Θα τιμήσω τη φανέλα

Για όσους τον γνωρίζουν τώρα είναι απλά ο… «σβούρας»! Το προσωνύμιο που του
κολλούν εύκολα, λόγω της δυνατότητάς τους να κινείται σε πολλούς χώρους. Με
επιτυχία φυσικά…

Όσοι τον παρακολουθούν όμως, εδώ και περίπου μια δεκαετία, έχουν αντιληφθεί
απόλυτα ότι στον Παντελή Κωνσταντινίδη δεν αρέσει μόνο να στριφογυρίζει στον
αγωνιστικό χώρο. Ήρθε, σε ηλικία… νεοσσού τότε, στην ΑΕΚ επί Μπάγιεβιτς.
Όντας πιτσιρίκι, δεν είχε ευκαιρίες. Άσχετα αν κουβαλούσε φήμη σκόρερ από τη
Φλώρινα. Έπαιξε δεύτερος επιθετικός. Στην Καβάλα, ανέκτησε αυτοπεποίθηση και
αξία στο «χρηματιστήριο» των ποδοσφαιριστών. Και στον Απόλλωνα απλά πήγε γιατί
η ΑΕΚ έπρεπε να… ματώσει αγωνιστικά, ώστε να φέρει τον Ντέμη.

Ο Κωνσταντινίδης σε άριστη ηλικία πήγε στον ΠΑΟΚ. Επί τέσσερα χρόνια άρεσε και
επί Μπάγιεβιτς διέπρεψε! Η πόρτα της Εθνικής άνοιξε και δεν προβλέπεται –
καλώς εχόντων των πραγμάτων για τον ίδιο – να ξανακλείσει. Αυτή που έκλεισε
μέσα του ήταν η Θεσσαλονίκη – γιατί άνοιξε η καρδιά του για την Παιανία και
τον Παναθηναϊκό.

«Είναι νωρίς ακόμη να λέμε για βαθμούς. Καιρό με τον καιρό, παιχνίδι με το παιχνίδι, η βελτίωση θα έρχεται. Να μάθουμε και να μας μάθει ο προπονητής», λέει ο Παντελής Κωνσταντινίδης

Με ποσό άνω των 200 εκατ. συμφώνησε με το «τριφύλλι», προτού η κρίση με το
όνομα «ψαλίδισμα στα συμβόλαια» χτυπήσει το ποδόσφαιρο σε όλα τα μήκη και
πλάτη της Γης. Μια καλή μάγισσα οδήγησε σε συμφωνία τον «Παντέλο» νωρίς νωρίς
και τώρα απολαμβάνει ηρεμία και γκολάκια. Γιατί ο Κωνσταντινίδης παραμένει
σκόρερ, με ικανότητα να παίζει «και μέσα», όχι μόνο στη γραμμή.

«Αυτό που κυρίως ονειρεύομαι είναι να πηγαίνω πραγματικά καλά. Να αποδίδω όσο
και αυτό που μπορώ, με τη φανέλα της ομάδας μου. Όποια και να είναι. Θέλω να
τιμώ τη φανέλα. Γιατί με τιμούν όταν μου τη δίνουν να τη φορέσω, όταν μου
γίνεται η προσφορά», τονίζει στην «ΟΜΑΔΑ».

Η Αυστρία, το Βίλαχ, δεν είναι απόσταση μιας… πόρτας. Αν και ο
Κωνσταντινίδης με το ξύπνιο βλέμμα και το χαμόγελο είναι ο παίκτης της
διπλανής πόρτας.«Πολλές συνεντεύξεις δίνουμε· να έχουμε ηρεμία», λέει και
θυμάται προφανώς μια άγραφη οδηγία σε… «πράσινο πάπυρο». Σε επαγγελματικούς
συλλόγους τα πάντα ρυθμίζονται ρολόι. Τα νέα όμως φθάνουν… Του λέμε για τις
«δύσκολες εποχές». Σε ομάδες, παίκτες, χορηγούς, διαφημίσεις, τηλεόραση. Το
χρήμα φεύγει όπως τα λόγια που τα παίρνει ο άνεμος. «Γι’ αυτό λέω ότι θα τιμώ
τη φανέλα του Παναθηναϊκού όσο μπορώ. Οι εποχές είναι δύσκολες».

Τα… ποτάμια από τους ιδρώτες είναι η αγαπημένη… πινελιά στις περιγραφές
όσων βλέπουν καλοκαιρινές προετοιμασίες. Εκεί όπου η μπίρα δεν πίνεται μετά,
αλλά πολλές φορές κατά τη… διάρκεια αγώνων, όταν αντίπαλος είναι…
μπιραρίες! Μα, για σταθείτε. Λέει ο Παντελής: «Η προετοιμασία όντως είναι
σκληρή. Κουράζει. Χρειάζεται όμως· είναι αναγκαία στη διάρκεια της περιόδου,
κατά τον δύσκολο χειμώνα, τη σεζόν με τις απαιτήσεις. Ο Παναθηναϊκός διαθέτει
πολλούς καλούς ποδοσφαιριστές. Όλοι είμαστε για έναν λόγο στην ομάδα. Να την
πάμε μακριά. Και για να δώσουμε μάχη καλή, ώστε να κερδίσουμε εμπιστοσύνη και
θέση στην ενδεκάδα».

Με τη Νεφτοχίμικ συνέχισε την παράδοση και το φλερτ με τα δίχτυα. Κεκτημένη
ταχύτητα ή άμεση προσαρμογή σε σύστημα και απαιτήσεις; «Τα παιδιά είναι γνωστά
τα περισσότερα. Θα μπω στο κλίμα της ομάδας, δεν έχω πρόβλημα». Αναφερόμαστε
σε βαθμούς ετοιμότητας και προφανώς θυμάται τα… μαθητικά χρόνια και τους
άλλους βαθμούς. Το αποφεύγει με τρόπο. «Είναι νωρίς ακόμη να λέμε για βαθμούς.
Καιρό με τον καιρό, παιχνίδι με το παιχνίδι, η βελτίωση θα έρχεται. Να μάθουμε
και να μας μάθει ο προπονητής. Όταν μια ομάδα είναι σε περίοδο προετοιμασίας,
αυτό ζητά, περισσότερα παιχνίδια στα πόδια της».

Μπορεί να είναι μπαλαντέρ στις σκέψεις ενός τεχνικού, όμως το ερώτημα είναι
που θέλει ο ίδιος»; Το «δεν ξέρω· όπου πει και κρίνει ο προπονητής», δεν
σημαίνει… ντρίμπλα. Συνεπάγεται πλήρη κατανόηση των καταστάσεων, των
φιλοδοξιών και της «νέας εποχής» που ανατέλλει στον Παναθηναϊκό.