Διαστάσεις Οφέλη Χάιντερ από το «σοκ Λεπέν»

Μετά την έκπληξη και ένα αίσθημα εκδίκησης για τις κυρώσεις που της είχαν
επιβληθεί, η Αυστρία αναλύει με τη σειρά της το «σοκ Λεπέν».

Ο 51χρονος Γκεόργκ Χάιντερ δικαιούται να τρέφει ελπίδες για το μέλλον, σε σχέση με τον 73χρονο Λεπέν, ο οποίος φθάνει στο τέλος της πολιτικής του σταδιοδρομίας

Πολλοί σχολιαστές επισημαίνουν ορισμένες ομοιότητες ανάμεσα στις δύο χώρες:
πριν δώσουν 26,9% στο κόμμα του Γκεόργκ Χάιντερ, τον Οκτώβριο του 1999, και
μάλιστα σε μία χώρα που δεν είχε ιδιαίτερα προβλήματα με την ανεργία και την
εγκληματικότητα, οι Αυστριακοί είχαν ζήσει επί 15 χρόνια τη δική τους εκδοχή
της «συγκατοίκησης», τα αδιέξοδα του πολιτικού συστήματος και τη σύγχυση γύρω
από το σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο που είχε κτίσει ο Μπρούνο Κράισκι. Σε αυτό το
κλίμα, το θέμα της ασφάλειας επανερχόταν συνεχώς στο προσκήνιο, τροφοδοτώντας
το φαινόμενο του λαϊκισμού. Η άνοδος του αρχηγού της γαλλικής ακροδεξιάς θα
έχει σημαντικές επιπτώσεις στην πρώτη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου ένα
συντηρητικό κόμμα, το OVP του καγκελαρίου Βόλφγκανγκ Σίσελ, επέλεξε να
συμμαχήσει με το ξενόφοβο και αντιευρωπαϊκό κόμμα της χώρας (FPO). Η κυριότερη
συνέπεια του αποτελέσματος της 21ης Απριλίου είναι η νομιμοποίηση του FPO,
τόσο στην Αυστρία όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, που θα σκληρύνει χωρίς
αμφιβολία ακόμη περισσότερο τη στάση του μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν. Σε
σύγκριση με το Εθνικό Μέτωπο, πάντως, το κόμμα του Χάιντερ μπορεί να
εμφανίζεται πιο μετριοπαθές και αποδεκτό, αφού δεν προτείνει ούτε την
επιστροφή της ποινής του θανάτου ούτε την κατάργηση του δικαιώματος των
αμβλώσεων ή την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Χάιντερ εξέφρασε την ικανοποίησή του για το αποτέλεσμα των γαλλικών εκλογών,
χαρακτηρίζοντάς το «νίκη της δημοκρατίας», φρόντισε όμως ταυτόχρονα να
κρατήσει τις αποστάσεις του από τον Λεπέν, τον οποίο δεν έχει άλλωστε δεχθεί
ποτέ να συναντήσει.

Αν ο 73χρονος αρχηγός της γαλλικής ακροδεξιάς φθάνει στο τέλος της πολιτικής
του σταδιοδρομίας, ο Γκεόργκ Χάιντερ, 22 χρόνια νεώτερος, δικαιούται να τρέφει
πολλές ελπίδες για το μέλλον. Ιδιαίτερα αν ο Λεπέν σημειώσει κέρδη και στις
επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Ο πρώτος στόχος του Χάιντερ είναι να
συσπειρώσει όλα τα λαϊκιστικά ρεύματα της Ευρώπης εν όψει των ευρωεκλογών του
2004 σε έναν σχηματισμό που θα λέγεται «Νέα Ευρώπη». Θα τα καταφέρει;

Πολλά θα εξαρτηθούν από το αποτέλεσμα που θα πάρει το κόμμα στις βουλευτικές
εκλογές οι οποίες έχουν προγραμματιστεί για το φθινόπωρο του 2003 (αλλά
πιθανόν να επισπευσθούν), όπου θα λάβει μέρος υπό τη σημερινή ηγέτιδά του και
αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Σουζάν Ρίες-Πάσερ. Θα φανεί τότε αν ο Σίσελ θα
κερδίσει το στοίχημά του, που συνίσταται στην προσπάθεια εξουδετέρωσης της
ακροδεξιάς διά του εναγκαλισμού της. Το ίδιο είχε προσπαθήσει να κάνει ο
Φρανσουά Μιτεράν με το Κομμουνιστικό Κόμμα. Υπάρχει βέβαια μια μεγάλη διαφορά:
ότι τότε ο κομμουνισμός βρισκόταν ήδη σε περίοδο παρακμής, ενώ σήμερα ο
λαϊκισμός είναι σε άνοδο.