20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΜΠΑΣΚΕΤ

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος «κρατάει» για τα τέσσερα επόμενα χρόνια στα χέρια
του την τύχη του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Ο κ. Βασιλακόπουλος εξελέγη πρόεδρος της
νέας ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, η οποία θα ρυθμίζει πλέον όλα τα θέματα που
αφορούν το άθλημα. Δηλώνει ότι έχει προετοιμαστεί κατάλληλα για να
αντιμετωπίσει θετικά τις προκλήσεις. Για τις πρόσφατες «βιαιότητες»
υποστηρίζει ότι οι παίκτες είναι τυφεκιοφόροι κάποιων αδίστακτων στρατηγών.

Πόση τόλμη χρειάζεται για να ξεπεραστούν τα προβλήματα του μπάσκετ;

Δεν είναι θέμα παλικαριάς, η σοβαρότητα της κατάστασης απαιτεί ψύχραιμους,
συνεπείς και πάνω απ’ όλα υπεύθυνους χειρισμούς.

Ως πρόεδρος της FIBA Europe αισθάνεστε το μέγεθος της ευθύνης που έχετε
αναλάβει;

Έχω μετρήσει τις δυνάμεις μου και είμαι επαρκώς προετοιμασμένος να
αντιμετωπίσω θετικά τις προκλήσεις που προέρχονται από τη θέση του προέδρου
αλλά και των… καιρών.

Στον εσωτερικό χώρο, όμως, βαδίζουμε από το κακό στο χειρότερο…

Πράγματι δικαιώνει η κατάσταση που επικρατεί όχι στο σύνολο, αλλά σε ένα
κομμάτι το λεχθέν από τον Κ. Καραμανλή «έξω πάμε καλά».

Επιτέλους, είναι τόσο δύσκολο να βρεθούν οι κατάλληλες λύσεις;

Οι δυσκολίες είναι «τεχνητά κατασκευάσματα», λύσεις υπάρχουν, φοβάμαι όμως ότι
δεν υπάρχει το ανάλογο θάρρος και κουράγιο.

Μήπως κάποιοι δεν θέλουν να ξεφύγει το ελληνικό μπάσκετ από το τέλμα;

Δεν θα το έλεγα έτσι. Αυτοί οι οποίοι δημιουργούν το «τέλμα» και υποθάλπουν
τις ανώμαλες καταστάσεις δεν ενδιαφέρονται για το καλό του αθλήματος.

Οι Έλληνες παράγοντες είναι τελικά πρώτα οπαδοί και μετά επιχειρηματίες;

Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων δεν υπάρχουν αθλητικοί παράγοντες-επιχειρηματίες.
Αντίθετα, υπάρχουν παράγοντες της δημόσιας ζωής και της οικονομίας, οι οποίοι
χρησιμοποιούν τη λαϊκή ευαισθησία προς ιστορικά σωματεία και μαζικά αθλήματα,
για να πετύχουν άλλους στόχους και σκοπούς.

Αισθάνεστε πως δύο ομάδες φαίνεται να «διοικούν» το ελληνικό πρωτάθλημα;

Οι ομάδες σαν ιστορική και κοινωνικοαθλητική έκφραση δεν έχουν ευθύνες ούτε
«διοικούν», απλά πρωταγωνιστούν.

Με αυτά τα γεγονότα ποια είναι η πλέον κατάλληλη «τομή» για να ηρεμήσει ο
χώρος;

Η άμεση και υπεύθυνη παρέμβαση αλλαγής του θεσμικού πλαισίου, το οποίο
καθιέρωσε ο Ν. 1958/91 και το οποίο αντί να λύσει δημιούργησε προβλήματα και
οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο.

Πόσο απέχουμε στον αθλητικό τομέα από τους Ευρωπαίους;

Είμαστε και «Ευρωπαίοι», αλλά με τις όποιες αντικειμενικές και υποκειμενικές
ιδιαιτερότητες.

Υπάρχει τελικά το περίφημο «φίλαθλο πνεύμα» εν όψει μάλιστα και των
Ολυμπιακών Αγώνων;

Φίλοι του αθλητισμού υπάρχουν, αλλά με την επιχειρούμενη «βίαιη» προσαρμογή σε
μία «εικονική» πραγματικότητα, όλο και μειώνονται.

Είναι εφικτή μία νέα συνάντηση προέδρων, όπως είχε συμβεί πριν από λίγα
χρόνια;

Δεν εκτιμώ ότι είναι ώρα δημοσίων σχέσεων και κοινών τηλεοπτικών εμφανίσεων,
είναι ώρες ευθύνης και για αυτό ώρες αποφάσεων.

Πόσο κοντά είναι, πλέον, η συμφωνία με την ULEB;

Βρισκόμαστε σε πολύ καλό δρόμο, προγραμματίζουμε νέα και ελπίζω αποφασιστική
συνάντηση για 5 ή 6 Ιουνίου, στο Μόναχο.

Υπάρχει κάτι που να σας προβληματίζει σε αυτή τη συμφωνία;

Υπάρχουν επί μέρους διαφορές στο «καλεντάρι» και στη συμμετοχή των ομάδων.

«Αντέχει» η χώρα μας τρεις ομάδες στην Ευρωλίγκα;

Η χώρα αντέχει, η διοργάνωση είναι το ερωτηματικό.

Στο FIBA Cup εκτός από τα αγωνιστικά κίνητρα θα υπάρχουν και οικονομικά για
τις ομάδες;

Είναι μία νέα πανευρωπαϊκή διοργάνωση, πρωτοποριακή, με νέα αγωνιστική και
διοικητική φιλοσοφία και η οποία σαφώς προσπαθεί να καλύψει και οικονομικές
διαφορές.

Ποια «στελέχη» είναι ικανά να δώσουν την κατάλληλη ώθηση στο μπάσκετ;

Εκείνα τα οποία σέβονται και υπηρετούν τις αξίες, τις αρχές και τις ιδέες του
αθλητικού κινήματος, οι οποίες έρχονται από μακριά και σε πείσμα ορισμένων θα
πάνε πολύ μακριά.

Υπάρχει σανίδα σωτηρίας;

Το ερώτημα αυτό παρακαλώ να τεθεί «στους εμπορευματοποιημένους» και όχι σε
εκπρόσωπο της θεσμικής αθλητικής δομής.

Με ποια φιλοσοφία θα λειτουργήσετε ως πρόεδρος της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας;

Με την καταξιωμένη αθλητική φιλοσοφία, η οποία στηρίζεται στο ότι ο αθλητισμός
είναι «κοινωνικό αγαθό» και όχι «εμπορικό προϊόν».

Αδίστακτοι χρησιμοποιούν τους παίκτες.

Πόσο άσχημα αισθανθήκατε βλέποντας επαγγελματίες παίκτες Ολυμπιακού και
Παναθηναϊκού να δοκιμάζουν τις πυγμαχικές τους ικανότητες;

Δυστυχώς, είναι οι τυφεκιοφόροι κάποιων αδίστακτων στρατηγών. Ασφαλώς, δεν
τους ανήκει ολοκληρωτικά η ευθύνη. Χρησιμοποιούνται.

Πώς αντιμετώπισαν οι Ευρωπαίοι τα γεγονότα;

Με ιδιαίτερο σκεπτικισμό και απορία.