Πρόσωπα «Ένας λαός, ένα Ράιχ, ένα ευρώ»

Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες αυτή του Ρικ Μάγιαλ. Η τελευταία ξεσήκωσε σάλο
στη Βρετανία. Υποδύθηκε τον Χίτλερ και βροντοφώναξε «όχι» στο ευρώ.

Ακάθεκτος σήμερα ο 44χρονος Βρετανός Ρικ Μάγιαλ προκαλεί την τύχη του

«… Αν αποδεχτούμε το ευρώ, αυτοί στις Βρυξέλλες θα λάβουν για μας ακόμη
περισσότερες αποφάσεις. Δεν εμπιστεύομαι τους οικονομολόγους των Βρυξελλών»,
λέει και τα νερά στη Βρετανία ταράζονται όπως άλλοτε, τέλη της δεκαετίας του
’80, όταν πρωταγωνιστώντας στο «The New Statesman», «προσπάθησα να καταστρέψω
με τον δικό μου τρόπο τη Θάτσερ, γιατί λόγω των περικοπών που είχε επιβάλει
στις τοπικές Αρχές έκλεισε το κολέγιο του πατέρα μου».

Ακάθεκτος σήμερα συνεχίζει. «Κοιτάξτε, η Βρετανία αντιστάθηκε στον ισπανικό
στόλο… Μου αρέσει η απόσταση που διατηρούμε εδώ. Ένα μικρό νησί, ανάμεσα
στην ηπειρωτική Ευρώπη και στην Αμερική». Πέρα από όλα αυτά όμως γιατί τελικά
αποφάσισε να κάνει τη διαφήμιση; Ο Μπλερ τη χαρακτήρισε «ντροπή» ενώ επέσυρε
την καταδίκη πολιτικών και φιλοεβραϊκών οργανώσεων. «Το έκανα απλώς γιατί
ήθελα να υποδυθώ τον Χίτλερ», απαντά αφοπλιστικά. «Είναι σάτιρα. Λέω ό,τι λέω
γιατί αν ο Χίτλερ πει στον κόσμο να υποστηρίξει το ευρώ, τότε σίγουρα δεν θα
ανταποκριθεί».

Στη διαφήμιση, που προβάλλεται στους κινηματογράφους και διαρκεί ενάμισι
λεπτό, ο Μάγιαλ σαν Χίτλερ απευθύνεται στον όχλο και αντί του «ένας λαός, ένα
Ράιχ, ένας Φίρερ» κραυγάζει: «ένας λαός, ένα Ράιχ, ένα ευρώ».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο 44χρονος Βρετανός προκαλεί την τύχη του. Άλλωστε
του έχει γίνει τρόπος ζωής. Το 1998, στο απόγειο της καριέρας του, κόντεψε να
πεθάνει σε ατύχημα. Οι γιατροί έδωσαν πραγματική μάχη για να τον κρατήσουν στη
ζωή. Μια περίοδος που τα τρία παιδιά του και η σύζυγός του Μπάρμπαρα ταυτίζουν
σήμερα με την κόλαση. Μόλις ανέκτησε τις αισθήσεις του, προσπάθησε να
αποδράσει. Δεν τα κατάφερε. Τον μετέφεραν σε ιδιωτική κλινική, όμως ούτε κι
εκεί άντεξε πάνω από μερικές ώρες. Για να ξαναμεταφερθεί στο νοσοκομείο και,
για κακή του τύχη, να πληροφορηθεί από τους γιατρούς πως θα έπρεπε να
υποβληθεί σε εγχείρηση στο κεφάλι γιατί το 40% του εγκεφάλου ήταν γεμάτο αίμα.
Ο Μάγιαλ τρομοκρατήθηκε. Δεν χειρουργήθηκε όμως. «Το αίμα άρχισε να φεύγει.
Ίσως και εξαιτίας της απειλής ότι θα έπρεπε να μου ανοίξουν το κεφάλι».

Ύστερα από 4 δύσκολα χρόνια επέστρεψε στη δουλειά. Πολλά απέβαλε – δεν πίνει
πια -, όχι όλα όμως. Συνεχίζει να προκαλεί με τις επαγγελματικές του επιλογές.
Κατά τα άλλα, δεν διακινδυνεύει τίποτα: «Είμαι τυχερός που έχω την οικογένεια
και τους φίλους μου. Τώρα που έφτασα στο άλλο άκρο μπορώ να σας πω πώς ήταν.
Με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο φθαρτοί είμαστε».