ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2002 Σενεγάλλοι

Ήρθε, λοιπόν, η ώρα του παιχνιδιού. Τέλειωσαν τα λόγια, τα φιλικά, οι
αναδρομές, οι προβλέψεις, τα ποιηματάκια και τα τραγουδάκια. Κι άρχισε, χωρίς
καθόλου ν’ αστειεύεται, το παιχνίδι που θα μας συνοδεύσει ώς τα τέλη Ιουνίου
στην Άπω Ανατολή των εκπλήξεων.

Η Σενεγάλη μάς δίδαξε με την καλημέρα (θα λέγαμε με τη σαγιονάρα, αν το
παιχνίδι δεν γινόταν στην Κορέα) ότι θα πρέπει να συνηθίσουμε να μην τις λέμε
εκπλήξεις. Όσο το συντομότερο τόσο το καλύτερο για όσους δεν θέλουν να χάσουν
τα λεφτά τους ή φιλοδοξούν ν’ απολαύσουν το θέαμα. Γιατί το θέαμα θα είναι,
πάνω – κάτω, αυτό που μας έδειξε η πρεμιέρα. Οι γερασμένες και κουρασμένες
ομάδες, όσα αστέρια και να διαθέτουν κι όσα μέντιουμ και αν τις είδαν στον
ύπνο τους, θα δυσκολεύονται απέναντι σε όποιον παίζει ομαδικά, με πάθος και
τύχη.

Και όλα αυτά τα είχε και με το παραπάνω την Παρασκευή η μικρή μόνο στα
χαρτιά ομάδα του Γάλλου προπονητή με την αφρικανική καρδιά και των Αφρικανών
παικτών με τη γαλλική ψυχή.

Δεμένη, γρήγορη, με αλληλεγγύη, καλή άμυνα, σπουδαίο τερματοφύλακα και
χωρίς σύμπλεγμα κατωτερότητας, η Σενεγάλη κοίταξε στα μάτια τούς παγκόσμιους
πρωταθλητές που βρίσκονταν ακόμα στα Ηλύσια Πεδία της αυταρέσκειάς τους.

Βοήθησε και ο προπονητής τους δικαιώνοντας, νωρίς νωρίς, το όνομά του (τα
έκανε, κοινώς, θάλασσα, ξεκινώντας με τρεις επιθετικούς και τόσο αδύναμο
κέντρο), έβαλε το ποδαράκι του κι ο μεγαλωμένος Πετί στρώνοντας στον αντίπαλο
το γκολ, διασκέδασαν λίγο και τα δοκάρια στα ωραία πλασέ τών Τρεζεγκέ και Ανρί
– και να η απόδοση της αθλητικής δικαιοσύνης.

Στα άλλα παιχνίδια και από τις άλλες ομάδες πάλι δεν μάθαμε πολλά πράγματα.
Επιβεβαιώθηκε μόνο η πιο αδύναμη συμμέτοχος αυτού του τουρνουά, η Σαουδική
Αραβία, όχι όμως χάρις ακριβώς στην τόση αδυναμία της και το μέγεθος βελτίωσης
της εντυπωσιακά ανανεωμένης αλλά πάντα ανηλεούς Γερμανίας. Η Αργεντινή έχει
επιλογές, αλλά και κουβαλά αβάσταχτο άγχος προσδοκιών, ο Ραούλ έδειξε τη
δεινότητά του, όχι όμως και η Ισπανία, η Αγγλία δικαίωσε όσους αρνούνται να
την πιστέψουν, από τους δε «μικρομεσαίους» μόνο η Νότια Αφρική έδειξε το κάτι
παραπάνω στο μάλλον πιο ενδιαφέρον παιχνίδι του τριημέρου κόντρα στην ημιτελή
Παραγουάη.

Είναι νωρίς για προγνωστικά, όχι όμως για τη γένεση του ενδιαφέροντος. Κι
αν εξωαγωνιστικά το πιο ωραίο πράγμα είναι, όπως σε κάθε Μουντιάλ, η
χαμογελαστή συνύπαρξη Νιγηριανών με Αργεντίνους και πολλούς Γιαπωνέζους στις
φουτουριστικές εξέδρες, μέσα στα γήπεδα θα πρέπει να περιμένουμε λίγο ακόμα
για εκείνον που θα ανάψει την πρώτη φλόγα. Η πρωταγωνίστρια του τριημέρου
Σενεγάλη δεν θα πάρει αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, γιατί η πρώτη νίκη, ιδίως
αυτή η νίκη, είναι σημαντική, αλλά είναι μόνο η πρώτη. Υπάρχει καιρός ακόμα
για όλους και κυρίως για καλύτερη μπάλα. Καλώς ήλθαμε στο πιο ανοικτό
Παγκόσμιο Κύπελλο. Το ιδεόγραμμά του, που αρχίζει από σήμερα να μοιάζει με
ερωτηματικό, δεν είναι απίθανο τελικά να πάρει το σχήμα του χαμόγελου.