γιατί… λέμε το σάντουιτς με λουκάνικο «ζεστό σκυλί»;

Η ιστορία της ταχυφαγίας αποδίδει την πατρότητα του χοτ ντογκ (ζεστό σκυλί)
στους Γερμανούς μετανάστες στις ΗΠΑ. Αυτοί ήταν που γέμισαν κάθε γωνιά των
αμερικανικών μεγαλουπόλεων με καροτσάκια, πουλώντας μακρουλά λουκάνικα
ντάκσχουντ, όνομα δανεισμένο από την ομώνυμη ράτσα σκύλων.

Εκείνος που σκέφθηκε να σερβίρει τα λουκάνικα μέσα σε ψωμάκι ήταν ο Βαυαρός
Άντον Φεουχτβάνγκερ, το 1893, στο Σικάγο. Μαζί με τα αχνιστά ντάκσχουντ
μοίραζε στους πελάτες του λευκά γάντια, για να μην τσουρουφλίσουν τα δάχτυλά
τους. Όμως εκείνοι σπάνια επέστρεφαν τα γάντια και ο Φεουχτβάνγκερ έχανε
χρήματα. Τη λύση έδωσε ο αρτοποιός γαμπρός του, ο οποίος ετοίμασε ειδικά
μαλακά ψωμάκια στο μέγεθος των λουκάνικων.

Πολύ σύντομα, στα γήπεδα του μπέιζμπολ, οι πωλητές κυκλοφορούσαν στις κερκίδες
διαλαλώντας «red hot dachshund sausages», δηλαδή πολύ καυτά λουκάνικα
ντάκσχουντ. Το 1901, ο αθλητικός γελοιογράφος Ταντ Ντόργκαν εμπνεύσθηκε από
τους πωλητές και σχεδίασε μία σειρά από λουκάνικα ντάκσχουντ που γάβγιζαν,
τυλιγμένα στα ψωμάκια τους. Επειδή δεν ήταν σίγουρος για την ορθογραφία της
λέξης ντάκσχουντ, έγραψε απλώς στη λεζάντα «hot dogs!».