ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2002 Ο Βενγκέρ με θέλει τώρα στην Άρσεναλ, αλλά εγώ μιλάω με τη Λεβερκούζεν

* ΜΟΡΙΜΑΤΣΙ

Στο Μοριμάτσι, της Σιζουόκα, ο άσος της Εθνικής Ιαπωνίας Ζουνίχι Ιναμότο έδωσε
συνέντευξη ύστερα από απαίτηση πολλών δημοσιογράφων που παρακολουθούν το
Μουντιάλ.

Ο Ιναμότο ξεκίνησε με την είδηση ότι «ο Αρσέν Βενγκέρ, προπονητής του στην
Άρσεναλ, του τηλεφώνησε ότι ενδέχεται – και εφόσον το αποδεχθεί – να τον
κρατήσει στην αγγλική ομάδα για ακόμη ένα χρόνο». Ο Ιναμότο, παρ’ όλα αυτά,
ήταν σκεπτικός και δεν έδωσε σαφή απάντηση για τις προθέσεις του: «Με τιμά η
πρόταση του προπονητή μου, αλλά ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι επαφές με την
Μπάγερ Λεβερκούζεν, ο μάνατζέρ μου έχει αναλάβει όλα τα υπόλοιπα και φυσικά
μετά θα συνεννοηθούμε για ν’ απαντήσουμε στο τέλος αυτού του Μουντιάλ».

Αστέρι ο Ιναμότο, ο και αποκαλούμενος «Νίντζα», για τον τρόπο που παίζει και
που επιχειρεί τις επιθέσεις του απέναντι στην αντίπαλη εστία.

«Χαίρομαι που η Ιαπωνία πέρασε στον δεύτερο γύρο του παγκοσμίου κυπέλλου για
πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Και είμαι απόλυτα ικανοποιημένος ότι κι
εγώ αποδίδω όσο μπορώ καλύτερα, για να ευχαριστήσουμε τους φιλάθλους μας. Αυτό
τον υπέροχο κόσμο που μας ακολουθεί με πάθος και τελικά δικαιώνει τις
προσπάθειές μας με τη συμμετοχή του, όπου κι αν παίζουμε».

Όλοι μιλάνε ακόμα για το κρίσιμο, όπως αποδείχθηκε, γκολ που πέτυχε ο Ιναμότο
εναντίον του Βελγίου. «Ήταν το δεύτερό μου γκολ με τη φανέλα της Εθνικής. Το
πρώτο μου το σημείωσα εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, στην Οΐτα, τον Ιούλιο του
2001, σε φιλικό παιχνίδι».

Ο Ιναμότο κατάγεται από την Οσάκα και έπαιξε μπάλα, πριν πάει στην Άρσεναλ, με
τα χρώματα της Γκάμπα Οσάκα. Σε ηλικία μόλις 23 χρόνων, είναι ήδη ένα αστέρι
που σιγά σιγά μεσουρανεί.

«Το Μουντιάλ στο οποίο παίρνω μέρος είναι μια μεγάλη ευκαιρία όχι μόνο για
μένα αλλά και για το ποδόσφαιρο της Ιαπωνίας που βρίσκεται ακόμα στα
σπάργανα».

ΟΜΑΔΑ ΣΥΝΟΛΟΥ

Η Ιαπωνία έδειξε αρετές ενός ποδοσφαίρου που βασίζεται στη δύναμη, στην αντοχή
και κυρίως στην ομοιογένεια που έχουν δημιουργήσει οι παίκτες του Τρουσιέ
γιατί οι περισσότεροι αγωνίζονται σε συλλόγους της Ιαπωνίας, ενώ μόλις αρχίζει
και η εξαγωγή ορισμένων ταλέντων. Ο Νακάτα πρώτος άνοιξε τον δρόμο, για ν’
ακολουθήσει ο Ιναμότο, και έπονται άλλοι, ασφαλώς μετά το Μουντιάλ.

Ο Ιναμότο θεωρείται «θεός» για την Ιαπωνία και το ποδόσφαιρό της. Ο ίδιος από
σεμνότητα δεν θέλει να το παραδεχθεί, αν και η Αγγλία του δίδαξε πολλά. Όπως
το βαμμένο χρυσαφένιο μαλλί και το μοντέρνο ντύσιμό του. «Ένας νέος της εποχής
μου δεν μπορεί να μένει πίσω. Ιδιαίτερα όταν βγαίνει νωρίς στο προσκήνιο και
στη δημοσιότητα. Ναι, μου αρέσει να ντύνομαι με ό,τι μοντέρνο υπάρχει κι ακόμα
να δίνω στον εαυτό μου την ικανοποίηση ότι, εκεί στην Ιαπωνία, το κλίμα της
ζωής και των παραδόσεων έχει αλλάξει, έστω κι αν μερικά πράγματα μένουν στις
πανάρχαιες εποχές και στις παραδόσεις μας».

Ο Ιναμότο όταν ήταν μικρός έμαθε, όπως σχεδόν οι περισσότεροι στη χώρα του
ανατέλλοντος ηλίου, τις πολεμικές τέχνες. Ήταν δυναμικός και διακρινόταν από
μοναδική ηρεμία. Γι’ αυτό, τον φώναζαν «Νίντζα». Ο ίδιος έχει άλλη άποψη:

«Πιστεύω πως υπάρχουν διαφορές στις ταινίες που βλέπουμε από την
πραγματικότητα που ζούμε. Φυσικά, αν δεν ακολουθούσα το ποδόσφαιρο, ίσως
σήμερα να ήμουν ένα καλός «τζουντόκα». Όμως, αυτά στο γυμναστήριο. Έξω, ήσυχη
ζωή και αθλητισμός. Η οικογένεια θα ‘ρθει την κατάλληλη στιγμή.

Εύχομαι και όλοι πιστεύουμε πως αυτή είναι η μεγάλη στιγμή του ποδοσφαίρου.
Ίσως φτάσουμε και μέχρι τον τελικό».