Αποζημίωση και στη μνηστή

Ο γάμος δεν αποτελεί μοναδική και απαραίτητη προϋπόθεση για την κατοχύρωση
δικαιωμάτων ενός ζευγαριού. Αυτό τονίζει ουσιαστικά ο Άρειος Πάγος και
επιδικάζει αποζημίωση σε γυναίκα από τον Πειραιά, λόγω ψυχικής οδύνης από τον
θάνατο του αρραβωνιαστικού της σε τροχαίο.

Δακτυλίδι αρραβώνα. Η απόφαση του Αρείου Πάγου δεν διαχωρίζει την αρραβωνιαστικιά από τη σύζυγο, και την συμπεριλαμβάνει στα πρόσωπα που δικαιούνται χρηματικής ικανοποίησης

Το Ανώτατο Δικαστήριο με τη σημαντική απόφασή του (1071/2002) δεν διαχωρίζει
τη μνηστή από τους υπόλοιπους στενούς συγγενείς του θύματος και τη
συμπεριλαμβάνει στα πρόσωπα που δικαιούνται χρηματικής ικανοποίησης.

Με την απόφαση, το Πολιτικό Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου ανοίγει ουσιαστικά
τον δρόμο για την κατοχύρωση απέναντι στον νόμο σχέσεων που δεν έχουν ακόμη
επικυρωθεί με γάμο, την ίδια στιγμή που σε αρκετές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης
λαμβάνονται νομοθετικά μέτρα που διασφαλίζουν ανύπαντρα ζευγάρια (κληρονομικά
δικαιώματα, ιατροφαρμακευτική κάλυψη, κοινωνικές παροχές κ.λπ.) τα οποία
ακολουθούν κοινή πορεία ζωής.

Παράλληλα, το Ανώτατο Δικαστήριο διευρύνει τον κύκλο των προσώπων που
δικαιούνται να ζητήσουν αποζημίωση για τον θάνατο οικείου τους με ευθύνη
τρίτου (τροχαία, εργατικά ατυχήματα κ.ά.), καθώς εντάσσει σε αυτόν και τα
πρόσωπα που συνδέονται με αρραβώνα με το θύμα. Μέχρι σήμερα, ο Άρειος Πάγος
είχε αποδεχθεί ότι αποζημίωση για ψυχική οδύνη από τέτοιου είδους αδικοπραξίες
δικαιούνται η σύζυγος, τα τέκνα, οι γονείς (στους οποίους περιλαμβάνονται και
τα πεθερικά), καθώς και τα αδέλφια τους θύματος.

Με τη νέα απόφαση γίνεται αποδεκτό ότι αντίστοιχο δικαίωμα έχει και η μνηστή,
η οποία ναι μεν δεν μπορεί – σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα – να θεωρηθεί ότι
περιλαμβάνεται «στους εγγύτερους και στενά συνδεόμενους συγγενείς του
θύματος», ωστόσο σε εφαρμογή του άρθρου 932 του ίδιου κώδικα, και η μνηστή «ως
πρόσωπο συνδεόμενο με το θύμα με στενή σχέση αγάπης και αφοσίωσης, δικαιούται
χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης για την εξισορρόπηση δυσμενών
καταστάσεων».

Με το σκεπτικό αυτό ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την απόφαση που είχε εκδώσει για
την υπόθεση το Εφετείο Πειραιά, δικαιώνοντας επίσης την αρραβωνιαστικιά. Με
την εφετειακή απόφαση διαφωνούσαν οι ασφαλιστικές εταιρείες (Επικουρικό
Κεφάλαιο) που καλύπτουν τα ποσά της αποζημίωσης, αλλά το Ανώτατο Δικαστήριο
απέρριψε την αίτηση αναίρεσης που είχε υποβληθεί, σημειώνοντας ότι η απόφαση
του Εφετείου είναι απολύτως νόμιμη και αιτιολογημένη. Το Εφετείο Πειραιά είχε
επιδικάσει στη μνηστή και τους άμεσους συγγενείς του θύματος αποζημίωση δέκα
εκατ. δραχμών.