονα στον χώρο των ταμείων και οι άλλοι δύο (2), ο
«Νικήτας» και ο «Κόμης», κινήθηκαν προς το μέρος των πελατών της τράπεζας, ενώ
ο «Αποστόλης» παρέμεινε εκτός της τραπέζης και μαρσάριζε τη μηχανή. Ο «Λουκάς»
πυροβόλησε τον αστυνομικό και αφού πήραμε τα χρήματα απομακρυνθήκαμε από την
τράπεζα.

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟΥ

Με 45άρια, ο «Αλέκος» και ο «Λουκάς»

Νίκος Μομφερράτος και Παν. Ρουσέτης θύματα του «Αλέκου» και του «Λουκά»

Τον Ιανουάριο του 1985 ο «ΛΑΜΠΡΟΣ» πρότεινε στα άλλα μέλη της ομάδας, ως
επόμενο στόχο, τον τότε εκδότη της εφημερίδας «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ», ΜΟΜΦΕΡΡΑΤΟ,
πράγμα που το δεχθήκαμε όλοι. Στην επίθεση αυτή πήραμε μέρος, εγώ ως οδηγός
μοτοσυκλέτας, μάρκας HONDA, και επιβάτη τον «Λουκά».

Ακόμη ο «Νικήτας» ως οδηγός της άλλης μοτ/τας, τύπου βέσπα και συνεπιβάτη τον
«Αλέκο». Ο «Λάμπρος» είχε τον ρόλο για την ειδοποίηση, όταν ο στόχος ξεκίνησε
από το σπίτι. Ο «Λουκάς» που μας εφοδίασε με οπλισμό, γάντια κ.λπ. και
πυροβόλησαν εναντίον του ΜΟΦΕΡΡΑΤΟΥ και του οδηγού του, ο «Αλέκος» και ο
«Λουκάς» με 45άρια πιστόλια. Στη συνέχεια επιβιβαστήκαμε στις μοτοσυκλέτες και
απομακρυνθήκαμε, εγκαταλείποντας τις κλεμμένες μοτοσυκλέτες στην περιοχή
Νεάπολη Εξαρχείων και στη συνέχεια επιβιβασθήκαμε σε κλεμμένο Ι.Χ. αυτοκίνητο,
μάρκας FIAT, το οποίο κι αυτό εγκαταλείψαμε σε κάποιο στενό, πλησίον του
ζαχαροπλαστείου «Σόνια» της Λ. Αλεξάνδρας. Τον οπλισμό και σ’ αυτή την επίθεση
τον μάζεψε ο «Λουκάς». Ο τρόπος ειδοποίησης έγινε με προσυνεννοημένη
χειρονομία, με απευθείας οπτική επαφή.

ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΜΑΤ

Πρώτη συμμετοχή του Τζωρτζάτου

Ακολούθησε η επίθεση με έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου εναντίον διερχόμενου
λεωφορείου των ΜΑΤ, κοντά στο ξενοδοχείο «ΚΑΡΑΒΕΛ» στην Καισαριανή. Εκεί
λάβαμε μέρος εγώ, ο «Λουκάς», ο «Σταμάτης», τον οποίο συναντώ για πρώτη φορά
σε ενέργεια, και ένα ακόμη άτομο, το οποίο δεν θυμάμαι. Τον «Σταμάτη» τον
γνώριζα από τον χώρο και το πραγματικό όνομά του ήταν Βασίλης ΤΖΩΡΤΖΑΤΟΣ,
ηλεκτρολόγος το επάγγελμα. Μου τον είχε γνωρίσει από παλιά ο συγκάτοικός μου
ΖΑΜΠΟΥΦΛΟΣ Κανέλλος. Για την πυροδότηση του αυτοκινήτου χρησιμοποιήθηκε μακρύ
καλώδιο και ηλεκτρικό μπουτόν, αλλά δεν θυμάμαι ποιος το παγίδευσε με τα
εκρηκτικά. Εγώ άπλωσα το καλώδιο στην αλάνα και φώναξα τους περαστικούς να
απομακρυνθούν γιατί θα σκάσει βόμβα.

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

Τον πυροβόλησα δύο ή τρεις φορές

Ο Δημήτρης Αγγελόπουλος

Μετά ακολούθησε η δολοφονία του ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ της Χαλυβουργικής στο Κολωνάκι.
Εκτός από εμένα συμμετείχαν ο «Αλέκος», ο «Κόμης», ο «Λουκάς» και ο
«ΣΤΑΜΑΤΗΣ». Ο «Κόμης» βρισκότανε απέναντι από το σπίτι του ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ και
όταν αυτός βγήκε, τότε μου έκανε μία προσυνεννοημένη χειρονομία, έτσι ώστε να
ετοιμαστώ. Εγώ βρισκόμουν απέναντι από τον πεζόδρομο της οδού Μηλιώνη, φορούσα
μία καπαρντίνα μπεζ χρώματος, αν θυμάμαι καλά, και στον ώμο μου είχα
κρεμασμένο ένα μεγαλούτσικο σακ βουαγιάζ. Εντός του σακ βουαγιάζ υπήρχε
τοποθετημένο ένα στενόμακρο χαρτόκουτο, όπου εκεί μέσα είχα τοποθετήσει ένα
αυτόματο όπλο χωρίς κουτάκι, σαν αυτά της αστυνομίας. Στο χαρτόκουτο είχα
ανοίξει μία τρύπα έτσι ώστε βάζοντας το χέρι μου μέσα στο σακ βουαγιάζ να
μπορώ να πιάσω τη λαβή – σκανδάλη του όπλου και να πυροβολήσω.

Όταν μου έκανε το προκαθορισμένο σήμα ο «Κόμης», εγώ πέρασα στο απέναντι
πεζοδρόμιο της οδού Κανάρη και μπήκα μέσα σε μια είσοδο πολυκατοικίας.
Παράλληλα με εμένα κινούνταν στο ίδιο ύψος αλλά στο απέναντι πεζοδρόμιο και ο
«Αλέκος».

Σήμα από τον »Αλέκο»

Όταν πλησίασε προς το μέρος μου ο ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ, ο «Αλέκος» μου έκανε σήμα κι
εγώ βγαίνω από την είσοδο της πολυκατοικίας και τον συναντώ μπροστά μου. Τον
πυροβολώ δύο ή τρεις φορές και περνώ απέναντι στον πεζόδρομο της οδού Μηλιώνη
όπου με αναμένει ο «Αλέκος» επάνω σε κλεμμένη μοτ/τα μάρκας HONDA 250 και
εξαφανιζόμαστε. Κατά την επιβίβασή μου στη μοτ/τα ένας ιδιώτης πήγε να με
πιάσει αλλά εγώ τον έβρισα και τον απώθησα με το χέρι μου. Την μοτ/τα την
εγκαταλείψαμε πλησίον του Γαλλικού Ινστιτούτου και επιβιβασθήκαμε σε κλεμμένο
Ι.Χ. αυτοκίνητο, μάρκας δεν θυμάμαι, εντός του οποίου μας ανέμεναν ο «Λουκάς»
και ο «ΣΤΑΜΑΤΗΣ». Τον οπλισμό τον παρέδωσα στον «Λουκά» και το αυτοκίνητο το
εγκαταλείψαμε και πάλι πλησίον της «Σόνιας», επί της Λ. Αλεξάνδρας.

Κατά Καψαλάκη

Στην απόπειρα δολοφονίας κατά του γιατρού ΚΑΨΑΛΑΚΗ, εγώ δεν συμμετέχω, πλην
όμως γνωρίζω ότι πήραν μέρος ο «Λουκάς» με τον «ΣΤΑΜΑΤΗ» και η ενέργεια έγινε
απλώς για να φοβίσουν τον ΚΑΨΑΛΑΚΗ.