Ο «Τραπ» και η παγίδα…

Οι εμμονές μοιάζουν με τη… σκιά. Σε κυνηγούν και δεν σε αφήνουν λεπτό να
ησυχάσεις. Ειδικά, όταν περνάς κάποια ηλικία, τότε το πράγμα φαντάζει ακόμη
σοβαρότερο…

*** Η περίπτωση του Τζιοβάνι Τραπατόνι, του κατά τα άλλα φορτωμένου με
διακρίσεις εκλέκτορα της Εθνικής Ιταλίας, φαίνεται εξόχως χαρακτηριστική. Η
Ιταλία ήταν έτοιμη χθες να… κλείσει το φουλ των αποκλεισμένων, να κάνει
παρέα σε Γαλλία και Αργεντινή. Αρκούσε η επιτυχία από τους Κροάτες και
ταυτόχρονα να μείνει το εντυπωσιακό γκολ του Μποργκέτι και η νίκη για το
Μεξικό.

*** Τι έκανε, λοιπόν, ο «Τραπ»; Διέγνωσε πως η «γαλάζια ομάδα» πονά στο
κέντρο, άλλαξε πλευρό στον Πανούτσι, έβαλε αργότερα μέσα τον Κόκο, ενίσχυσε
και την επίθεση με τον… αεροπλανικό-Μοντέλα, αλλά το γκολ δεν ερχόταν με
τίποτα…

*** Δεν είχε και μόνιτορ στον πάγκο να βλέπει ο κόουτς πόσα… ζουμ έκαναν οι
Ιάπωνες στον Ντελ Πιέρο, πώς κοιτούσαν από τις εξέδρες τον άσο οι θεατές.

*** Όταν τον έριξε στη μάχη ήρθε το γκολ της ισοφάρισης και η πρόκριση στις
«16» διασφαλίστηκε για τους «Ατζούρι».

*** Το θέμα δεν είναι ο παίκτης Ντελ Πιέρο, αλλά η συγκεκριμένη νοοτροπία των
προπονητών.

*** Συχνά πυκνά επιδιώκουν με το αδύναμο επιχείρημα ότι δεν χωρούν δύο παίκτες
με «πανομοιότυπα χαρακτηριστικά» παιχνιδιού στην 11άδα να βάλουν τον εαυτό
τους πάνω από το σύνολο. Να γίνουν τα «αστέρια» στη θέση των «αστέρων» της
μπάλας.

*** Και το δίλημμα στην Εθνική Ιταλίας δεν μπορεί να είναι Ντελ Πιέρο ή Τότι,
όπως πριν από καμιά 20ετία βασάνιζε το ερώτημα Προύτσο ή Κόντι. Δουλειά του
προπονητή είναι να φτιάξει το δυνατότερο σύνολο και να αξιοποιήσει όλο το
δυναμικό. Και επιθυμία των οπαδών είναι να απολαμβάνουν όλους τους
πρωταγωνιστές επί σκηνής σε ρόλους αντάξιους της φήμης τους και όχι ως «γκεστ
σταρ».

Η… «πασαρέλα» της Εθνικής Βραζιλίας και με αντίπαλο την Κόστα Ρίκα έδειξε
ότι όσο περνούν οι ημέρες τόσο θα κατεβαίνει το ποσοστό της «Σελεσάο» για
κατάκτηση του Κυπέλλου. Δικαίως.

*** Από το Μουντιάλ του ’82 έχουμε να απολαύσουμε τη Βραζιλία με την αυθεντική
της μορφή. Με άρωμα επίθεσης. Με τη γλυκιά… ανατριχίλα και τη ρίγη που
διαπερνά τους θεατές σε κάθε ενέργεια των άσων της σε κέντρο ή επίθεση.

*** Τότε ήταν οι Σόκρατες, Φαλκάο, Ζίκο. Τώρα ο Ριβάλντο, ο Ρονάλντο, ο
Ροναλντίνιο. Στην άμυνα δεν υπάρχουν οι Λουιζάο, Όσκαρ, αλλά ο Λούσιο. Μόνο
στο τέρμα κάθεται ο Μάρκος, αλλά από τον.. απίθανο Βαλντίρ Πέρεζ μπορεί και να
αποδειχθεί πιο αξιόπιστος. Στα δύσκολα που ασφαλώς θα έρθουν.

*** Απρόβλεπτη σε κινήσεις και επινοήσεις σαν σε έργο που δεν ξέρεις το φινάλε
και διαρκώς μένεις σε ετοιμότητα.

*** Αυτή η Βραζιλία αρέσει. Ίσως γιατί θυμάται την παράδοση και «αρνείται» να
ενδιαφερθεί σοβαρά για τα μετόπισθεν. Να δούμε αν αρκεί τούτο, προκειμένου να
ανακτήσει τα σκήπτρα.

Τρεχάματα στη Θεσσαλονίκη και όλες οι ΠΑΕ έχουν μικρές ή μεγάλες έννοιες. Μέσα
στο καλοκαίρι κάποιοι ιδρώνουν περισσότερο και όχι γιατί δεν έχουν…
κλιματιστικά.

*** Ο Άρης πορεύεται δίχως τον Βαρβάτο. Αντ’ αυτού στο Δ.Σ. ενέσκηψε ο αλήστου
μνήμης Μπάκας. Οι οπαδοί της ΑΕΚ θα τον θυμούνται για τη διαιτησία του στον
τελικό Κυπέλλου ’95 και οι σύλλογος των ταξιτζήδων κάτι θα έχει… ακούσει για
το περιστατικό μέσα σε ταξί κάπου στον Άλιμο.

*** Πώς προέκυψε Μπάκας; Λέγεται ότι για τον γάμο… υπεύθυνο είναι ένα
μπαράκι. Κοντά στο ξενοδοχείο όπου συνήθως διαμένει ο κ. Ζαχουδάνης. Έμεινε
που λέτε… ρέστος από παράγοντες ο ηγέτης του Άρη, συνάντησε εκεί τον Μπάκα,
του εκμυστηρεύτηκε το πρόβλημά του και ο πονόψυχος άλλοτε ρέφερι προσφέρθηκε
να βοηθήσει.

*** Μπήκε στο Δ.Σ., αλλά με κανένα δεν μπορεί να διαφωνήσει.

*** Διότι για να διαφωνήσεις πρέπει να υπάρχει και δεύτερο άτομο…

Σκέψεις «κακές» για τους ποδοσφαιριστές του Ηρακλή κάνει ο Ευάγγελος
Μυτιληναίος. Και αν υλοποιήσει τα σχέδιά του θα έχουμε αντιδράσεις.

*** Τι εννοούμε; Να, αν φωνάξει από την εβδομάδα που έρχεται τους Χαλκιά και
Χατζί με στόχο να τους περιορίσει τις ετήσιες αποδοχές, μόνο «ευχαριστώ» δεν
θα ακούσει από τους παίκτες.

*** Να δούμε πού θα καταλήξει η ιστορία…