Άξιζα ένα τηλεφώνημα

Πενήντα οπαδοί του Παναθηναϊκού περίμεναν τον Ντέγιαν Μποντίρογκα χθες το βράδυ έξω από το σπίτι του, για να τον ευχαριστήσουν για την προσφορά του στην ομάδα

«Thank’s for the memories» λένε οι Αμερικανοί και ο Ντέγιαν Μποντίρογκα τα
τέσσερα χρόνια που βρέθηκε στα δικά μας μέρη (που πλέον τα θεωρεί και δικά
του!) μάς άφησε πολλές. Τις περισσότερες αναμνήσεις που μας άφησε ποτέ ξένος
παίκτης στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ. Δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, με το
ένα, αυτό που κατέκτησε φέτος στην Μπολόνια να είναι το δυσκολότερο και
σπουδαιότερα στη «ζωή» των φάιναλ φορ. Και τρία πρωταθλήματα Ελλάδας!

Για όλα αυτά, στα μάτια των οπαδών του Παναθηναϊκού είναι ο «δικός τους
ήρωας». Και για εκείνον ο Παναθηναϊκός είναι το «σπίτι» του. Λίγες ώρες πριν
ταξιδεύσει για τη Βαρκελώνη, όπου οπαδοί των «μπλαουγκράνα» θα έχουν την
ευτυχία να τον απολαμβάνουν για τα επόμενα τρία χρόνια (2+1), ο Ντέγιαν
Μποντίρογκα έδωσε την τελευταία εν Ελλάδι συνέντευξή του και τη μοναδική μετά
το «διαζύγιό» του με τον Παναθηναϊκό.

Ο Ντέγιαν Μποντίρογκα και η φίλη του Ιβάνα αποχαιρετούν την Αθήνα. Τα επόμενα τρία χρόνια θα κάνουν τις βόλτες τους στην περίφημη Ράμπλα της Βαρκελώνης

Αναφέρθηκε στα τέσσερα χρόνια που πέρασε στην Ελλάδα. Τους τίτλους που
κατέκτησε. Τους αδελφούς Γιαννακόπουλους. Τον κόσμο του Παναθηναϊκού. Τον
τρόπο με τον οποίο χώρισε ο δρόμος του με εκείνον των «πρασίνων». Το φάιναλ
φορ της Μπολόνιας, την απώλεια του φετινού πρωταθλήματος, την επόμενη ομάδα
του την Μπαρτσελόνα, την πανέμορφη Αθήνα, η οποία τον κέρδισε για πάντα
(«πίστεψε με, όταν τελειώσω, θα έρθω να μείνω εδώ…» λέει) και τον Ολυμπιακό.
Όχι όμως και για τον Τόμιτς. Αρνήθηκε κατηγορηματικά να μιλήσει για τον αρχηγό
των «ερυθρολεύκων», αλλά έσπευσε να τονίσει πως σε καμιά περίπτωση τα
επεισόδια με τον Ολυμπιακό δεν έπαιξαν ρόλο για φύγει από την Ελλάδα. Όπως
είναι φυσικό η κουβέντα μας ξεκίνησε από το διαζύγιο και τον τρόπο που
οριστικοποιήθηκε. «Κάποτε θα ερχόταν αυτή η στιγμή και νομίζω ότι τώρα ήταν η
πλέον κατάλληλη. Ίσως συνέβαινε αυτό τον επόμενο χρόνο. Θα μπορούσε να είχε
συμβεί πέρυσι. Η μοίρα το έφερε να γίνει τελικά τώρα. Έζησα τέσσερα υπέροχα
χρόνια στον Παναθηναϊκό και δεν πρόκειται να τα ξεχάσω ποτέ. Χρειαζόμουν
μάλλον μια αλλαγή και ίσως το ίδιο είχε ανάγκη και η ομάδα. Πήραμε μαζί τα
πάντα και γι’ αυτό θεωρώ λοιπόν πως μάλλον ήταν η καλύτερη στιγμή για να
φύγω».

«Πίστεψέ με, όταν τελειώσω, θα έρθω να μείνω εδώ…» λέει ο Ντέγιαν Μποντίρογκα στον Σωτήρη Βετάκη

– Ο πλέον αρμόδιος νομίζω για να αποφασίσει αν είναι η κατάλληλη στιγμή για
την ομάδα να γίνει μια τέτοια αλλαγή είναι ο προπονητής, νομίζω. Ο
Ομπράντοβιτς ακόμη και την Κυριακή δήλωνε πως θέλει να παραμείνεις…

«Αυτό δεν είναι κάτι που μπορώ εγώ να το σχολιάσω. Εγώ ξέρω πως η στιγμή για
να φύγω σίγουρα δεν ήταν η χειρότερη και μάλλον ήταν η καλύτερη.

1999. Πρωτάθλημα στο ΣΕΦ…

– Άρα είσαι βέβαιος ότι ο κόουτς σε ήθελε πραγματικά στην ομάδα;

«Βέβαια. Δεν είναι μυστικό αυτό. Με τον Ομπράντοβιτς έχουμε παίξει 12
τελικούς! Τα αποτελέσματα μιλάνε από μόνο τους. Έχουμε μία άριστη σχέση και
τίποτα δεν πρόκειται να μπει ανάμεσά μας και να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα».

– Εσύ, όμως, μέχρι πριν από μία εβδομάδα δήλωνες πως θέλεις να μείνεις στον
Παναθηναϊκό. Αν πραγματικά το εννοούσες, τι άλλαξε τις τελευταίες ημέρες;

«Ειλικρινά το εννοούσα, αλλά δεν μπορώ να το αποδείξω. Από την ημέρα που
τελείωσε η σεζόν ήμουν 50-50 για το ποια απόφαση έπρεπε να πάρω. Όσο περνούσαν
οι ημέρες και σκεφτόμουν κάποια πράγματα, η πλάστιγγα έγερνε περισσότερο προς
το οριστικό τέλος».

2000. Ευρωπαϊκό στη Θεσσαλονίκη

– Και ποια πράγματα ήταν αυτά;

«Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Θέλω να μείνω με τις πολλές υπέροχες στιγμές
που έζησα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια».

– Ας το πω αλλιώς. Το 50-50 που υπήρχε στο μυαλό σου μέχρι το πρωί της
Δευτέρας, μετά τη συνάντηση με τους αδελφούς Γιαννακόπουλους έγινε οριστικά
100% υπέρ της φυγής;

«Δεν χρειάζεται να είναι φθάσεις στο 100-0 για να πάρεις μία απόφαση. Φθάνει
και το 51-49. Έτσι δεν είναι; Δεν είναι ανάγκη να μπω σε λεπτομέρειες.

2000. Πρωτάθλημα σερί…

– Θα επιμείνω λίγο ακόμη στον τρόπο που έκλεισε το κεφάλαιο Μποντίρογκα
στον Παναθηναϊκό. Έγινε έτσι όπως θα ονειρευόσουν;

«Από πλευράς τίτλων και επιτυχιών ναι. Ίσως όταν το καλοκαίρι του 1998
αποφάσιζα να έρθω στον Παναθηναϊκό να μην ονειρευόμουν τόσους πολλούς τίτλους.
Όσον αφορά γενικότερα τον τρόπο έχω να πω το εξής: Ο κ. Παύλος και ο κ.
Θανάσης είναι οι καλύτεροι πρόεδροι που είχα στην καριέρα μου. Είχαμε
εκπληκτική σχέση. Μου έδωσαν πολλά. Πάρα πολλά και το αναγνωρίζω. Θεωρώ ότι
έδωσα και εγώ πολλά. Όσα μπορούσα. Και θέλω να πιστεύω ότι πιστεύουν πως κάθε
φορά έδινα τον καλύτερό μου εαυτό για την ομάδα. Κάποια στιγμή σκέφτηκα πως θα
μπορούσα να τελειώσω την καριέρα μου στον Παναθηναϊκό. Τα είχα όλα. Περνούσα
καλά και σημειώναμε επιτυχίες.

2001. Το πράσινο «θρι-πιτ»

Γνωρίζω πως φέτος έχουν πολλά προβλήματα, κυρίως, με την ULEB και πως ο κ.
Παύλος είναι κουρασμένος ύστερα από τόσα χρόνια. Αλλά περίμενα ότι στους δύο
μήνες που πέρασαν να μου έκαναν ένα τηλεφώνημα. Το ήθελα, αλλά δεν έπαιξε
σημαντικό ρόλο στην απόφασή μου. Απλά πίστευα ότι άξιζα ένα τέτοιο
τηλεφώνημα…».

– Αυτό αλλάζει τις αναμνήσεις σου από τον Παναθηναϊκό;

«Μα είναι δυνατόν; Έζησα τόσα πολλά με τον Παναθηναϊκό που τίποτα από όλα αυτά
δεν μπορεί να αλλάξει τις υπέροχες αναμνήσεις που παίρνω μαζί μου. Κανείς και
τίποτα δεν μπορεί να δηλητηριάσει τη σχέση μου με τον ΠΑΟ και τους φίλους της
ομάδας».

2002. Δυναστεία στην Ευρώπη

– Θα έχεις ακούσει βέβαια την άποψη η οποία υποστηρίζει ότι ομάδα που
νικάει δεν αλλάζει. Και όμως του χρόνου δεν θα είσαι στην ομάδα. Ήσουν ο
ηγέτης της.

«Όταν ήρθα ήταν ο Ράτζα. Μετά ο Ρέμπρατσα, πέρυσι ο Μουλαομέροβιτς. Αλλαγές
δεν ήταν και αυτές; Και χωρίς τον Μποντίρογκα ο Παναθηναϊκός θα έχει
επιτυχίες. Είναι μεγάλη ομάδα και η ομάδα είναι πάνω από όλους».

ΓΙΑ ΤΟΜΙΤΣ: Ουδέν σχόλιο

Αποκλείεται να πάω στον Ολυμπιακό

Ο τελευταίος των μεγάλων σταρ του ελληνικού μπάσκετ συνοφρυώθηκε όταν η
συζήτηση οδηγήθηκε στην απώλεια του φετινού πρωταθλήματος και τον Μίλαν
Τόμιτς.«Κοίτα, η φετινή χρόνια ήταν πολύ επιτυχημένη και εγώ είμαι απόλυτα
ευχαριστημένος. Παρότι ήμασταν νέα ομάδα και είχαμε πολλούς τραυματισμούς
είχαμε το καλύτερο ρεκόρ στην Ευρωλίγκα και κατακτήσαμε το τρόπαιο».

– Πολλοί, όμως, θεωρούν ότι ο αποκλεισμός από τον τελικό του πρωταθλήματος
και μάλιστα παρότι ο Παναθηναϊκός κόντρα στον Ολυμπιακό είχε το αβαντάζ έδρας,
τρόχισε τις εντυπώσεις.

«Θα μπορούσαμε παρά την ήττα στο ΟΑΚΑ να προκριθούμε στον τελικό. Όμως, δεν
υπήρχε περίπτωση να μας επιτρέψουν να νικήσουμε στο ΣΕΦ. Δεν θα μας άφηναν να
φύγουμε νικητές».

«ΕΧΟΥΝ ΚΟΜΠΛΕΞ»

– Τι εννοείς;

«Ο Ολυμπιακός είχε κόμπλεξ απέναντι στον Παναθηναϊκό και γι’ αυτό έγιναν όσα
έγιναν στη Γλυφάδα, στον πούλμαν μας και στο ΣΕΦ. Κουράστηκαν να βλέπουν τον
Παναθηναϊκό να κατακτά τίτλους και έτσι όταν γυρίσαμε το παιχνίδι , άρχισαν τα
επεισόδια».

– Δεν είναι λίγοι εκείνοι που σε κατηγορούν για την αντίδρασή σου όταν σε
κτύπησε ο Τόμιτς και λένε πως αυτό κόστισε στον ΠΑΟ.

«Όχι. Χάσαμε ως ομάδα. Όπως νικήσαμε όλοι μαζί στην Μπολόνια».

– Έχεις μετανιώσει;

«Όχι βέβαια».

– Θα έκανες πάλι το ίδιο δηλαδή;

«Σίγουρα. Δηλαδή τι να κάνω; Αν κάποιος μου επιτεθεί θα κάθομαι να δέχομαι τα
κτυπήματά του; Αν μου πετάξει πέτρες, θα πω έλα να μου κόψεις το κεφάλι γιατί
είμαι ήσυχο παιδί;».

– Μίλησες με τον Τόμιτς μετά;

«Ούτε πριν».

– Είναι αλήθεια ότι προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί σου;

«Κανένα σχόλιο».

– Αν τον δεις στον δρόμο τι θα του πεις;

«Τίποτα. Δεν ασχολούμαι μαζί του».

– Δήλωνες οπαδός της Ρεάλ, αλλά τελικά θα αγωνιστείς για τα επόμενα τρία
χρόνια στην Μπαρτσελόνα.

«Μου έδωσε την ευκαιρία να συνεχίσω να αγωνίζομαι σε ομάδες με πρωταγωνιστικό
ρόλο. Η Ρεάλ είναι η αγαπημένη μου ομάδα στο ποδόσφαιρο και δεν ξέρω πως θα με
αντιμετωπίσουν οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα».

– Η επόμενη ερώτηση είναι εύλογη. Αυτό σημαίνει πως ίσως…

«… Μην το πεις, κατάλαβα. Αποκλείεται να αγωνιστώ στον Ολυμπιακό. Ο
Παναθηναϊκός είναι σαν την Παρτιζάν, πλέον, για εμένα. Δεν έπαιξα ποτέ στην
Παρτιζάν, αλλά είμαι άρρωστος με αυτήν την ομάδα. Έτσι άρρωστος είμαι και με
τον Παναθηναϊκό. Ποτέ ξανά πρωτάθλημα στον Πειραιά. Και με αυτό να κλείσεις τη
συνέντευξη. Αυτό βάλε ως επίλογο».