ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΟΒΟΛΑΣ Ο λαός δεν είναι πρόβατα

«Δίνουμε μία μεγάλη μάχη», τονίζει ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ Δημήτρης Τσοβόλας,
«για να έλθει και πάλι στο προσκήνιο η πολιτική, αντί για τη διαχείριση.
Πρόκειται για μάχη για να είναι στο κέντρο των εξελίξεων ο άνθρωπος και όχι οι
αριθμοί, η διαφθορά και η παρακμή».

Ο πρόεδρος του ΔΗΚΚΙ μιλώντας στα «ΝΕΑ» αναφέρεται στην τακτική του για τις
δημοτικές εκλογές, αλλά και στην απογοήτευσή του για τα εθνικά θέματα, για τα
οποία προβλέπει δυσοίωνες εξελίξεις.

Έχει ακουσθεί από ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ ότι η συνεργασία σας σε
αρκετές περιοχές – στις δημοτικές εκλογές – με το ΚΚΕ μπορεί να προοιωνίζεται
και συνεργασία στις βουλευτικές εκλογές… Μπορεί να σας δούμε σε ψηφοδέλτιο
του ΚΚΕ;

«Το ΔΗΚΚΙ θα κατέλθει αυτόνομα στις βουλευτικές εκλογές, σε όλη τη χώρα!
Έπειτα, ο ελληνικός λαός έχει γνώση. Και ξέρει ότι το κόμμα μας είναι
συνεχιστής και στυλοβάτης αγώνων για τη δημοκρατία, την πρόοδο, την κοινωνική
δικαιοσύνη και την εθνική αξιοπρέπεια».

Σας ρωτώ, γιατί αυτό ακούσθηκε μετ’ επιτάσεως σε ορισμένους κύκλους…

«Ναι, γιατί το ΔΗΚΚΙ ιδρύθηκε όταν οι κοσμογονικές αλλαγές τού τέλους της
δεκαετίας του 1980 είχαν πια ανοίξει τον δρόμο για μια επιθετική επιστροφή των
πιο αντιδραστικών δυνάμεων της παγκόσμιας σκηνής. Οι δυνάμεις αυτές,
απερίσπαστες από κάθε αντίπαλο, θεώρησαν περιττή πια την κοινωνική ειρήνη,
κάθε κοινωνική συμφωνία, τους διεθνείς οργανισμούς και κάθε παγκόσμια τάξη. Με
την αλαζονεία που δίνει η απεριόριστη ισχύ, προχώρησαν στην επιχείρηση
εγκαθίδρυσης άδικης παγκόσμιας τάξης και αναδόμησης του παγκόσμιου σκηνικού με
βάρβαρο και προκλητικό τρόπο».

Γιατί, αλήθεια, δεν μπορέσατε να εμφανίσετε κοινά ψηφοδέλτια όχι μόνο με το
ΚΚΕ, αλλά και με τον ΣΥΝ, στις δημοτικές εκλογές;

«Υπάρχουν συνεργασίες και με τον Συνασπισμό, π.χ., στην Άρτα (δήμος και
νομαρχία) ή στο Ηράκλειο Κρήτης. Συνεργαζόμαστε και με το κόμμα του Μιχάλη
Χαραλαμπίδη και την Κομμουνιστική Ανανέωση στη Θράκη. Δεύτερον, εμείς
επιδιώξαμε την πιο πλατιά αντι-νεοφιλελεύθερη συνεργασία, μακριά από τις
ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Δεν φταίμε, πάντως, εμείς που δεν επιτεύχθηκε
μια πιο πλατιά συνεργασία».

Να σας ρωτήσω για την Αθήνα; Αλήθεια, γιατί δεν συμφώνησαν όλοι με την
πρόταση του Μανόλη Γλέζου;

«Εμείς το προτείναμε. Αλλά η πρότασή μας δεν έγινε από όλους αποδεκτή».

Εάν δεν βρεθούν ψηφοδέλτιά σας στον δεύτερο γύρο των εκλογών, τι «γραμμή»
θα δώσετε;

«Τι θα πει τι γραμμή δίνω; Ο κόσμος δεν είναι πρόβατα να τον πηγαίνεις και να
τον φέρνεις όπου θέλεις. Δεν μπορείς να τον ποδηγετείς, και πολύ περισσότερο
δεν μπορείς να μην τον σέβεσαι. Γι’ αυτό εμείς λέμε ότι δεν έχουμε κανέναν
λόγο να δώσουμε “γραμμή” για τον δεύτερο γύρο. Άλλωστε, όλοι ξέρουν ποιοι
εκφράζουν μια νεοφιλελεύθερη, συντηρητική πολιτική».

Αν δεν κάνω λάθος, χρησιμοποιείτε τον τελευταίο καιρό, κατά κόρον, εκτός
από το σύνθημα «αντισταθείτε» και το «πραγματική αλλαγή». Αυτό σημαίνει κάτι ιδιαίτερο;

«Το σύνθημα έχει ξανακουστεί. Δεν φταίει το σύνθημα αν δεν δικαιώθηκε. Φταίνε
οι άνθρωποι που είτε δεν ήθελαν είτε δεν μπόρεσαν είτε δεν άντεξαν στους
πειρασμούς. Είναι ιστορικό μας καθήκον να ξαναδοκιμάσουμε. Υπάρχουν άνθρωποι
που δοκιμάστηκαν και άντεξαν. Δεν υπάρχει πίσω, ούτε στάση. Υπάρχει μόνον
εμπρός. Μπροστά θα προχωρήσουμε, όσοι από εμάς πιστεύουμε ότι η ποιότητα του
ανθρώπου συναρτάται με την ιδιότητα του πολίτη και τον κοινωνικό του ρόλο.
Όσοι πιστεύουμε ότι έχουμε μια ιστορική υποχρέωση και δέσμευση απέναντι σ’
αυτόν τον τόπο και τις αξίες του. Όσοι πιστεύουμε ότι η δημοκρατία
ολοκληρώνεται και υφίσταται όταν συνυπάρχει με την κοινωνική της συνιστώσα.
Όσοι πιστεύουμε ότι η ανεργία, η κοινωνική αδικία, η φτώχεια και η ανασφάλεια
είναι οι εχθροί της δημοκρατίας και των λαών».

Ορισμένες φορές μιλάτε με πολύ σκληρό τρόπο για τον Πρωθυπουργό. Αλήθεια,
γιατί το κάνετε;

«Δεν είναι προσωπικό το θέμα, αλίμονο. Να σας πω όμως ένα παράδειγμα. Το
κόμμα μας έχει δύο ευρωβουλευτές, οι οποίοι είναι πολύ δραστήριοι στην Ευρώπη.
Μάχονται για τα εθνικά μας θέματα. Γιατί ο Πρωθυπουργός στην ενημέρωση που
αποφάσισε, άφησε απέξω το ΔΗΚΚΙ; Τι θέλει να δείξει;».

Σας ρώτησα, πάντως, επειδή οι αναφορές στο πρόσωπό του είναι έντονες…

«Η άνοδος του κ. Σημίτη συνδυάσθηκε με πρωτοφανή στήριξη από όλα τα κέντρα
ισχύος στη χώρα μας. Χωρίς αμφιβολία μπορούμε να μιλάμε για συνθήκες
επικοινωνιακής δικτατορίας της μιας σκέψης και άποψης. Είναι ολοφάνερο ότι στο
πρόσωπο του κ. Σημίτη και της ομάδας του το σύστημα, εντός και εκτός της χώρας
μας, έχει βρει τους πολιτικούς που θα εντάξουν την Ελλάδα στη νέα τάξη
πραγμάτων, αυτούς που απολαμβάνουν της απεριόριστης εμπιστοσύνης του. Έχουν
αναλάβει και τις ανάλογες δεσμεύσεις, να κάνουν τη χώρα εξάρτημα της νέας
τάξης πραγμάτων, που εξυπηρετεί».

Τον τελευταίο καιρό η Ν.Δ. δείχνει να δραστηριοποιείται…

«Περιμένει στη γωνία του δρόμου. Υπόσχεται, ανέξοδα, τα πάντα στους πάντες.
Με την ίδια νεοφιλελεύθερη και αντιλαϊκή πολιτική, οι ίδιες δυνάμεις, το ίδιο
οικονομικό κατεστημένο ετοιμάζεται να ντυθεί τη γαλάζια στολή, αφήνοντας
διακριτικά την πράσινη στην άκρη για ώρα ανάγκης. Εδώ ακριβώς ισχύει η
ευαγγελική ρήση “η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης”. Η αντικατάσταση, δηλαδή,
του ΠΑΣΟΚ από τη Ν.Δ., σαν ελπίδα αλλαγής, που δεν θα σήμαινε τίποτε άλλο από
την παράδοση της χώρας στο ίδιο κατεστημένο, ενδεδυμένο τη γαλάζια στολή, για
να συνεχίσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοσε άλλωστε και κατά την
κυβερνητική περίοδο ’90-’93».

Η πολιτική τού «ναι σε όλα»

«Δικαιώνονται δυστυχώς οι θέσεις του ΔΗΚΚΙ στα εθνικά θέματα», τονίζει ο κ.
Τσοβόλας. «Οι ΗΠΑ και η Τουρκία προωθούν τη συνομοσπονδία στην Κύπρο, την
οποία θέλουν να εμφανίσουν και ως ομοσπονδία και ως επιτυχία της Ελλάδας!

Όσο για την εξασφάλιση των διεθνών στηριγμάτων, ο κ. Σημίτης και οι περί
αυτόν, και για εξόφληση ανειλημμένων υποχρεώσεων κλείνουν τα μέτωπα με τις
Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον, υιοθετώντας την απλή, βλαπτική για την Ελλάδα
και τον Ελληνισμό πολιτική “ναι σε όλα”. Ναι στις πολεμικές περιπέτειες των
ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. στα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, το Αφγανιστάν και
αύριο στο Ιράκ, αλλά και ναι στον διάλογο εφ’ όλης της ύλης με την Τουρκία».

Και προσθέτει: «Κλασικό κείμενο της “νέας εποχής Σημίτη” είναι το σύμφωνο της
Μαδρίτης, η αναγνώριση ζωτικών συμφερόντων της Τουρκίας στο Αιγαίο, η
παραίτηση από το βέτο στην Ε.Ε. υπέρ της Τουρκίας και άλλα».

«Ειδικότερα, για τον ευρωστρατό αποδεικνύεται κάθε ημέρα, όλο και
περισσότερο, ότι οι πιέσεις των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών οδηγούν τη χώρα
μας σε νέες περιπέτειες».