Προχωρούν οι έρευνες για 17Ν

Σε κομβικό σημείο βρίσκονταν οι έρευνες για την εξάρθρωση της τρομοκρατίας,
όταν σημειώθηκε η έκρηξη στον Πειραιά. Καταλύτης στην άνευ προηγουμένου πρόοδο
των ερευνών υπήρξε η δολοφονία του Βρετανού ταξίαρχου Σόντερς, πριν από δύο
χρόνια, από τη 17Ν.

Η δολοφονία αυτή προκάλεσε την ανάμειξη, για πρώτη φορά μετά το 1975, των
Βρετανών στις έρευνες. Οι βρετανικές υπηρεσίες, λόγω της μακράς τους
ενασχόλησης με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, διέθεταν μεγάλη εμπειρία στο
ζήτημα. Κρισιμότερο όμως ίσως να είναι το γεγονός ότι οι Βρετανοί κατάφεραν
από την αρχή να συνεργαστούν αρμονικά με τους Έλληνες, τόσο σε υπηρεσιακό όσο
και σε πολιτικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα φάνηκαν γρήγορα. Αρχής γενομένης από
το φθινόπωρο του 2000, άρχισαν να πληθαίνουν οι ενδείξεις πως αρμόδια
κυβερνητικά στελέχη αισιοδοξούσαν ότι η σύλληψη της 17Ν δεν είναι έργο
ανέφικτο. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δήλωσε κατ’ επανάληψιν τους τελευταίους μήνες
ότι «όποιος εργάζεται με σύστημα έχει αποτελέσματα».

Βέβαια, το κυβερνητικό ενδιαφέρον για την πρόοδο των ερευνών οφείλεται και σε
ένα ακόμη στοιχείο – το γεγονός ότι η Ελλάδα θα διοργανώσει τους Ολυμπιακούς
του 2004, που έχουν αυξημένες απαιτήσεις ασφάλειας. Η 11η Σεπτεμβρίου έδωσε
νέα ώθηση στις έρευνες, ενώ έβαλε την ασφάλεια και την τρομοκρατία ως
προτεραιότητα στη διεθνή ατζέντα.

Η παρουσία των Βρετανών βελτίωσε κατά πολύ την ατμόσφαιρα – και άρχισε μια
«νέα εποχή» στις έρευνες των τριών υπηρεσιών. Το πλέον καθοριστικό στοιχείο
αυτής της «νέας εποχής» ήταν τα δύο συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν οι
Άγγλοι, έπειτα από σε βάθος μελέτη όλων των στοιχείων από όλα τα τρομοκρατικά
χτυπήματα:

α) Ότι από ένα σημείο και πέρα οι δολοφόνοι της οργάνωσης είναι άλλοι,
νεώτεροι, χωρίς συμμετοχή στον αρχικό πυρήνα. Αυτοί πήραν την κωδική ονομασία
«δεύτερη γενιά εκτελεστών».

β) Ότι αφετηρία δεν είναι μαζικές οργανώσεις αντιστασιακής δράσης, όπως
το ΠΑΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά περιθωριακές ακροαριστερές οργανώσεις, που
άρχισαν να δρουν, και διαλύθηκαν στη συνέχεια, στη χούντα. Κάποιοι από αυτούς
τους ανθρώπους, αλλά όχι γνωστοί, μπορεί να «συνέχισαν τον αγώνα» και μετά την
πτώση της δικτατορίας, όπως μαρτυρεί και η περίπτωση του θανάτου του Χρήστου
Κασσίμη, τους μήνες μετά τον Ιούλιο του ’74. Για τον εντοπισμό τους οι
βρετανικές υπηρεσίες συνεργάσθηκαν με πρώην στελέχη αυτών των αριστερίστικων
οργανώσεων, σε μια προσπάθεια να καταγράψουν ποια είναι αυτά τα άτομα. Όπως
έχουν γράψει και «ΤΑ ΝΕΑ», η προσπάθεια αυτή στέφθηκε με σχετική επιτυχία όταν
εντοπίστηκε το «προφίλ» ενός εκ των εξαφανισμένων, κατά πάσα πιθανότητα του
αρχηγού – ιδρυτή της 17Ν. Σύμφωνα με αυτό, ανήκε σε περιθωριακή οργάνωση,
είναι σήμερα τουλάχιστον 60 ετών και ανήκει στους λεγόμενους «Έλληνες του
Παρισιού».

Επίκεινται λοιπόν συλλήψεις; Το ενδιαφέρον είναι ότι υπάρχει πλέον συναντίληψη
μεταξύ ελληνικής, βρετανικής και αμερικανικής πλευράς ότι δεν πρέπει να γίνει
καμία κίνηση αν δεν υπάρξουν αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία να
μπορούν να σταθούν στο δικαστήριο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Αμερικανός πρέσβης Τομ Μίλερ, σε συνέντευξή του προς
τη ΝΕΤ που μεταδόθηκε χθες – και σε ερώτηση για το εάν είμαστε κοντά σε
συλλήψεις – απάντησε: «Καλό ερώτημα. Και δεν είναι διπλωματική η απάντησή μου.
Γνωρίζουμε πόσο κοντά είμαστε μόνο όταν έχουμε φθάσει στην άλλη άκρη του
τούνελ. Ειδάλλως, απλώς βλέπουμε ένα φως. Νομίζω, λοιπόν, και πάλι ότι δεν
πρέπει να κάνουμε προβλέψεις τώρα».