[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ο προεκλογικός αγώνας που έχει ήδη ξεκινήσει – και ας είναι οι δημοτικές και
οι νομαρχιακές εκλογές σε πέντε μήνες από σήμερα – έχει φέρει σε… τρίτη
μοίρα το μονίμως παραγκωνισμένο Κυπριακό.

Κι όμως, τρέχουν οι τραγικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή… «Πιέζει» η βιασύνη
των ΗΠΑ να κλείσει «τρύπες» στην ευρύτερη περιοχή, εν όψει κι άλλων
επιχειρήσεων που προτίθενται να αναλάβουν αμερικανικά στρατεύματα στις χώρες
με τους… χαμένους θησαυρούς της Ασίας.

Ασφαλώς, η επίσκεψη του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ Κόφι Ανάν κρύβει πολλές
«ειδήσεις». Κυρίως, για όσους είχαν επαναπαυθεί πως η ένταξη της Κύπρου στην
Ε.Ε. θα ήταν πανάκεια και νόμιζαν ότι τα πάντα θα λυθούν ως διά μαγείας.

Όλα, πλέον, δείχνουν ότι ο άνεμος δεν είναι ούριος. Πρώτον, γιατί οι ΗΠΑ δεν
έχουν κανένα λόγο να δυσαρεστήσουν – εν όψει εξελίξεων στην Κεντρική Ασία και
στη Μέση Ανατολή – την Τουρκία. Δεύτερον, γιατί οι Ευρωπαίοι δεν επιθυμούν να
συγκρουσθούν με την Ουάσιγκτον, για την Κύπρο, κάτι που δεν έκαναν – στην
ουσία – ούτε για την παλιά τους «αποικία» (Γάλλων και Άγγλων), τη Μέση
Ανατολή. Και, τρίτον, γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει – στην πράξη – τη
δύναμη να επιβάλει τις απόψεις της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι
χειρισμοί στο Μεσανατολικό, όπου δεν έδειξε να είναι «επιθετική» ούτε έναντι
όσων λένε ότι θέλουν καλές σχέσεις με τη χώρα μας, αλλά δεν κάνουν ούτε το
αυτονόητο. Τι; Να αναγνωρίσουν, επιτέλους, τον ελληνορθόδοξο Πατριάρχη της
Ιερουσαλήμ.

Φυσικά, όλοι όσοι αναλίσκονται να λένε ακόμα και από συνήθεια πως το Κυπριακό
είναι μία υπόθεση χαμένων ευκαιριών, δεν ανησυχούν. Γι’ αυτούς «φταίνε οι
προηγούμενοι». Και αν δεν πείθουν μ’ αυτό το «εύρημα», έχουν την εύκολη
εξήγηση: «Δεν πουλάει το Κυπριακό, ποιος ασχολείται…».

Κι όμως, μετά την 11η Σεπτεμβρίου – και για πολλούς λόγους – το «Κυπριακό»
«παίζει» και πολύ μάλιστα. Γιατί; Αυτό που συνέβαινε από αρχαιοτάτων χρόνων
ισχύει πολύ περισσότερο σήμερα. Η Κύπρος – λόγω θέσης – είναι όσο ποτέ άλλοτε
μία… πολύφερνη νύφη.