ΟΛΙΒΙΕΡΟ ΤΟΣΚΑΝΙ «Σας παρακαλώ, μην αυτοκτονούμε!»

«Ας αγαπήσουμε τον εαυτό μας λίγο περισσότερο», λέει ο προκλητικός φωτογράφος Ολιβιέρο Τοσκάνι

Λέει πως είναι το κινητό τηλέφωνο που ηχεί με το εμβατηριακό της Αΐντα, η
αντηλιακή κρέμα που απλώνουν όλοι για να μαυρίσουν με ασφάλεια, ο σκύλος μίας
οικογένειας με οικολογική συνείδηση, ένα παγωτό-πύραυλος με το οποίο οι
γυναίκες φτάνουν σε οργασμό…

Ο Ολιβιέρο Τοσκάνι δεν είναι μόνο προκλητικός φωτογράφος. Καταφέρνει να
διαφοροποιείται και με τις λέξεις. Ο διάσημος φωτογράφος πρόσφατα μάς έστειλε
ένα δειγμα των ικανοτήτων του να βλέπει διαφορετικά την πραγματικότητα.

Ο Τοσκάνι συνεχίζει να βρίσκει το νόημα της ζωής του από τη φάρμα του
στην Τοσκάνη όπου εκτρέφει άλογα, παράγει κρασί και χρονογραφεί για την τοπική
εφημερίδα του Λιβόρνο «il Tirreno». Έκανε το σχετικό μοντάζ στα δημοσιεύματά
του, του έδωσε χαρακτηριστικά βιβλίου και τον χαρακτήρα μίας ιδιάζουσας
αυτοπροσωπογραφίας και βγήκε στον χώρο των εκδόσεων με τίτλο «Δεν είμαι
αντικειμενικός». Αφού η μακρόχρονη συνεργασία του με την Benetton ως
καλλιτεχνικού διευθυντή και υπευθύνου διαφήμισης της ιταλικής εταιρείας
ενδυμάτων, δημιούργησε πολύχρωμα προφυλακτικά, νεογέννητα μωρά, άλογα
επιβήτορες εν ώρα εργασίας, έναν ετοιμοθάνατο ασθενή με AIDS, το Colors, ένα
πρωτοποριακό περιοδικό εφαρμοσμένης σημειολογίας που άλλαξε την αντίληψη των
περιοδικών στη δεκαετία του ’90.

Αγύριστο κεφάλι, στομφώδης, ισχυρογνώμων, αντιφατικός αλλά και
ταλαντούχος. Η κίνησή του το 2000 να παίξει με Αμερικανούς θανατοποινίτες με
τη σφραγίδα έγκρισης της Benetton είχε κόστος το τέλος της σχέσης του με τον
Λουτσιάνο Μπένετον. Μία σχέση που ο Ολιβιέρο Τοσκάνι είχε περιγράψει όπως
εκείνη του Πάπα με τον Μικελάντζελο.

«Μερικοί θεώρησαν προκλητικές ορισμένες διαφημίσεις μου για την Μπένετον.
Προκλητικές για ποιον; Με προκαλούν πολύ περισσότερο οι διαφημίσεις που
δείχνουν μία εξωπραγματική ζωή, όπου όλες οι πλαγιές είναι καταπράσινες, οι
ουρανοί καθαροί, όλες οι νοικοκυρές ευτυχισμένες και όπου ο κόσμος της
κατανάλωσης παρουσιάζεται σαν ο καλύτερος δυνατός», γράφει στο βιβλίο
παραπόνων του, νοσταλγώντας την εποχή που ο Πιερ Πάολο Παζολίνι ταρακουνούσε
με τη διαφορετικότητά του τους αστούς, εξαπολύοντας επίθεση προς κάθε πλευρά
αλόγιστης κατανάλωσης.

Ενοχλείται από τα περιοδικά που πουλάνε συμβουλές στο κυνήγι ομορφιάς και ως
έμπειρος επαγγελματίας δηλώνει: «Όλοι μας είμαστε ακριβώς όπως εμφανιζόμαστε
στις φωτογραφίες της ταυτότητάς μας, του διπλώματος οδήγησης και του
διαβατηρίου μας. Συνεπώς, ας τις κοιτάξουμε καλά για να μας αρέσει ο εαυτός
μας, για να τον αγαπήσουμε λίγο περισσότερο. Σας παρακαλώ, μην αυτοκτονούμε!».

Το κέρας της Αμάλθειας που του προσέφερε ο Λουτσιάνο Μπένετον στέρεψε.
Και η φωνή του Ολιβιέρο Τοσκάνι σίγησε. Αραιά και πού υψώνει τον τόνο της όπως
με την αφίσα στην ταινία του Κώστα Γαβρά «Αμήν», παντρεύοντας με κόκκινο χρώμα
σε μαύρο φόντο τον ρωμαιοκαθολικό με τον αγκυλωτό σταυρό, και προκαλώντας τις
έντονες αντιδράσεις της Καθολικής Εκκλησίας.

INFO

Ολιβιέρο Τοσκάνι, «Δεν είμαι αντικειμενικός», μτφ. Νίκος Χρ. Αλιβιζάτος, εκδ.
Νάρκισσος, σελ. 252, τιμή: 12,80 ευρώ.