ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2002 Άνεργος από τη Δευτέρα

Τη Δευτέρα το πρωί, ακόμα και αν έχουμε κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο θα
είμαι άνεργος. Έτσι λέει η συμφωνία που έχω κάνει με την ομοσπονδία και θα την
τηρήσω. Άλλωστε, έχω ανάγκη να μείνω για τουλάχιστον μία εβδομάδα μακριά από
το ποδόσφαιρο και μετά να συνεχίσω τη ζωή μου. Αναμφίβολα αυτή η εμπειρία που
έζησα στο Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν μοναδική στη ζωή μου και δεν την αλλάζω».

Στους δρόμους της Ιπανέμα, στην παραλία της Κοπακαμπάνα, στο Ρίο Ιανέιρο, στο
Ρεσίφε αλλά και σε πολλά άλλα γνωστά σημεία της Βραζιλίας, πριν από έναν χρόνο
αν κάποιος άκουγε τις κουβέντες των περαστικών, του έκανε εντύπωση το γεγονός
πως βασικό τους θέμα συζήτησης ήταν το όνομα του Λουίς Φελίπε Σκολάρι.

Ο Μεγάλος Φιλ (εξ ου και το «Big Fil» ή το Φελιπάο που είναι τα παρατσούκλια
του) είχε μόλις αναλάβει την Εθνική Βραζιλίας, την πιο αγαπητή ομάδα στον
κόσμο, που εκείνη την εποχή παρέπαιε και όλοι ήταν περίεργοι να δουν αν μπορεί
να τη βγάλει από το αδιέξοδο. Στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου στον
όμιλο της Νοτίου Αμερικής ήταν οριακά μέσα στο γκρουπ των ομάδων που θα
έπαιρναν τελικά το εισιτήριο, ενώ οι εμφανίσεις της ήταν αποκαρδιωτικές.

Ο τελικός είναι το πιο σημαντικό πράγμα για όλους μας και φυσικά θέλουμε να τον κερδίσουμε, λέει ο «Big Fil», που από τη Δευτέρα, χάσει – κερδίσει, επιστρέφει στην ιδιωτική του ζωή

Ο Σκολάρι από την πρώτη στιγμή ήταν ξεκάθαρος: «Θα προκριθούμε στα τελικά και
αυτό το υπόσχομαι» ήταν οι πρώτες του κουβέντες, αλλά στην πρεμιέρα του στον
πάγκο ήρθε η ήττα στην Ουρουγουάη (που έκανε πιο επισφαλή τη θέση της
«Σελεσάο») και άρχισαν οι πρώτες μουρμούρες. Ακολούθησε η ήττα-ντροπή από τις
Ονδούρες στο Κόπα Αμέρικα και ο παραγκωνισμός ενός από τους πιο αγαπητούς
Βραζιλιάνους, που αποτελεί ίνδαλμα για τους περισσότερους στη χώρα, τον
Ρομάριο.

Αυτά τα γεγονότα έφταναν και περίσσευαν για να αποτελέσει τον νούμερο 1
δημόσιο κίνδυνο για την πατρίδα ο συμπαθής τεχνικός, ο οποίος έως τότε στην
καριέρα του είχε να επιδείξει αρκετές επιτυχίες, με κορυφαία στιγμή την
κατάκτηση του κυπέλλου Λιμπερταδόρες (το Τσάμπιονς Λιγκ της Νοτίου Αμερικής)
με την Γκρέμιο το 1995 και με την Παλμέιρας τέσσερα χρόνια αργότερα, ο
μοναδικός προπονητής που έχει καταφέρει να πάρει το συγκεκριμένο τρόπαιο με
δύο διαφορετικές ομάδες.

ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΘΗΚΕ

Η αμφισβήτηση ήταν έντονη και σκληρή από κόσμο και ΜΜΕ στην πατρίδα του, αλλά
ο «επιλοχίας» (όπως είναι το άλλο του παρατσούκλι λόγω της πειθαρχίας που
επιβάλλει στις ομάδες του) έκλεισε τόσο τα δικά του αυτιά όσο και των παικτών
του, η ομάδα εξασφάλισε και μαθηματικά την απευθείας πρόκριση στον τελευταίο
της αγώνα με τη Βενεζουέλα και αυτήν τη στιγμή βρίσκεται στον τελικό του
Παγκοσμίου Κυπέλλου!

ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΜΑΡΙΟ

«Άκουσα πολλά για το γεγονός πως δεν πήρα τον Ρομάριο. Είναι μεγάλος παίκτης,
με τρομερή έφεση μέσα στην περιοχή, αλλά όλοι οι υπόλοιποι επιθετικοί μας
κινούνται πολύ έξω από αυτήν και δημιουργούν χώρους. Νομίζω πως η επιθετική
μας γραμμή πήγε καλά και δικαιώθηκα για τη συγκεκριμένη επιλογή», λέει ο
Σκολάρι, που ελπίζει αυτή η πορεία της ομάδας να εμπνεύσει και τον λαό πίσω
στην πατρίδα.

«Έχουμε πολλά προβλήματα, αλλά πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι και να προσπαθούμε
για το καλύτερο, έτσι ώστε να τα ξεπερνούμε όσο μπορούμε. Δεν πρέπει να
βάζουμε κάτω το κεφάλι και ας έχουν όλοι ως παράδειγμα το ποδόσφαιρο της
χώρας».

Μιλώντας για τη Γερμανία, ο Σκολάρι δεν έκρυψε τον θαυμασμό του: «Την
σεβόμαστε διότι είναι μία παραδοσιακά μεγάλη ομάδα. Πέρασε και αυτή δύσκολα
στα τελικά αλλά είναι πάντα ικανή για όλα. Παίζει ψυχρά και υπολογιστικά και
ξέρει να παίρνει το αποτέλεσμα που θέλει», δήλωσε ο Βραζιλιάνος τεχνικός.