ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Σε ένα ταξί του… μέλλοντος

Ο Παναγιώτης, ως επιβάτης σε ταξί του μέλλοντος, είχε ήδη φανταστεί τον εαυτό
του κολλημένο στο μποτιλιάρισμα της Συγγρού να χρησιμοποιεί το Ίντερνετ για να
στείλει ρεπορτάζ στον αρχισυντάκτη!

Ομολογώ πως δεν συμμερίστηκα τον ενθουσιασμό του. Εμένα μ’ αρέσουν τα ταξί του
παρόντος.

Τα ταξί του μέλλοντος θα έχουν μια οθόνη 14 ιντσών, όπου θα φαίνονται τα εξής
στοιχεία: η καλύτερη διαδρομή για να πας στον προορισμό σου μέσω δορυφόρου.
Πληροφορίες για το Χρηματιστήριο. Εκπομπές, Ίντερνετ και διαφημίσεις. Νομίζω
πως απ’ όλα αυτά, το σοβαρότερο είναι το τελευταίο.

Επίσης θα έχουν φωτογραφική μηχανή που θα σε φωτογραφίζει τη νύχτα, η
φωτογραφία θα πηγαίνει σε ένα αρχείο και έπειτα από μία ώρα θα σβήνει!

Αυτό πρέπει να το θυμάμαι. Πάντα με μεικ απ και μαύρα γυαλιά τη νύχτα στο
ταξί, γιατί ποτέ δεν ξέρεις πού θα πέσει η φωτογραφία.

Για τους ηλεκτρονικούς χάρτες, τι να πω. Προσωπικά μιλώντας πάντα, δεν έχω
καμία εμπιστοσύνη στους χάρτες. Προτιμώ την κλασική μέθοδο – «ρωτώντας πας
στην πόλη» -, που προσφέρει γέλιο και επικοινωνία. Ξέρετε τώρα, «λίγο πιο κάτω
έχει ένα βενζινάδικο/σούπερ μάρκετ/περίπτερο, αριστερά, στον δεύτερο ανθισμένο
θάμνο με κάτι ροζ λουλουδάκια ξανά αριστερά, εκεί ξαναρώτα».

Το Χρηματιστήριο μού είναι αδιάφορο. Στο κεφάλαιο «εκπομπές» ομολογώ ότι
στάθηκα λίγο. Αν ο άλλος πελάτης όμως θέλει να δει βραζιλιάνικο σίριαλ, ποια
στάση θα κρατήσει ο οδηγός;

Μένουν οι διαφημίσεις. Αυτό μάλιστα. Μποτιλιάρισμα και ενημέρωση.

Πάντως, ειλικρινά τώρα. Δεν είχα ποτέ φανταστεί πόσο έλειπε από τη ζωή μας η
δυνατότητα να διαβάζεις την ηλεκτρονική έκδοση της «Ουάσιγκτον Ποστ» την ώρα
που ανεβαίνεις Κηφισίας.