20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΝΟΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΘΗΝΑ- ΠΕΙΡΑΙΑ

Ο Μανόλης Γλέζος δεν περιορίστηκε στη ζωή του στην ηρωική πράξη να
κατεβάσει απλά τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη. Προχώρησε σε αγώνες,
πολλές φορές σπουδαιότερους και ασφαλώς δυσκολότερους. Ανεξάρτητος της
Αριστεράς, υποψήφιος υπερνομάρχης στην Αθήνα και στον Πειραιά ζητεί την ψήφο
των πολιτών που υπηρέτησε με πάθος. Φτωχός στην τσέπη, αλλά πλούσιος σε
συναισθήματα, διακατέχεται – όπως λέει – «από την έγνοια για τον άλλο, όπως
είχε πει ο Όμηρος».

Από βουλευτής κοινοτάρχης και τώρα νομάρχης;

Αν αφαιρεθούν οι καταλήξεις (- άρχης) από τα δύο ουσιαστικά, θα γίνουν
κατανοητές οι προθέσεις μου: Βούλομαι να ασχολούμαι με τα κοινά σε όποιο
επίπεδο, κοινότητας ή νομού. Διακατέχομαι διακαώς από την «έγνοια του άλλου»,
όπως έχει πει ο Όμηρος.

Γιατί δεν συμφώνησαν όλα τα «μικρά» κόμματα;

Γιατί τους αρέσει να καταμετρούν τα ποσοστά τους στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Τι εννοείτε;

Το αυτονόητο.

Λένε πως στην Αθήνα αν υπήρχε κοινή υποψηφιότητα στο δήμο…

Θα δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για να αναπτερωθούν οι ελπίδες.

Υπάρχει Αριστερά στην Ελλάδα;

Ως αίτημα: Ναι. Ως οράματα: Ναι. Ως δράση: Ναι. Ως κοινή δράση: Όχι.

Τι χρώμα έχει;

Το χρώμα της ανησυχίας και της εγρήγορσης.

Εσείς πού θα θέλατε να είστε;

Εκεί που είμαι. Στην σκοπιά της αγρύπνιας.

Κάποτε στηρίξατε τον Ανδρέα Παπανδρέου. Γιατί;

Για να καταργηθεί το καθεστώς της αστυνομοκρατίας, που δυστυχώς ξαναφέρνει η
«εκσυγχρονιστική» κυβέρνηση.

Δηλαδή;

Για να σταματήσουν οι διώξεις της Αριστεράς, να αναγνωρισθεί η Εθνική
Αντίσταση και να τεθούν οι προϋποθέσεις για κάτι καλύτερο.

Βγήκατε στην εξέδρα και πλάι στον Δημήτρη Τσοβόλα…

Για να μπει το ΔΗΚΚΙ στη Βουλή και να υπάρξει κι άλλη μία κοινοβουλευτική
έκφραση μερίδας του λαού. Για το ότι δεν ξαναμπήκε, λυπάμαι.

Τι σας ενοχλεί από την κυβέρνηση Σημίτη;

Η αυτάρκεια, η αλαζονεία και η διαχείριση της εξουσίας όσον αφορά τη μορφή –
το σημαίνον. Και η ενδοτική πολιτική που ακολουθεί ως όργανο της Ε.Ε. και της
παγκοσμιοκρατίας σε σχέση με το περιεχόμενο – το σημαινόμενον.

Τι νομίζετε ότι θα μπορούσε να κάνει ο Καραμανλής ως πρωθυπουργός, αν εκλεγόταν;

Ό,τι και ο Σημίτης.

Ταξιδέψατε πρόσφατα στην Παλαιστίνη… Γιατί;

Για να δω πως οι Εβραίοι, που πρώτοι απόκτησαν το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης
και που θυσιάστηκαν γι’ αυτό εκατομμύρια άνθρωποι, θα δώσουν αυτό το δικαίωμα
στον λαό της Παλαιστίνης. Και είδα το ωμό, φρικιαστικό πρόσωπο της
παγκοσμιοκρατίας όταν αντιμετωπίζει ένα λαό που ζητεί να αποκτήσει κρατική υπόσταση.

Σήμερα θα πηγαίνατε;

Σε όλα τα κρησφύγετα της ελπίδας.

Αν εκλεγόσασταν υπερνομάρχης, τι θα κάνατε;

Τα πάντα για να αποκτήσει αρμοδιότητα ο θεσμός.

Τι δεν θα κάνατε;

Δεν θα ήμουν διαχειριστής της εξουσίας.

Πού «παίζουν» στο πρόγραμμά σας οι Ολυμπιακοί Αγώνες;

Όχι, πάντως, στο Χρηματιστήριο. Στο να γίνουν οι «Αθάνατοι» της ΔΟΕ «θνητοί»
και να ξαναγίνει το πνεύμα των Ολυμπιακών Αγώνων αθάνατο.

Τι αγαπάτε περισσότερο;

Το χαμόγελο του παιδιού.

Τι σας προσέφερε η ζωή;

Τη δυνατότητα να τη ζήσω.

Τι ήταν για σας το βραβείο Λένιν;

Υποχρεώσεις.