Οι περισσότεροι δεν είχαν ακούσει ούτε το όνομά του

Όλοι οι Έλληνες φοιτητές που βρέθηκαν τις μέρες του ’60 στο Παρίσι γνώριζαν
τον Κώστα Γεωργούλη, τον υπεύθυνο του ελληνικού φοιτητικού «σπιτιού», όπου
φιλοξενούνταν. Τον χαρακτήριζαν μάλιστα «ζωντανό αρχείο», λόγω της καλής του μνήμης…

Δημήτρης Μυταράς. Δεν ξέρω αν έχω δει ποτέ τον Γιωτόπουλο

Αλλά ο ίδιος, δεν έχει ακούσει, δεν έχει δει και δεν θυμάται τίποτα για τον
Αλέξανδρο Γιωτόπουλο…

Κι ας είχε αποφασίσει εκείνη την εποχή η «29η Μάη», η ακροαριστερή οργάνωση,
της οποίας ήταν μέλος ο Γιωτόπουλος, να κάνει κατάληψη στο ελληνικό περίπτερο
στο Παρίσι ως ένδειξη αντίστασης στη χούντα. «ΤΑ ΝΕΑ» συνομίλησαν με τον κ.
Κώστα Γεωργούλη, υπεύθυνο από τη δεκαετία του ’60 έως σήμερα του «Ελληνικού
Σπιτιού» της Πανεπιστημιούπολης στο Παρίσι.

Ενοχλημένος…

Ο ίδιος έδειξε μάλλον ενοχλημένος από το τηλεφώνημα: «Πάλι για τον Γιωτόπουλο
και τη 17 Νοέμβρη θα με ρωτήσετε; Όχι, δεν τον είχα ακούσει, ούτε τον είχα
γνωρίσει, ούτε θυμάμαι αυτό το όνομα», είπε στα «ΝΕΑ» χθες το μεσημέρι ο
Κώστας Γεωργούλης.

«Περνούν χιλιάδες Έλληνες φοιτητές από εδώ, δεν μπορώ να τους θυμάμαι όλους.
Αν είχε σπάσει το πόδι του, θα τον θυμόμουν, αλλά μάλλον δεν έσπασε ποτέ το
πόδι του… Άλλωστε είμαι και μιας ηλικίας, μην το ξεχνάτε αυτό», συμπλήρωσε.

Ο κ. Γεωργούλης αρνήθηκε να μιλήσει ακόμη και για την ακριβή ημερομηνία κατά
την οποία υπήρξε ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος φοιτητής… «Αν στις διακοπές μου
προλάβω, θα ψάξω τα αρχεία για να σας πω», ήταν η απάντησή του, ενώ στη
σχετική επισήμανσή μας για το πώς μπορεί να μη θυμάται το όνομα του
Γιωτόπουλου ένας άνθρωπος που οι Έλληνες φοιτητές χαρακτήριζαν μιλώντας στα
«ΝΕΑ» «ζωντανό αρχείο»… «Έχω επιλεκτική μνήμη…», είπε χαρακτηριστικά…

Δεν ήταν ακραίος

Μιλώντας στα «ΝΕΑ» γνωστός οικονομικός παράγοντας της χώρας, ο οποίος
προτίμησε να κρατήσει την ανωνυμία του (τα στοιχεία του βρίσκονται στη διάθεση
της εφημερίδας) και είχε ξεκινήσει τις σπουδές του στη Γαλλία πριν φθάσει εκεί
ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, είπε:

«Στο Παρίσι εκείνη την εποχή ήμασταν πολλοί, ο Χρήστος Ροκόφυλλος, ο Δημήτρης
Μυταράς, ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, ο Μάκης Δημάδης, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο
Βασίλης Κοντογιαννόπουλος. Όμως, ενώ εμείς ήμασταν στην ΕΔΗΝ, εκείνος ήταν
πολιτικοποιημένος, αλλά όχι ακραίος. Με το Κομμουνιστικό Κόμμα δεν ήταν
σίγουρα. Μάλλον ήταν πιο κοντά στο κέντρο».

Δεν ήξεραν…

Μέλη της ελληνικής φοιτητικής παρέας του Παρισιού, με τους οποίους
επικοινώνησαν «ΤΑ ΝΕΑ», είπαν ότι όχι μόνο δεν είχαν καμιά σχέση μαζί του,
αλλά δεν είχαν καν ακούσει το όνομα του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, ούτε όσο
βρίσκονταν στο Παρίσι, ούτε αργότερα.

Βασίλης Κοντογιαννόπουλος. Δεν είχα ακούσει ούτε το όνομα του Γιωτόπουλου

«Πήγα στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1968 έως το τέλος του 1973. Στο Πανεπιστήμιο
ήμουν στον χώρο της Αριστεράς. Το όνομα Γιωτόπουλος ούτε το είχα ακούσει, ούτε
είχα γνωρίσει τον ίδιο ποτέ. Η προσωπική μου εμπειρία είναι μηδενική. Κι όταν
άκουσα το όνομά του που κυκλοφορούσε εδώ και 15 μέρες και ρώτησα Έλληνες που
βρίσκονταν τότε στο Παρίσι, κάποιοι μου είπαν ότι δεν τον ήξεραν κι άλλοι ότι
τον είχαν συναντήσει για μια φορά το 1968», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Βασίλης
Κοντογιαννόπουλος.

… Μηδενική προσωπική εμπειρία για τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο φαίνεται να έχει
και ο κ. Νίκος Δημάδης. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του στα «ΝΕΑ», «δεν ξέρω, δεν
τον έχω ακούσει, δεν γνωρίζω τίποτα γι’ αυτόν, ούτε για τότε, ούτε για
τώρα…».

Η επιστολή συμπαράστασης

Όσο για τον κ. Δημήτρη Μυταρά, ο οποίος είχε υπογράψει την επιστολή με την
οποία πολλοί καλλιτέχνες εξέφραζαν τη συμπαράστασή τους στον Αλέξανδρο
Γιωτόπουλο για το θέμα του σπιτιού στους Λειψούς, μιλώντας στα «ΝΕΑ» τόνισε
ότι «δεν θυμάμαι να υπέγραψα τέτοια επιστολή. Και πέρυσι να την είχα στείλει,
δεν θα το θυμόμουν». Δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο «να την έχω υπογράψει.

Πολλές φορές υπογράφουμε πράγματα που υποστηρίζουν την πνευματική ελευθερία.
Και το να βάφεις το σπίτι σου ό,τι χρώμα θέλεις, είναι θέμα πνευματικής
ελευθερίας».

Ο Δημήτρης Μυταράς πήγε στο Παρίσι «την περίοδο 1960-63. Ο Γιωτόπουλος ήρθε
ένα χρόνο μετά, παραλίγο να συμπέσουμε. Εγώ ήμουν παρέα με τον Ροκόφυλλο, τον
Αγγελόπουλο, τον Γεράσιμο Σκλάβο. Δεν μπορώ να ξέρω αν τον έχω δει ποτέ τον
Γιωτόπουλο. Αν έβλεπα μια φωτογραφία της εποχής, ίσως να τον γνώριζα. Μπορεί
και να τον είχα δει. Το όνομά του, πάντως, δεν μου λέει κάτι».

Το ταξίδι στην Κούβα

Πάντως, το ταξίδι του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου στην Κούβα εξακολουθεί να
παραμένει μυστήριο, όσο και η ταυτότητα των Ελλήνων συνταξιδιωτών του που τον
συνόδευσαν στο νησί της Καραϊβικής γύρω στο 1968.

Η ελληνική πρεσβεία της Κούβας δεν γνώριζε τίποτα. «Όπως καταλαβαίνετε, στη
γνώση μας είναι η έλευση Ελλήνων που θ’ απευθυνθούν σ’ εμάς, ή που θα έχουν
εμπλακεί σε κάποιο ποινικό αδίκημα.

Αλλιώς, είναι απίθανο να μάθουμε ότι ήρθαν στην Κούβα. Εκείνη την εποχή που
ήρθαν, είναι ακόμη δυσκολότερο. Άλλωστε, η βίζα τους θα πρέπει να είχε βγει
απ’ το Παρίσι», είπε χθες στα «ΝΕΑ» ο κ. Δημήτρης Τζανάκης, υπάλληλος της
ελληνικής πρεσβείας στην Κούβα.