Ο καυτός, μήνας Ιούνιος της σκηνής

Το ελληνικό καλοκαίρι δεν είναι αποκλειστικά θάλασσα, ήλιος και διακοπές.
Είναι και θέαμα και ακρόαμα. Οι ανοιχτοί χώροι, διαμορφωμένοι και
αδιαμόρφωτοι, που έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια, τα αρχαία θέατρα,
το Ηρώδειο και, πάνω απ’ όλα, η Επίδαυρος, ο ζεστός – έως και καυτός – καιρός,
ο καθαρός ουρανός – που… αστραπές δεν φοβάται -, όλα, συντείνουν στη
δημιουργία κλίματος πρόσφορου για την άνθιση των φεστιβάλ και την αύξηση των
«εορτών» και των εκδηλώσεων, αύξηση που έχει φτάσει στον πληθωρισμό ή και τον
έχει ξεπεράσει.

Στην οποιαδήποτε γωνιά της επικράτειας, όλο και κάποιο «φεστιβάλ» ή
φεστιβαλάκι θα έχει ξεφυτρώσει. Ελάχιστα, όμως, είναι τα καλά οργανωμένα και
ακόμη λιγότερα, αυτά που έχουν διαμορφώσει ύφος και έχουν πλάσει δική τους
«προσωπικότητα», έστω κι αν οι «διαστάσεις» τους δεν είναι μεγάλες. Δυστυχώς,
ανάμεσα σ’ αυτά δεν κατατάσσονται τα μεγάλα κρατικά φεστιβάλ – Αθηνών και
Επιδαύρου. Έστω και αν εισέρχονται στην 48η διοργάνωσή τους. Ίσως γιατί δεν
ξεκίνησαν καλά.

Ποδηγετούμενα από την πολιτική εξουσία, χωρίς καλλιτεχνικούς
διευθυντές, ανεξάρτητους από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, γιγαντώθηκαν, στη
συνέχεια αποτελματώθηκαν, παρήκμασαν, συνέχισαν τον δρόμο τους από κεκτημένη
ταχύτητα, για να μπουν, έπειτα από τη μισερή αλλαγή νομοθετικού πλαισίου, σε
μια φάση εκσυγχρονισμού, η οποία, αυτή τη στιγμή, έχει να προσφέρει ένα
«νοικοκύρεμα», μια ποικιλία και μια ευρύτητα προγράμματος, μερικά πρώτα
ονόματα από τον διεθνή καλλιτεχνικό χώρο, κάποια, ίσως, σημαντικά γεγονότα,
όχι, όμως, και κάποιο όραμα, που, να προσπαθεί, έστω, να υλοποιηθεί. Ειδικά
όσον αφορά το Φεστιβάλ Επιδαύρου.

Εν πάση περιπτώσει ο Ιούνιος έφτασε, το Ηρώδειο έχει ήδη ανοίξει, η Επίδαυρος
ανοίγει εντός του μηνός – πρόωρα, φέτος -, η εν εξελίξει Πολιτιστική Ολυμπιάδα
πολλαπλασιάζει τις εκδηλώσεις, ενώ εκείνο που κυριαρχεί, αυτό τον μήνα, είναι
το θέατρο. Με «αιχμή» τις ξένες θεατρικές παραστάσεις που – επιτέλους! -, έστω
και άναρχα, χωρίς πρόγραμμα, μετακαλούνται, αν και, οι περισσότερες, σ’ ένα
χώρο, όπως το Ηρώδειο, από τη φύση του εντελώς ακατάλληλο για το θέατρο, στην
απομονωμένη και στερημένη από τις διεθνείς θεατρικές ζυμώσεις Αθήνα.

Στις θεατρικές παραστάσεις, τις εκτός της μόνιμης «πιάτσας», ελληνικές
και ξένες, που θα πραγματοποιηθούν στην πρωτεύουσα αλλά και στην υπόλοιπη
Ελλάδα κατά τη διάρκεια του μήνα που αρχίζει σήμερα, στέκεται το παρόν
ρεπορτάζ, χωρίς να ξεχάσει, τον χορό και την όπερα.

Ο χορός καλά κρατεί

Από την «Κάρμεν» με το… άλογο του Τάβορα

Τον χορό του… χορού, που άνοιξε, στο Ηρώδειο, χθες, το Χορευτικό Συγκρότημα
της Άιντα Γκόμεθ, με τη «Σαλώμη», σε σκηνοθεσία του Κάρλος Σάουρα, χορογραφία
Χουάν Αντόνιο και με την Άιντα Γκόμεθ στον επώνυμο ρόλο, παράσταση της
Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, που παίζεται, απόψε, στη Θεσσαλονίκη, στο «Θέατρο
Γης», συνεχίζει, στο ρωμαϊκό ωδείο, ένας πολύ παλιός μας γνώριμος: ο Μορίς
Μπεζάρ. Ο οποίος θα παρουσιάσει για το Φεστιβάλ Αθηνών και τον σύλλογο
«Ελπίδα», με το συγκρότημά του «Μπαλέτο Μπεζάρ – Λωζάννη» ένα «ελληνοκεντρικό»
πρόγραμμα που απαρτίζουν τρία κομμάτια: «Επτά ελληνικοί χοροί», πάνω σε επτά
πασίγνωστα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, «Χουάν και Τερέζα», σε μουσική
φλαμένκο και «Μάνος», σε μουσική του φίλου του Μάνου Χατζιδάκι, με τον οποίο
τους είχαν συνδέσει πολλές επιτυχίες.

Ο Ιούνιος μας επιφυλάσσει και δύο «Κάρμεν». Ισπανικής προελεύσεως και οι δύο,
με άξονα το φλαμένκο και οι δύο, στον Λυκαβηττό και οι δύο. Μπορείτε να
διαλέξετε. Τη μία από τις δύο. Ή και τις δύο.

Στις 3, 4, 5 Ιουνίου – από Δευτέρα, δηλαδή -, ο θίασος «Λα Κουάντρα ντε
Σεβίλια» παρουσιάζει τη δική του «Κάρμεν», μια «ανδαλουσιανή όπερα», με
σάλπιγγες, τύμπανα, τραγουδιστές, κιθαριστές, χορευτές φυσικά, έως και ένα
άλογο. Σκηνοθέτης και χορογράφος της παράστασης, ο Σαλβαδόρ Τάβορα και Κάρμεν,
η Λάλο Τεχάδα.

Ντουέτο από την «Κάρμεν Φλαμένκο» του Ραφαέλ Αγκιλάρ

Τη δεύτερη «Κάρμεν», με τον «σαφή» τίτλο «Κάρμεν Φλαμένκο», φέρνει στον
λόφο (18 και 19) το χορευτικό σύνολο «Μπαλέ Τεάτρο Εσπανιόλ», που μετακαλεί το
ίδιο το Ελληνικό Φεστιβάλ. Την πιο «ακαδημαϊκή» αυτή εκδοχή, που βασίζεται στη
νουβέλα του Προσπέρ Μεριμέ και στην όπερα του Ζορζ Μπιζέ, και συνδυάζει τους
ρυθμούς του φλαμένκο και του μπολέρο, έχει σκηνοθετήσει και χορογραφήσει, πάνω
σε μουσικές Μπιζέ, Σαραζάτε και φλαμένκο, το 1992, ο Ραφαέλ Αγκιλάρ, που δεν
ζει πια και τον επώνυμο ρόλο χορεύουν, εναλλάξ, η Ελένα Μαρτίν και η Ντολόρες
Όρτιθ. Η «Κάρμεν Φλαμένκο» θα παιχτεί, επίσης, στη Θεσσαλονίκη (20, 21, 22),
στο «Θέατρο Δάσους» και στη Βέροια (23), στο θέατρο «Μελίνα Μερκούρη».

Τέλος, στις 11, θα εμφανιστεί το κουβανέζικο συγκρότημα, που τώρα – και ώς τις
9 Ιουνίου – δίνει παραστάσεις στο «Κεραμεικός», με το, άκρως εντυπωσιακό
μουσικοχορευτικό σόου «Καλόρ Κουμπάνο» («Κουβανέζικο πάθος»). Καλλιτεχνικός
διευθυντής, ο Ραφαέλ Χερνάντες.

Θέατρο

Κλασικό αλλά μοντέρνο

Το θέατρο, τον Ιούνιο, επιτελικό κέντρο έχει το Ηρώδειο – ας είναι καλά η
Πολιτιστική Ολυμπιάδα και το Φεστιβάλ Αθηνών.

Η – ελπίζω καλή – αρχή γίνεται αύριο (και τη Δευτέρα, 3 Ιουνίου), με τις
«Βάκχες» του Ευριπίδη, μια συμπαραγωγή της Τριενάλε του Ρουρ και του
πανευρωπαϊκού βεληνεκούς θιάσου «ΖΤ (Ζουίντελικ Τόνεελ) Χολάντια», που μας
φέρνει η Πολιτιστική Ολυμπιάδα από την Ολλανδία. Την τολμηρή παράσταση του «ΖΤ
Χολάντια», που είναι από τους μεγαλύτερους θεατρικούς οργανισμούς της
Ολλανδίας σήμερα, με ερευνητική κατεύθυνση, και που επιλέγει το ρεπερτόριό του
δίνοντας, πάντα, έμφαση στο μέρος της μουσικής, υπογράφουν δύο σκηνοθέτες, ο
Πολ Κουκ και Γιόχαν Σίμονς. Για τη σύνθεση της κυρίως μουσικής, που θα
εκτελείται ζωντανά, από πέντε ερμηνευτές παραδοσιακών οργάνων της Συρίας και
τρεις ερμηνευτές δυτικής ηλεκτρονικής μουσικής, έχει επιλεγεί ο Σύρος Ουρί
Ισκαντάρ, με το σκεπτικό ότι η μουσική της ορθόδοξης συριακής εκκλησίας είναι
πιο κοντά σ’ εκείνη της κλασικής Ελλάδας. Οι «Βάκχες» θα παιχτούν και στη
Θεσσαλονίκη, στο «Θέατρο Δάσους», στις 6 Ιουνίου.

Σκηνή από τον σαιξπηρικό «Μακμπέθ» του Εϊμούντας Νεκρόσιους και του λιθουανικού θιάσου «Μένο Φόρτας», που θα δούμε στο Ηρώδειο

Στις 12 και 13, μια σημαντική στιγμή στο Ηρώδειο: ο «Μακμπέθ» του
Εϊμούντας Νεκρόσιους. Ο διάσημος Λιθουανός σκηνοθέτης, που, με τον θίασό του
«Μένο Φόρτας», τον οποίο ίδρυσε το 1998, προώθησε το θέατρο της πρόσφατα
ανεξαρτητοποιημένης χώρας του στις προκεχωρημένες θέσεις του διεθνούς θεάτρου,
φέρνει, χάρη στο Ελληνικό Φεστιβάλ και τις άοκνες προσπάθειες της συμβούλου
του Ιφιγένειας Ταξοπούλου, την εξπρεσιονιστική «ανάγνωσή» του, της σαιξπηρικής
τραγωδίας, που, όπως ο σκηνοθέτης συνηθίζει, παίρνει το κείμενο ως ερέθισμα
για να αφηγηθεί τις ψυχικές θύελλες των ηρώων. Μακμπέθ, ο Κόστας Σμορίγκινας
και Λαίδη Μακμπέθ η Ντάλια Στόρικ.

Η επόμενη παράσταση του Ηρωδείου και της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας παρουσιάζει
μια ιδιοτυπία, που για πρώτη φορά απαντάται στην Ελλάδα – στο θέατρο: θα είναι
δίγλωσση – στα ελληνικά και στα ρουμάνικα. Το «Θέατρο της Άνοιξης» ανεβάζει,
σε σκηνοθεσία του επικεφαλής του Γιάννη Μαργαρίτη, την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή,
με δύο Ρουμάνους ηθοποιούς στη διανομή: τη σπουδαία Μάγια Μόργκενστερν στον
επώνυμο ρόλο και τον Μπόγκνταν Ζολτ ως Ορέστη. Μαζί τους, Χρήστος Τσάγκας,
Χρυσάνθη Δούζη, Γιάννης Νταλιάνης, Μαριάνθη Σοντάκη. Τη μουσική υπογράφει ο
Άριλντ Άντερσεν, ενώ τα χορικά θα αποδοθούν στα αρχαία ελληνικά.

Και μια αμιγώς ελληνική παράσταση: το «Ανοιχτό Θέατρο» θα δείξει το καινούργιο
έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Μια κωμωδία», μια σάτιρα με «περίγυρο» έναν
«εκσυγχρονισμένο» Άδη, σε μια πολυπρόσωπη παραγωγή της Πολιτιστικής
Ολυμπιάδας, που σκηνοθετεί ο Γιώργος Μιχαηλίδης. Στη διανομή, Χρυσούλα
Διαβάτη, Μίμης Χρυσομάλλης, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Ιάκωβος Ψαρράς, Γιάννης
Δεγαΐτης και δεκάδες άλλοι ηθοποιοί, αλλά και ο μπάσος Χριστόφορος Σταμπόγλης.

Ο Ιούνιος του θεάτρου στο Ηρώδειο, κλείνει, στις 30, με μια ισπανική
«Μήδεια», την οποία «εισάγει» η Πολιτιστική Ολυμπιάδα. Ο θίασος με το
γοητευτικό όνομα «Ρόζας ντε Οτόνιο» – «Τριαντάφυλλα του Φθινοπώρου» –
παρουσιάζει την τραγωδία του Ευριπίδη, με την κορυφαία Ισπανίδα ηθοποιό Νουρία
Έσπερτ αλλά και με δύο Έλληνες σε θέσεις «επιτελικές»: ο διεθνής μας Μιχάλης
Κακογιάννης σκηνοθετεί και ο Γιάννης Μετζικώφ υπογράφει τα κοστούμια.

Σημειώστε ότι όλες οι ξενόγλωσσες παραστάσεις του Ηρωδείου θα παιχτούν με
ελληνικούς υπέρτιτλους.

Ελλάδα, όμως, δεν είναι μόνον η Αθήνα. Πρεμιέρες θεατρικές, ο Ιούνιος έχει και
«εκτός τειχών». Ο αριστοφανικότατος Θύμιος Καρακατσάνης, με τον θίασο
«Αριστοφάνης», δίνει στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Δάσους, στις 26 (η παράσταση
επαναλαμβάνεται, εκεί, στις 27 και 28 και ακολουθούν η Λάρισα, στις 29, και ο
Βόλος, στις 30), την πρεμιέρα των καινούργιων «Ορνίθων» του. Με ντεμπούτο στο
σανίδι, πρωτοετής μαθητής της δραματικής σχολής του «Θεάτρου Τέχνης», στον
Χορό των ιστορικών «Ορνίθων» του Κάρολου Κουν, στην πρώτη επανάληψή τους, το
1960, έχοντας ερμηνεύσει πολλούς χαρακτηριστικούς ρόλους, στις επόμενες
επαναλήψεις της παράστασης, Πεισθέταιρος στη σχετικά πρόσφατη αναβίωσή της,
«ζυμωμένος» με τη συγκεκριμένη κωμωδία επί σαράντα χρόνια, αυτή τη φορά τη
σκηνοθετεί, επωμιζόμενος και τον ίδιο ρόλο. Μαζί του, οι «κοινών ριζών» Τάκης
Παπαματθαίου και Περικλής Καρακωνσταντόγλου, ο Λευτέρης Λουκαδής και άλλοι
πολλοί, η Μαρίνα Σκιαδαρέση, που τραγουδάει και ο Κυριάκος Κοσμίδης, που κάνει
τις χορογραφίες και θα είναι και ο Κορυφαίος του Χορού.

Την προηγουμένη (25) κάνει πρεμιέρα στην Πάτρα, στο Ρωμαϊκό Ωδείο, η
πρώτη από τις τρεις «Λυσιστράτες» του καλοκαιριού – του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας (θα
παιχτεί εκεί και στις 26, στο Αίγιο στις 28 και στο αρχαίο θέατρο Φαρών στις
29). Ο Γιάννης Μπέζος ερμηνεύει τον επώνυμο ρόλο της αριστοφανικής κωμωδίας,
που σκηνοθετεί ο Θέμης Μουμουλίδης, έχοντας μαζί του, μεταξύ άλλων, τον
Δημήτρη Πιατά, τη Ρένια Λουιζίδου, τον Γεράσιμο Γεννατά και τη Δάφνη Λαμπρόγιαννη.

Όπερα στον τόπο της

Η σοπράνο Λουτσιάνα Σέρα, η οποία θα ερμηνεύσει την Παλμύρα στην «Πολιορκία της Κορίνθου» του Ροσίνι. Στο βάθος ο αρχαιολογικός χώρος στον οποίο διαδραματίζεται η όπερα και όπου θα παιχτεί

Από τα γεγονότα του μήνα, η πρώτη από τις τρεις, ώς το 2004 των Ολυμπιακών
Αγώνων, παραστάσεις όπερας που θα ανεβάσει η Εθνική Λυρική Σκηνή, υλοποιώντας
την πολύ καλή ιδέα της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας για έναν κύκλο με οπερατικά
έργα που θα παιχτούν στο χώρο που διαδραματίζονται. Η αρχή γίνεται με την
«Πολιορκία της Κορίνθου» του Τζοακίνο Ροσίνι, που θα παρουσιαστεί (21 και 23
Ιουνίου) κοντά στον αρχαιολογικό χώρο του Ακροκορίνθου, σε μουσική διεύθυνση
Νιλς Μους, σε σκηνοθεσία και με σκηνικά και κοστούμια Νίκου Πετρόπουλου και με
εντυπωσιακή διεθνή διανομή: Ίλνταρ Αμπντραζάκοφ – Μωάμεθ, Γκρέγκορι Κούντε –
Κλεομένης, Λουτσιάνα Σέρα – Παλμύρα, Ντανιέλα Μπαρτσελόνα – Νεοκλής, Δημήτρης
Καβράκος, Βικτώρια Μαϊφάτοβα και άλλοι.

Πιρουέτες επί… πάγου

Οι Αθηναίοι, πάντως, έχουν να διαλέξουν, μέσα στον Ιούνιο και ένα μεγάλο λαϊκό
θέαμα. Το «Μπαλέτο Πάγου της Αγίας Πετρούπολης», που ιδρύθηκε το 1967,
επανέρχεται, μετά την περσινή μεγάλη επιτυχία του, στο «Θέατρο Πέτρας», στην
Πετρούπολη. Και μάλιστα με δύο θεάματα: «Η ωραία κοιμωμένη», σε μουσική Πιοτρ
Ίλιτς Τσαϊκόφσκι (από 5 έως 10 Ιουνίου) και «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (από 12 έως
17). Τη χορογραφία, και στα δύο μπαλέτα πάνω στον πάγο, υπογράφει ο Κονσταντίν Ρασαντίν.

Αρχίζει η Επίδαυρος

Ο Πίτερ Χολ

Μήνα Ιούνιο ανοίγει, φέτος, και η Επίδαυρος. Πρόωρα. Ας ελπίσουμε ότι το –
πρόωρο – «παιδί» θα βγει γερό…

Η κλασική «Πενθεσίλεια» του Χάινριχ Κλάιστ, σε σκηνοθεσία του σπουδαίου
Γερμανού Πέτερ Στάιν, με την Ιταλίδα Μανταλένα Κρίπα στον επώνυμο ρόλο και με
πολλές ωραίες Ελληνίδες στον «Χορό» των Αμαζόνων, συμπαραγωγή της Αττικής
Πολιτιστικής Εταιρείας και ιταλικών, ισπανικών και αυστριακών φεστιβάλ, κάνει
στις 21 (θα παιχτεί και την επομένη) την παγκόσμια πρεμιέρα της – ναι, αυτή
είναι παγκόσμια πρεμιέρα! – στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, έστω και εκτός
του «επισήμου» προγράμματος του Φεστιβάλ, πριν πάρει τον δρόμο της…
ξενιτιάς. Σκηνογράφος – ενδυματολόγος της παράστασης, που θα παιχτεί με
ελληνικούς υπέρτιτλους, ο δικός μας, διεθνής Διονύσης Φωτόπουλος.

Το Φεστιβάλ αρχίζει «επίσημα» (28, 29) με το Βασιλικό Εθνικό Θέατρο και τις
«Βάκχες» – δεύτερη σκηνική «εκδοχή» της τραγωδίας του Ευριπίδη που μπορούμε να
δούμε μέσα σε λίγες μέρες – του, παλιού γνώριμου της Επιδαύρου και του αρχαίου
ελληνικού δράματος, Πίτερ Χολ, που φτάνουν από το Λονδίνο.

INFO

Τιμές εισιτηρίων

«Βάκχες»: 65, 50, 40, 25, 20 ευρώ (τηλ. 010-3221.459).

«Μακμπέθ», «Μήδεια»: 65, 50, 40, 25, 20 ευρώ. (τηλ. 010-3221.459).

«Ηλέκτρα», «Μια κωμωδία»: 50, 40, 30, 22, 16 ευρώ (τηλ. 010-3221.459).

«Όρνιθες»: 18, (φοιτητικό) 12 ευρώ.

«Λυσιστράτη» (στην Πάτρα): 15, (φοιτητικό) 12 ευρώ.

«Πενθεσίλεια»: 40, 35, 30, 18 ευρώ (τηλ. 010-3221.459, 010-3212.339).

«Βάκχες»: 35, 28, 20, 15 ευρώ (τηλ. 010-3221.459).

«Η πολιορκία της Κορίνθου»: 110, 85, (φοιτητικό, ομαδικό) 60 ευρώ (τηλ.
010-3643,725).

«Σαλώμη»: 30, 20 ευρώ (τηλ. 0310-253.590).

«Μπαλέτο Μπεζάρ – Λωζάννη»: (για 6 Ιουνίου) 200, 130, 70, 50, 30, (για 7, 8
Ιουνίου) 110, 85, 60, 40, 30 ευρώ (τηλ. 010-3221.459).

«Κάρμεν»: (προπώληση) 40, 30, (στον Λυκαβηττό) 45, 35 ευρώ (τηλ. 010-3221.459,
010-6189.300).

«Κάρμεν Φλαμένκο»: (Αθήνα) 90, 60, 35, (Θεσσαλονίκη) 45, 35, 25, (Βέροια) 45,
25 ευρώ (τηλ. 08011-120.111, 010-3221.459).

«Καλόρ Κουμπάνο»: τηλ. 010-6545.906, 010-5222.222.

«Μπαλέτο Πάγου Αγίας Πετρούπολης»: 45, 35, 25 ευρώ (τηλ. 010-7297.277).