
|
|

|
|
Για όλα φταίει ο Μπόνο. Ή η πολιτική κατάσταση. Γιατί ιδέες αρχίζουν και
μπαίνουν στα μυαλά όχι κατ’ ανάγκην των καλλιτεχνών, αλλά όσων οραματίζονται
ροκ μέλλον στην πολιτική. Επίμονα και επανειλημμένα ακτιβιστές του Νιού
Τζέρσεϊ ζητούν από τον Σπρίνγκστιν να πάρει τα ηνία της πόλης και να εκλεγεί
στη Γερουσία. Μαζεύουν κιόλας υπογραφές. Κάνουν προπαγάνδα, οργανώνουν
συγκεντρώσεις. Και το καλύτερο; Όλα εν αγνοία του «Αφεντικού». Ο άνθρωπος δεν
έχει αφήσει περιθώρια για παρερμηνείες (άρα δεν… κάνει για πολιτικός), έχει
ξεκαθαρίσει τη θέση του πως αυτά που τον ενδιαφέρουν είναι τα τραγούδια και οι
περιοδείες του, όχι οι προεκλογικές εκστρατείες. Οι «οπαδοί» όμως επιμένουν.
Είναι, λένε, γέννημα – θρέμμα του Τζέρσεϊ και ένας ήρωας για τον κόσμο εδώ.
Έτσι ηρωικά και το αφεντικό απάντησε: «Αν με βάλουν υποψήφιο, δεν θα μπω στην
κούρσα. Αν εκλεγώ, δεν θα υπηρετήσω». Αν και αυτό δεν είναι σαφές για τους
ακτιβιστές της πόλης, ίσως τους πείσουν τα καινούργια τραγούδια του Μπρους. Αν
ήθελε, στο κάτω κάτω, να ασχοληθεί με την πολιτική θα έκανε και από τη σκηνή
κανένα τηλεφώνημα στον πρόεδρο, όπως ο φίλος του ο Μπόνο. Οι ροκ σταρ είναι
πάντα ευπρόσδεκτοι στον Λευκό Οίκο.