Πρόσωπα Τέλος εποχής

Ένας ηλικιωμένος ηγέτης με προβλήματα υγείας και χωρίς επαφή με μια
κοινωνία που αλλάζει, ανατρέπεται από έναν νεαρό και φιλόδοξο πολιτικό που
ανυπομονεί για μεταρρυθμίσεις.

Μπουλέντ Ετζεβίτ. Δεν φαίνεται πιθανόν να ολοκληρώσει τη θητεία του

Έτσι ανέβηκε, πριν από τριάντα χρόνια, στην κορυφή της τουρκικής πολιτικής ο
Μπουλέντ Ετζεβίτ, ρίχνοντας τον ογδοντάχρονο ήρωα πολέμου Ισμέτ Ινονού από την
ηγεσία του παλαιότερου κόμματος της χώρας. Τώρα, ο ηλικιωμένος πολιτικός είναι
ο Ετζεβίτ, τον οποίο έχουν στόχο τα όλο και περισσότερα αιτήματα για αλλαγή
στην κορυφή του τουρκικού κράτους. Επί μήνες, διέψευδε τις φήμες για την υγεία
του με μια επιμονή σχεδόν σοβιετική. Την Τρίτη απέκλεισε, από το νοσοκομείο,
το ενδεχόμενο να αλλάξει η κυβέρνηση έως το 2004, που είναι η χρονιά των
εκλογών. Ωστόσο, πάνε δεκαετίες από την τελευταία φορά που μια τουρκική
κυβέρνηση εξάντλησε τη θητεία της και τα προβλήματα υγείας του 76χρονου
πρωθυπουργού δεν συνηγορούν ότι θα ολοκληρώσει τη θητεία του. Ορισμένοι
πιστεύουν πως, αν φύγει ο Ετζεβίτ, οι εκλογές θα είναι αναπόφευκτες, αφού το
προσωπικό κύρος του είναι το μόνο πράγμα που κρατάει ενωμένο τον κυβερνητικό
συνασπισμό. Και αν διεξαχθούν πρόωρες εκλογές, οι σφυγμομετρήσεις δείχνουν πως
νικητές θα είναι οι ισλαμιστές.

Τρεις φορές πρωθυπουργός, ο Ετζεβίτ έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή και έχει
μεταφράσει στα τουρκικά τον Τ.Σ. Έλιοτ και τον Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ. Γεννήθηκε
το 1925 στην Κωνσταντινούπολη και σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο
της Άγκυρας και σανσκριτικά και τη βεγγαλική γλώσσα στο Λονδίνο και το
Χάρβαρντ. Το 1950 άρχισε να δημοσιογραφεί και το 1959 εξελέγη βουλευτής του
Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, πρώτος ηγέτης του οποίου υπήρξε ο Μουσταφά
Κεμάλ. Το 1972 διαδέχθηκε στην ηγεσία του τον Ινονού. Το 1973 ανέλαβε
πρωθυπουργός ενός κυβερνητικού συνασπισμού με τους ισλαμιστές του Νετζμετίν
Ερμπακάν. Η κυβέρνησή του διήρκεσε μόλις δέκα μήνες, αλλά πρόλαβε να διατάξει,
το 1974, την εισβολή στην Κύπρο. Η δεύτερη κυβέρνησή του, από το 1978 έως το
1979, διήρκεσε 21 μήνες. Το 1980 έγινε το στρατιωτικό πραξικόπημα και ο
Ετζεβίτ έμεινε τρεις μήνες στη φυλακή στα τέλη του 1981. Μετά την αμνηστία τού
1987, τέθηκε επικεφαλής του εθνικιστικού Κόμματος της Δημοκρατικής Αριστεράς
(DSP), το οποίο είχε ιδρύσει το 1985. Σύντομα σταμάτησε κάθε αναφορά σε
αριστερή θεματολογία και ο λόγος του έγινε καθαρά και μόνον εθνικιστικός.

Ο αντιπρόεδρος Μεσούτ Γιλμάζ δήλωσε πως ο Ετζεβίτ μπορεί να βγει από το
νοσοκομείο σε τρεις-τέσσερις ημέρες, αλλά είναι σαφές πως η μετά Ετζεβίτ εποχή
έχει ήδη αρχίσει. Ήδη ξεχωρίζει ο Μεμέτ Αλί Μπαγιάρ, ο νέος ηγέτης του μικρού
συντηρητικού Κόμματος της Δημοκρατικής Τουρκίας (DTP), τον οποίο ο Τύπος
χαρακτηρίζει «πολιτικό φαινόμενο» και οι αντίπαλοί του «πολιτικό made in USA».