20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΕΧΡΑΚΗΣ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΡΩΥΤΕΡ

Λίγο πριν αναχωρήσει για το Ισραήλ, αναλαμβάνοντας επικεφαλής του
φωτογραφικού τμήματος του Ρώυτερ για τις επόμενες πέντε εβδομάδες, ο
φωτορεπόρτερ Γιάννης Μπεχράκης εγκαινίασε την τρίτη κατά σειρά ατομική έκθεσή
του στην γκαλερί Artower Agora στη Βαρβάκειο Αγορά της Αθήνας. Τα έσοδα της
έκθεσης θα διατεθούν στην οργάνωση Γιατροί του Κόσμου. Η έκθεση, που θα
διαρκέσει έως τις 8 Ιουνίου, περιλαμβάνει επιλεγμένη δουλειά του Μπεχράκη από
τις αποστολές του σε εμπόλεμες ζώνες του πλανήτη τα τελευταία χρόνια.

Ο Γιάννης Μπεχράκης είναι ο μοναδικός μέχρι στιγμής Έλληνας φωτογράφος που
έχει πάρει πρώτο βραβείο φωτορεπορτάζ στον παγκόσμιο διαγωνισμό World Press
Photo μεταξύ 3.981 φωτογράφων από 122 χώρες.

Το φωτορεπορτάζ είναι τέχνη;

Δεν μπορώ να πω ότι κάνω τέχνη φωτογραφίζοντας ανθρώπους που υποφέρουν. Το
αποτέλεσμα είναι αισθητικό γιατί τους βλέπω μέσα από τη φωτογραφική μου ματιά
που περνάει πρώτα από την ψυχή μου.

Τι σας στεναχωρεί περισσότερο: να χάσετε την είδηση ή την καλή φωτογραφία;

Η είδηση συμβαδίζει με τη φωτογραφία. Την είδηση όμως μπορώ να τη βρω, ενώ η
φωτογραφία υπάρχει για λίγα λεπτά ή δευτερόλεπτα… Μου στοιχίζει η
φωτογραφία.

Μια αξέχαστη αποστολή;

Όλες που είχαν ουσιαστικό αποτέλεσμα, δηλαδή κάποιοι άνθρωποι που υπέφεραν
βοηθήθηκαν.

Πώς ήταν στο Αφγανιστάν;

Είχε περισσότερο θετική παρά αρνητική ενέργεια. Πλησίασα τους ανθρώπους και με
πλησίασαν κι αυτοί. Ήταν πολύ φιλόξενοι αλλά και άγριοι.

Υπάρχει φρένο στη δημοσιογραφική έρευνα;

Εγώ βάζω φρένο με βάση την ιδεολογία και δεοντολογία μου. Δεν θα κοιμηθώ καλά,
αν τις καταπατήσω.

Λέτε πάντα την αλήθεια στις φωτογραφίες σας;

Για κάθε άνθρωπο λένε μια αλήθεια, σε μένα λένε τη δικιά μου/τους αλήθεια.
Πάντως το γεγονός της φωτογραφίας είναι πέρα για πέρα αληθινό, ποτέ
σκηνοθετημένο.

Γιατί να ρισκάρει κάποιος τη ζωή του;

Για να σώσει μια ζωή, μια αλήθεια, μια ιδεολογία.

Πόσα χρόνια στο Ρώυτερ;

Δεκατέσσερα, που φαίνονται σαν μια ολόκληρη ζωή.

UNICEF, Γιατροί του Κόσμου. Εκτίθεστε μόνο για καλό σκοπό;

Μόνο. Αν και είχα πολλές προτάσεις στο παρελθόν, ήθελα να αποφασίσω εγώ για το
πότε και την αιτία. Άλλωστε αισθάνομαι ότι το χρωστάω στα «μοντέλα» μου.
Πιστεύω ότι μέσα από την έκθεσή μου περνάει ένα μήνυμα ειρήνης προς όλους που
τη βλέπουν.

Ασοσιέιτεντ Πρες: ανταγωνιστής ή συνοδοιπόρος;

Και τα δύο. Εγώ κάνω τη δουλειά μου με το δικό μου στυλ και αν είμαι
ικανοποιημένος, μου αρκεί. Έχω πολλούς φίλους/ανταγωνιστές και τη φιλία μου
δεν την προδίδω για χάρη του ανταγωνισμού.

Σε μια εμπόλεμη ζώνη διαλέγεις «πλευρά»;

Πηγαίνω με αυτούς που δεν μου λένε τι και πώς θα το κάνω κι όχι μ’ εκείνους
που θέλουν να με κάνουν υποχείριο της προπαγάνδας τους.

Πώς χαλαρώνετε;

Βόλτες με τη μηχανή, σινεμά και πολλά βιβλία.

Σας λογοκρίνουν;

Στο Ρώυτερ ποτέ, στην περιοχή όμως που φωτογραφίζω πολλές φορές, και
προσπαθώντας να κάνω σωστά τη δουλειά μου παίρνω ακόμα μεγαλύτερα ρίσκα.

Ένα θέμα που χάσατε;

Τα γεγονότα της Τιέν Αν Μεν, γιατί κάλυπτα την κηδεία του Αγιατολάχ Χομεϊνί
στο Ιράν.

Αν το παιδί σας ακολουθούσε τον δικό σας δρόμο;

Ελπίζω πως όχι. Αυτή η δουλειά δεν αφήνει χώρο, χρόνο για προσωπική ζωή.

Μιλάτε ελληνικά ή αγγλικά;

Περισσότερο αγγλικά, πολλές φορές σκέφτομαι και ονειρεύομαι στα αγγλικά.

Οι Έλληνες φωτορεπόρτερ;

Ταλαντούχοι, εξελίξιμοι, ελπιδοφόροι.

Τίποτε δεν είναι πιο σημαντικό από την ανθρώπινη ζωή. Συμφωνείτε;

Οι ιδέες είναι. Και αξίζει να πεθάνει κανείς γι’ αυτές.

Θα είστε εθελοντής το 2004;

Θα είναι οι τέταρτοι Ολυμπιακοί Αγώνες στη σειρά που καλύπτω για το Ρώυτερ. Θα
προσπαθήσω για το καλύτερο.