Στενές επαφές τύπου… Ούζι

Ένα σημείωμα-καρτελάκι, ένα κλειδί αυτοκινήτου, ένα ισραηλινής κατασκευής
όπλο – μια θεωρία. Η εξέταση ενός υποπολυβόλου Ούζι, που από σήμερα μπαίνει
στην ουσιαστική της φάση στα εργαστήρια βαλλιστικής της ΕΛ.ΑΣ.

«ΤΑ ΝΕΑ» 23 -11- 2001. Τα βασικά συμπεράσματα των Διωκτικών Αρχών, όπως αποκαλύφθηκαν στο πρωτοσέλιδο των «ΝΕΩΝ»

Είναι ένα από τα κρισιμότερα «τεστ» για μια θεωρία που έχει διατυπωθεί εδώ και
καιρό από την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία και έχει ήδη «δεθεί» αρκετά μ’ ένα
κλειδί και ένα χειρόγραφο σημείωμα που έχουν βρεθεί σε γιάφκα της Αντικρατικής
Πάλης.

Είναι η θεωρία των «συγκοινωνούντων δοχείων» που θέλει τρομοκρατικές
οργανώσεις της χώρας μας να έχουν άμεσους ή έμμεσους δεσμούς μεταξύ τους. Έστω
ότι κάποια πρόσωπα είχαν «κοινό ρόλο» ή τουλάχιστον «λόγο» στις οργανώσεις 17Ν
και ΕΛΑ – τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια από την ίδρυσή τους.

Στο παραπάνω συμπέρασμα-εκτίμηση (και μ’ αυτές τις λέξεις) καταλήγει και η
έκθεση των Διωκτικών Αρχών για την τρομοκρατία που αποκάλυψαν «ΤΑ ΝΕΑ» στις
23-11-2001 και η οποία, όπως «τρέχουν» κάθε μέρα τα γεγονότα, αποδεικνύεται
ότι ήταν αρκετά «μέσα στα πράγματα» από τότε.

Στο στόχαστρο. Στα εργαστήρια για βαλλιστικές και χημικές εξετάσεις μπαίνει σήμερα το υποπολυβόλο Ούζι που βρέθηκε στη γιάφκα της 17Ν στην οδό Πάτμου 84

Τι είναι όμως Ούζι και πώς πιθανόν θα ενισχύσει (κι άλλο) τη θεωρία των
«συγκοινωνούντων δοχείων» της Αντιτρομοκρατικής;

Το υποπολυβόλο αυτό βρέθηκε στη γιάφκα της οδού Πάτμου στα Κάτω Πατήσια και η
ανακάλυψή του σήμανε συναγερμό στην Αντιτρομοκρατική. Είναι πολύ πιθανό το
υποπολυβόλο αυτό να ανήκει στο οπλοστάσιο που κλάπηκε τον Ιούλιο του 1986 από
το Λιμεναρχείο της Ραφήνας μαζί με εννιάρια πιστόλια Μπράουνινγκ. Δεκαέξι από
αυτά τα πιστόλια βρέθηκαν την επόμενη χρονιά (Οκτώβριος ’87) στη γιάφκα της
οδού Λυδίας στην Κυψέλη όπου οδηγήθηκε η ΕΛ.ΑΣ. μετά τη μάχη της Καλογρέζας
και τον θάνατο του Μιχ. Πρέκα. Η γιάφκα αυτή ανήκε στην Αντικρατική Πάλη. Αν
πιστοποιηθεί (από τις εξετάσεις που θα γίνουν σήμερα – αύριο) ότι το
υποπολυβόλο της οδού Πάτμου είναι ένα από αυτά που κλάπηκαν από τον
Λιμεναρχείο της Ραφήνας, τότε τα συμπεράσματα είναι προφανή και τα ευρήματα
που μπορούν να ενισχύσουν τη δικογραφία πολλαπλασιάζονται.

Γιάφκα Πρέκα. Στην οδό Λυδίας, στην Κυψέλη, είχε βρεθεί μέρος των όπλων που είχαν κλαπεί από το Λιμεναρχείο της Ραφήνας το 1986

Το ότι μέχρι τώρα δεν έχουν γίνει σχετικές ανακοινώσεις ερμηνεύεται με δύο
τρόπους: ή η Αντιτρομοκρατική περίμενε με «ιερή προσήλωση» να ολοκληρωθεί η
καταγραφή (έγινε χθες το βράδυ) και να προχωρήσει μετά στις πιστοποιήσεις ή με
την πρώτη, γρήγορη έρευνα που έκανε προέκυψε η ανάγκη να διερευνήσει και άλλη
πιθανή πηγή προέλευσης του Ούζι – στο εξωτερικό ενδεχομένως…

«Κλειδί» και τα κλειδιά

Πέραν της προέλευσης του υποπολυβόλου Ούζι, τουλάχιστον άλλα δύο στοιχεία
φαίνεται ότι ενισχύουν την αγαπημένη θεωρία των Διωκτικών Αρχών περί
«συγκοινωνούντων δοχείων». Και τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από γιάφκα της
Αντικρατικής Πάλης που είχε ανακαλυφθεί τον Νοέμβριο του 1986 τυχαία στην οδό
Καλαμά 25, στα Σεπόλια.

Μεταξύ των ευρημάτων ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο κλειδιά για τα
οποία από την προανάκριση – έρευνα προέκυψαν, σύμφωνα με την έκθεση, τα εξής:

Πρώτον: «Σε τεμάχιο χαρτιού που είχε επικολληθεί με σελοτέιπ σε ένα
κοκάλινο μπρελόκ κλειδιών είχαν γραφεί διά χειρός Χ. Τσουτσουβή τα στοιχεία
του αυτοκινήτου που χρησιμοποιήθηκε ως (δεύτερο) όχημα διαφυγής των δραστών
κατά τη δολοφονία των Αστυνομικών Πέτρου – Σταμούλη, τη 16.1.80, από την 17Ν».
Όπως αναφέρεται στην έκθεση «η χειρόγραφη αυτή ένδειξη περιελάμβανε στοιχεία
για το αυτοκίνητο (αριθμό κυκλοφορίας, μάρκα, χρώμα, ονοματεπώνυμο ιδιοκτήτη,
την τότε διεύθυνση κατοικίας και το τηλέφωνο της βιοτεχνίας ετοίμων ενδυμάτων
του ιδιοκτήτη, την ασφαλιστική εταιρεία του αυτοκινήτου, το επώνυμο του
ασφαλιστού και του πάρκινγκ της οδού Φλέσσα στην Πλάκα, όπου ο ιδιοκτήτης του
το στάθμευε συνήθως προ της κλοπής) που μόνον εκείνος που το αφήρεσε ήταν
δυνατόν να γνωρίζει και τούτο εκ των αποδεικτικών εγγράφων του οχήματος που
κατά το χρόνο κλοπής του ευρίσκοντο εντός αυτού».

Δεύτερον: Το άλλο στοιχείο αφορά το κλειδί του αυτοκινήτου που
χρησιμοποιήθηκε το 1975 στη δολοφονία του Γουελς. Αναφέρει η έκθεση: «Από τη
δοκιμή των (σ.σ.: 386) κλειδιών που βρέθηκαν και στο αυτοκίνητο (ΕΝ-9617)
μάρκας SIMCA i50i που χρησιμοποίησαν τα μέλη της 17Ν κατά τη δολοφονία του R.
Welch (23-12-75) διαπιστώθηκε ότι ένα από τα κλειδιά αυτά ασφάλιζε –
απασφάλιζε την αριστερή θύρα και το πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου.
Διευκρινίζεται ότι το κλειδί αυτό δεν ασφάλιζε – απασφάλιζε τη δεξιά θύρα του
αυτοκινήτου επειδή είχε βλάβη, αιτία για την οποία και το κλειδί του ιδιοκτήτη
δεν ασφάλιζε – απασφάλιζε την ίδια θύρα. Οι πραγματογνώμονες που διορίσθηκαν
κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το συγκεκριμένο κλειδί ήταν το κλειδί της
κλειδαριάς του συγκεκριμένου αυτοκινήτου προερχόμενο από την πρώτη ή επόμενη
αντιγραφή του πρωτοτύπου και ότι υπήρχαν ελάχιστες πιθανότητες να ταίριαζε
συμπτωματικά στην κλειδαριά τού εν λόγω αυτοκινήτου».

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σύμφωνα με την έκθεση των Διωκτικών Αρχών «ιδιαίτερη
βαρύτητα και σημασία παρουσιάζει η πρώτη εξ αυτών, καθόσον προκύπτουν
ισχυρότατες ενδείξεις συμμετοχής του τρομοκράτη Τσουτσουβή στη δολοφονική
ενέργεια της 17Ν κατά των Πέτρου – Σταμούλη και κατ’ επέκταση μια πλέον ισχυρή
ένδειξη συνεργασίας των οργανώσεων 17Ν και ΕΛΑ, μέλος των οποίων πρέπει να
ήταν ο Τσουτσουβής τη 16-1-80 που έγινε η δολοφονία.

Η παραπάνω ένδειξη ισχυροποιείται περαιτέρω και από το διάλογο που άνοιξε η
17Ν με τον τότε Υ.Δ. Τάξης, αμέσως μετά από ανακοινώσεις του τελευταίου στον
Τύπο σχετικά με τη “σύνδεση” των κλειδιών».

Και από τη φερόμενη από την Αστυνομία ως «χειρόγραφη ένδειξη Τσουτσουβή» πού
μπορεί να οδηγηθεί η προανάκριση; «Ο Τσουτσουβής – αναφέρει η έκθεση – όντας
τότε μέλος του ΕΛΑ πρέπει να μετείχε ή να γνώριζε τουλάχιστον στοιχεία για τη
δολοφονία των Πέτρου – Σταμούλη, καίτοι η 17Ν με την αποστολή δύο προκηρύξεών
της τον Οκτώβρη 1987, μετά την ανακοίνωση αυτών των στοιχείων, προσπάθησε
ματαίως να αποδείξει ότι ουδεμία σχέση είχε με τον Τσουτσουβή». Σε άλλο σημείο
αναφέρεται ότι ο Τσουτσουβής αποσκίρτησε αργότερα από τον ΕΛΑ και ίδρυσε την
Αντικρατική Πάλη.

Διασύνδεση αλλά με ιδεολογικές διαφορές

Σε άλλο σημείο της έκθεσης επιχειρείται η ενίσχυση της εκδοχής της
«διασύνδεσης» από την αξιοποίηση των στοιχείων που βρέθηκαν το 1978 στην
Πάρνηθα, τυχαία, σε δέμα. Εκεί είχαν βρεθεί, μεταξύ άλλων, περιγραφές «στόχων»
(AEG και Μπάμπαλης), τους οποίους όμως τελικά χτύπησε ο ΕΛΑ.

Η έκθεση παραδέχεται ότι από τα στοιχεία που υπήρχαν μέχρι την εποχή της
σύνταξής της (1999-2000) όσα έδειχναν διασύνδεση προσώπων ή πυρήνων προσώπων
άλλων οργανώσεων με τη 17Ν και τον ΕΛΑ ή και τις δύο δεν κρίθηκαν δικαστικά
επαρκή να στοιχειοθετήσουν κατηγορίες.

Κάτι που, όπως λένε πηγές του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, επιδιώκουν να το
κάνουν τώρα με επανεκτίμηση παλαιών και αξιοποίηση νέων στοιχείων.

Ενδείξεις προς την κατεύθυνση των «συγκοινωνούντων δοχείων» (ή της απλής
διασύνδεσης με κοινά μέλη) αναφέρονταν από αστυνομικές πηγές:

* Η συνδεσμολογία της βόμβας που τραυμάτισε τον Σ. Ξηρό, η οποία
«δείχνει» πολλά κοινά σημεία με βόμβες των Επαναστατικών Πυρήνων. Η οργάνωση
αυτή θεωρείται από αναλυτές ως πιθανός απόγονος του ΕΛΑ.

* Οι «διεθνείς» διασυνδέσεις των τρομοκρατικών οργανώσεων. Η έκθεση
αναφέρει ότι με βάση τα αρχεία STAZI «αποκαλύπτονται πρόσωπα, έστω και με
ψευδώνυμα, που ως εκπρόσωποι του ΕΛΑ εμμέσως δε και της 17Ν συνεργάστηκαν
τουλάχιστον με την οργάνωση του Κάρλος». Επαφή όμως με τον Κάρλος φέρεται,
σύμφωνα με δικαστικές πηγές από τη Γερμανία, να έχει Έλληνας επιχειρηματίας
παραγωγής πάγου στο Σουδάν – αρκετοί είδαν τη «φωτογραφία» του Σ. Ξηρού στην
περιγραφή.

Πάντως, η όποια διασύνδεση φαίνεται ότι δεν φτάνει στη διατύπωση θεωρίας για
«κοινό καθοδηγητικό κέντρο» 17Ν – ΕΛΑ, καθώς οι εγκέφαλοι της
Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας έχουν, με βάση άλλες έρευνες, δεδομένο ότι οι
ηγετικοί πυρήνες των δύο οργανώσεων είχαν οξείες ιδεολογικές διαφορές. Οι
διαφορές αυτές απέτρεψαν προσπάθεια ένωσής τους κατά την αρχή της δεκαετίας
του ’70 και παρά τη συνεργασία που, όπως λέγεται, είχαν αρχικά.