Για υπονόμευση μιλάει ο Α. Παπαδόπουλος

Μία πολύ σκληρή – γραπτή – δήλωση εξέδωσε χθες το βράδυ ο κ. Αλ.
Παπαδόπουλος. Επρόκειτο για μία ηχηρή απάντηση – έκανε λόγο για «πολιτική
αθλιότητα» – στις «διαρροές» της συζήτησής του με τον κ. Κ. Σημίτη, λίγες ώρες
πριν, στο Μέγαρο Μαξίμου.

Οι «διαρροές» – που έγιναν με εντολή του Πρωθυπουργού – ήθελαν τον κ. Σημίτη
να επιτιμά έντονα και με ανοίκειο ύφος τον υπουργό του, πριν του ζητήσει να
υποβάλει την παραίτηση!

Η χθεσινοβραδινή οργισμένη αντίδραση Παπαδόπουλου ήταν η πρώτη δημόσια
αντιπαράθεσή του με τον Πρωθυπουργό και τους στενούς του συνεργάτες και
προδιαθέτει για μία εξίσου «θερμή» συνέχεια. Ο πρώην υπουργός, παρ’ ότι
διαβεβαιώνει ότι δεν επιδιώκει τη δημιουργία εσωκομματικών προβλημάτων, δεν
κρύβει πια τις συνεχείς αντιπαραθέσεις που είχε όλο το προηγούμενο διάστημα
«με το Μέγαρο Μαξίμου», όπως και την πίκρα του για τη «μη στήριξη» στην
υπόθεση της μεταρρύθμισης του ΕΣΥ.

Η αντιπαλότητα Παπαδόπουλου – Μεγάρου Μαξίμου ήταν «κοινό μυστικό» τους
τελευταίους μήνες. Ωστόσο, ο πρώην υπουργός δεν είχε επιτρέψει τη
δημοσιοποίηση αυτής της κατάστασης – μόνο μία φορά είχε αφήσει αιχμές για το
«περιβάλλον του Πρωθυπουργού», διευκρινίζοντας αργότερα ότι εννοούσε τον
διοικητή του ΙΚΑ κ. Μ. Νεκτάριο.

Οι απειλές Παπαδόπουλου ότι θα υπέβαλε την παραίτησή του ήταν αρκετά συχνές το
τελευταίο διάστημα – ασυνήθιστα συχνές για ένα στέλεχος που συμπορεύθηκε
εσωκομματικά με τους «εκσυγχρονιστές» από το ’96. Μάλιστα, στην κορυφή του
κυβερνώντος κόμματος, οι απειλές αυτές δεν λαμβάνονταν σοβαρά εδώ και πολύ
καιρό, εξ ου και ο αιφνιδιασμός από τη δήλωση του πρώην υπουργού ότι θα
αποχωρήσει από την ενεργό κοινοβουλευτική δράση.

Άλλωστε, τέτοια αντίδραση με δημόσιο χαρακτήρα δεν είχε καταγραφεί στον
«πολιτικό φάκελό του». Αυτή η αντιπαράθεση με το περιβάλλον του Πρωθυπουργού
ήταν κάτι καινούργιο για την πολιτική πορεία τού πρώην υπουργού Υγείας. Από τα
πρώτα χρόνια της δράσης του σε κυβερνητικές θέσεις, ο κ. Παπαδόπουλος συνήθιζε
να ταυτίζεται με την εκάστοτε κυριαρχούσα άποψη μέσα στο ΠΑΣΟΚ: σύμβουλος του
Μένιου Κουτσόγιωργα, στη συνέχεια συμπεριελήφθη στους «φίλους του Γιώργου
Γεννηματά», ενώ εν τω μεταξύ είχε δημιουργήσει ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις με
τον κ. Αντ. Λιβάνη, ο οποίος πάντοτε δηλώνει υπερήφανος για το γεγονός ότι
συνέβαλε στην προώθηση του κ. Παπαδόπουλου.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν εκείνος που έδωσε την πρώτη μεγάλη ευκαιρία στον κ.
Αλ. Παπαδόπουλο, αναθέτοντάς του το υπουργείο Οικονομικών όταν ο Γιώργος
Γεννηματάς, καταβεβλημένος από την ασθένεια, ζήτησε να απαλλαγεί από τα
καθήκοντα του υπουργού Εθνικής Οικονομίας. Από το πόστο εκείνο, ο κ.
Παπαδόπουλος απέκτησε την εικόνα του «σκληρού, αλλά αποτελεσματικού
κυβερνητικού στελέχους», με συμβολή στο «συμμάζεμα» των δημόσιων οικονομικών
στην αρχή της πορείας προς την ΟΝΕ. Απέκτησε όμως και τους πρώτους εχθρούς –
με επιφανέστερο τον κ. Γ. Παπαντωνίου, ο οποίος κέρδισε τη μάχη στα σημεία,
αναλαμβάνοντας στη συνέχεια το σύνολο των οικονομικών υπουργείων. Αλλά και ο
κ. Αλ. Παπαδόπουλος δεν έμεινε παραπονεμένος, αφού μετά τις εκλογές του ’96
προβιβάστηκε σε πρώτο τη τάξει υπουργό, στο υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας
Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Ήταν η ώρα του «Καποδίστρια», όπως και η ώρα της
μεγάλης ανόδου της «πολιτικής μετοχής» του πολιτικού από την Ήπειρο, που
κατοχύρωσε την εικόνα του «ανθρώπου που δεν κάνει πίσω με τίποτε». Εκείνη την
περίοδο ο κ. Παπαδόπουλος ήταν ένας από τους «ανθρώπους του προέδρου» στην
κυβέρνηση…

Η υπόθεση Οτζαλάν ράγισε για ένα διάστημα την εικόνα, αλλά δεν την κατέστρεψε:
ο κ. Παπαδόπουλος στηρίχθηκε, στο συνέδριο που ακολούθησε, από την
«εκσυγχρονιστική πτέρυγα» και έγινε μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΠΑΣΟΚ.
Η επιστροφή είχε αρχίσει, αλλά δεν θα ήταν τόσο θριαμβευτική όσο την ανέμεναν
οι φίλοι του.

Η τοποθέτησή του στο υπουργείο Υγείας πανηγυρίστηκε από πολλούς με το
κομπλιμέντο «ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση», αλλά ο κ.
Παπαδόπουλος δεν το είδε έτσι, σε καμία περίπτωση. Ύστερα από το συνέδριο του
2001, είχε πιέσει έντονα τον κ. Σημίτη για αλλαγή χαρτοφυλακίου, αλλά ο
Πρωθυπουργός δεν ενέδωσε. Το κακό κλίμα συμπληρώθηκε με την άρνηση Σημίτη να
προτείνει τον υπουργό για το Εκτελεστικό Γραφείο – οι κόντρες Παπαδόπουλου με
το Μέγαρο Μαξίμου είχαν ήδη αρχίσει να γίνονται γνωστές. Και κανείς δεν έκανε
ποτέ τίποτε για να τις διευθετήσει…