Ανεβαίνουν οι ακροδεξιοί

Λιγότερες από είκοσι τέσσερις ώρες προτού ανοίξουν οι κάλπες για την
ανάδειξη της νέας ολλανδικής κυβέρνησης, μία δημοσκόπηση έρχεται να
επιβεβαιώσει τη θέση «μάρτυρα» που έχει καταλάβει στη συνείδηση των Ολλανδών ο
δολοφονηθείς ακροδεξιός πολιτικός Πιμ Φορτάουν…

Λίστα του Πιμ Φορτάουν. Ο νέος πρόεδρος του κόμματος, Πέτερ Λάνγκενταμ (αριστερά), χαιρετά στρατιωτικά μπροστά στο αρχηγείο του LPF. Πλάι του ο Τζοάο Βαρέλα, δεύτερος τη τάξει μετά τον Φόρτουιν, και ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντόσι (δεξιά)

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση αυτή, την πρώτη που διενεργείται και δημοσιοποιείται
μετά τη δολοφονία του Φορτάουν, την περασμένη εβδομάδα, οπότε και «πάγωσε» η
προεκλογική εκστρατεία, το κόμμα Λίστα του Πιμ Φορτάουν (LPF) τοποθετείται στη
δεύτερη θέση της προτίμησης των Ολλανδών ψηφοφόρων, πίσω από τους
αντιπολιτευόμενους Χριστιανοδημοκράτες (CDA), έχοντας αυξήσει, μέσα σε λίγες
ημέρες, το λαϊκό του έρεισμα κατά 1,5%.

Στην τελευταία δημοσκόπηση που είχε διεξαχθεί στην Ολλανδία πριν από την
προσωρινή απαγόρευσή τους, και συγκεκριμένα την Πρωτομαγιά, το LPF είχε
συγκεντρώσει ποσοστό 17%, το CDA ποσοστό 19,3% και το Εργατικό Κόμμα του
Ολλανδού πρωθυπουργού 19,8%. Η κυβέρνηση του Βιμ Κοκ είχε ήδη υποβάλει την
παραίτησή της για λόγους συνειδήσεως, εξαιτίας της επίσημης ολλανδικής έκθεσης
για τη σφαγή στη Σρεμπρένιτσα που απέδιδε ευθύνες και στην πολιτική ηγεσία της
χώρας. Αλλά το όπλο του Βόλκερτ βαν ντερ Γκράαφ, του 38χρονου υπερασπιστή των
δικαιωμάτων των ζώων, εναντίον του οποίου απαγγέλθηκαν κατηγορίες για τη
δολοφονία του Φορτάουν δεν είχε ακόμη εκπυρσοκροτήσει. Και οι Ολλανδοί δεν
είχαν ακόμη κάνει ουρές προκειμένου να αποτίσουν τον ύστατο φόρο τιμής στον
χαρισματικό ακροδεξιό ηγέτη, ο οποίος αντιτίθετο στη μετανάστευση, αλλά
απέρριπτε – και δικαίως κατά πολλούς – κάθε σύγκριση με τον Γάλλο Λεπέν ή τον
Αυστριακό Χάιντερ.

Οι προβλέψεις

Οι ειδικοί είχαν προειδοποιήσει: πολλοί Ολλανδοί ενδέχεται να χρησιμοποιήσουν
τα ψηφοδέλτια ως «ανοιχτά βιβλία συλλυπητηρίων». Και από ό,τι φαίνεται οι
προβλέψεις τους θα επιβεβαιωθούν: σύμφωνα με τη δημοσκόπηση που δόθηκε χθες
στη δημοσιότητα, το LPF, το οποίο θα επιλέξει τον διάδοχο του Φορτάουν μετά
τις εκλογές, στις 16 Μαΐου, συγκεντρώνει ποσοστό 18,5% της πρόθεσης ψήφου και
28 από τις 150 έδρες του ολλανδικού Κοινοβουλίου. Νικητές των αυριανών εκλογών
αναμένεται να είναι οι Χριστιανοδημοκράτες με ποσοστό 20,5% και 31 έδρες.

Οι Εργατικοί φέρονται να αποσπούν μόλις το ήμισυ των ψήφων που είχαν
συγκεντρώσει στις τελευταίες γενικές εκλογές, το 1998: ποσοστό 16,5%, έναντι
29%.

Τι σημαίνουν όλα αυτά με απλά λόγια; Σύμφωνα με τους πολιτικούς αναλυτές, η
επόμενη κυβέρνηση της Ολλανδίας, που θα αντικαταστήσει τον κεντροαριστερό
συνασπισμό του Κοκ έπειτα από οκτώ χρόνια εξουσίας, δεν είναι απίθανο να
προκύψει από έναν συνασπισμό των Χριστιανοδημοκρατών και του κόμματος του
Φορτάουν. Στους υποψηφίους του οποίου περιλαμβάνονται μία πρώην «βασίλισσα της
ομορφιάς», ένας κτηνοτρόφος και ένας τηλεοπτικός παρουσιαστής, αλλά ελάχιστοι
έμπειροι πολιτικοί…

«Η σφαίρα ήρθε από τα αριστερά, όχι από τα δεξιά», δήλωσε χθες ο νέος πρόεδρος
του κόμματος, Πέτερ Λάνγκενταμ. Οι Ολλανδοί ψηφοφόροι μοιάζει να συμφωνούν.

Οι Ολλανδοί περιόρισαν την εγκληματικότητα

Ο κυβερνητικός συνασπισμός του Βιμ Κοκ είχε δεχθεί στα οκτώ χρόνια που
βρισκόταν στην εξουσία πολλές επικρίσεις για τις επιλογές του. Κατάφερε, για
παράδειγμα, να περιορίσει την ανεργία, αλλά μείωσε, προκειμένου να
δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, τις δαπάνες για την υγεία, τις συντάξεις,
την εκπαίδευση και τα επιδόματα τέκνων. Θα έλεγε κανείς ότι κάθε επίτευγμα της
κυβέρνησης Κοκ είχε και την αντίθετη όψη του, εκτός από την αδιαμφισβήτητη
επιτυχία της στη σημαντική μείωση της εγκληματικότητας χάρη στον σωστό
συνδυασμό πρόληψης και καταστολής καθώς και από μια αισθητή μεταβίβαση
εξουσιών στους τοπικούς δήμους και κοινότητες.

Εικόνα πρώτη: η ώρα είναι 11: 00 το βράδυ, η νύχτα στην “Παραβολική
πόλη”, μια δυτική συνοικία του Άμστερνταμ που οφείλει το παρατσούκλι της στις
δεκάδες παραβολικές κεραίες που “κοσμούν” τα μπαλκόνια, έχει ήδη πέσει. Ώρα να
ξεκινήσει η νυχτερινή περιπολία. “Ελέγχουμε όλους τους νέους που βρίσκονται
έξω”, λέει ο 28χρονος Ρασίντ Ντουιγέμπ. “Όταν χρειάζεται, τους συνοδεύουμε
σπίτια τους”. Είναι ένας από τους πολίτες οι οποίοι, με την οικονομική
υποστήριξη της δημαρχίας, αναλαμβάνουν κάθε βράδυ, τη φρούρηση της περιοχής.

Εικόνα δεύτερη: πόλη Μπιζλμερμέερ, στα νοτιοανατολικά του Άμστερνταμ.
Ιδρύθηκε στο τέλος της δεκαετίας του 1960 με τη φιλοδοξία να αποτελέσει την
“πόλη του μέλλοντος”, προσείλκυσε, όμως, μόνο μετανάστες από τις Ολλανδικές
Αντίλες και το Σουρινάμ, εργάτες και λαθρομετανάστες. Το 1995, το 66% των
κατοίκων δήλωνε πως νιώθει ανασφάλεια. Σε ορισμένα κτίρια, η ανεργία άγγιζε το
80%. Και ξαφνικά, η πόλη έβαλε μπρος ένα μεγάλο σχέδιο δράσης. Εξίμισι
χιλιάδες διαμερίσματα κατεδαφίστηκαν ή πρόκειται να κατεδαφιστούν στο άμεσο
μέλλον, θα αντικατασταθούν από 7.500 νέες κατοικίες. Εκατόν είκοσι πέντε
κάμερες παρακολούθησης λειτουργούν ήδη 24 ώρες το 24ωρο, θα φτάσουν τις 335
μέχρι τον Ιούλιο. Εκατόν πενήντα άνεργοι στρατολογήθηκαν για να περιπολούν
στους δρόμους. Το πείραμα είχε πραγματοποιηθεί νωρίτερα σε μια άλλη πόλη, την
Ντόρντρεχτ, με μεγάλη επιτυχία: πολύ γρήγορα οι κλοπές και οι μικροεπιθέσεις
μειώθηκαν κατά 62%.

Εικόνα τρίτη: Ενσέντε, μια πόλη 50.000 κατοίκων. Δυο αστυνομικοί
χτυπούν την πόρτα ενός σπιτιού.

Δεν πρόκειται για έλεγχο, ούτε έχουν δεχθεί κάποια καταγγελία, είναι μια
επίσκεψη αβρότητας: λίγες ημέρες αργότερα θα στείλουν στον ιδιοκτήτη χωρίς
καμία επιβάρυνση μια “διάγνωση” καθώς και έναν κατάλογο εταιρειών ασφαλείας.

Άπαξ και ολοκληρωθεί η εγκατάσταση των νέων κλειδαριών και του συστήματος
συναγερμού, ο ιδιοκτήτης θα τοποθετήσει στην πόρτα του ένα αυτοκόλλητο με την
επιγραφή “Σφραγίδα ασφαλείας”. “Και έχει αποτέλεσμα”, λέει χωρίς να κρύβει την
ικανοποίησή του ο Χάινκ Γκέριτσεν, αστυνομικός της Ενσέντε. “Οι διαρρήξεις
μειώθηκαν κατά 33% μέσα σε ένα χρόνο”.

“Η Ολλανδία είναι μία από τις ελάχιστες χώρες της Ευρώπης όπου οι αστυνομικοί,
ο δήμαρχος και οι οργανισμοί εργατικής κατοικίας εργάζονται πραγματικά χέρι –
χέρι”, εξηγεί στο περιοδικό «L’Express» ο Ρισάρ Μπουσκέ, Γάλλος αστυνομικός
επιθεωρητής, συγγραφέας του βιβλίου με θέμα “Ανασφάλεια, πώς να βγούμε από το αδιέξοδο”.