Σημαντικό είναι πάλι το παλιό…

Στον Ομφαλό της Γης, στους Δελφούς, αυτές τις μέρες το κυνήγι της 17Ν έχει
περάσει στο φόντο της επικαιρότητας κι έχει έρθει μπροστά η διεπιστημονική
Συνάντηση γύρω από τα θέματα του Αρχαίου Δράματος. Όπου, το σημαντικό γεγονός
είναι πάλι… παλιό. Κεντρικό ζήτημα των συνέδρων, που αντιπροσωπεύουν
περισσότερα από 15 κράτη, είναι οι Θηβαϊκοί Μύθοι και τα κείμενα. Οι Θηβαϊκοί
Μύθοι και το θέατρο. Οι Θηβαϊκοί Μύθοι υπό το πρίσμα της παγκοσμιοποίησης. Τα
πιο σοβαρά ζητήματα του ανθρώπου, χωρίς να αγνοούν τη ζωτική επικαιρότητα,
διεκδικούν μέσα από τις 34 εισηγήσεις (φιλολόγων, θεατρολόγων, ηθοποιών,
σκηνοθετών, μουσικοσυνθετών, λογοτεχνών, εικαστικών) την προσέγγιση της
αόρατης αρμονίας. Αλλά ίσως να μας συγκινεί περισσότερο η πρόθεση της
διερεύνησης των αιώνιων προβλημάτων μέσα από τις αναλύσεις των συμβολικών
μορφών του Οιδίποδα, της Αντιγόνης, του Κρέοντα, του Λαΐου, του Αίμωνα, της
Ιοκάστης, του Ετεοκλή, της Ισμήνης και της Αγαύης, παρά η καταγραφή της
διεπιστημονικής συνάντησης. Γιατί σ’ αυτό το συνέδριο που πραγματοποιείται
κάθε πρωί από τις 9 έως τη μία το μεσημέρι καιροφυλακτεί η επανάληψη ως
ρουτίνα. Εισηγήσεις και παρεμβάσεις που δεν κομίζουν κάτι νέο το οποίο θα πάει
παρακάτω την έρευνα και τον προβληματισμό αλλά ανακυκλώνουν, ρητορικά,
φιλολογικά θέματα.

… ή μήπως όχι;

Ίσως ο κύκλος έπειτα από ένδεκα Διεθνείς Συναντήσεις να έχει κλείσει και να
βρίσκεται σε αναμονή μια νέα χάραξη πορείας, ένας άλλος κύκλος πιο τολμηρός,
περισσότερο ανήσυχος για τη σύγχρονη εποχή. Αν μάλιστα επικαλεστούμε «τον
αινιγματικό λόγο που βάζει ο Μινώταυρος», όπως είπε η πρόεδρος κ. Αρβελέρ
προλογίζοντας το Συμπόσιο, η σύγχρονη ταραγμένη ψυχή μοιάζει να χρειάζεται
περισσότερο την αμφισβήτηση από τις καθέδρας ομιλίες. Σ’ έναν κόσμο που
δείχνει να πιστεύει πως η ζωή είναι αλλού κι αλλιώς, μια ουσιαστική μετατόπιση
θα αναζητούσε άλλου τύπου αυθεντίες και πρακτικές. Όπως και να ‘χει πάντως,
μεταξύ ενός γενικευμένου εγχώριου φεστιβαλικού πανηγυριού και μιας αδιάφορης
«ευδαιμονίας», ο παρατεινόμενος θεσμός της Διεθνούς Συνάντησης στους Δελφούς,
έστω και μη ανανεούμενος, παραμένει ένας χρήσιμος αναγνωρίσιμος θεσμός, μια
νησίδα πνευματικότητας. Ευχαριστίες, λοιπόν, στον διευθυντή του Κέντρου,
Βασίλη Καρασμάνη, στην υπεύθυνη προγράμματος Μάρω Νικολοπούλου, στην
οργανώτρια του Συμποσίου, Λίτσα Φλωρεντή, στην ακάματη ομάδα Ε. Βασιλοπούλου,
Α. Γκότση, Γ. Βογανάτση, Π. Σπάτουλα, στον πανταχού παρόντα Θόδωρο Τερζόπουλο
και βέβαια στους συνέδρους και καλλιτέχνες που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση
κι έδωσαν «ζωή» στη Διεθνή Συνάντηση.