Για να υπάρξει πολιτική έκφραση πρέπει να υπάρξει και πολιτική κρίση

Η επιτυχία της Ακροδεξιάς στις γαλλικές προεδρικές εκλογές προκάλεσε ανησυχία
και στη χώρα μας. Είναι όμως το φαινόμενο εξαγώγιμο; Και υπάρχουν οι
προϋποθέσεις για ένα κόμμα σαν του Λεπέν στην Ελλάδα;

Στις εκλογές του 1977, τρία μόλις χρόνια μετά τη χούντα, η Εθνική Παράταξη
είχε αγγίξει το 7%. Το εγχείρημα όμως δεν είχε συνέχεια. Από τις αρχές της
δεκαετίας του ’80 οι ακροδεξιοί συστεγάζονται στη Ν.Δ., η οποία είναι
υποχρεωμένη να τους ανέχεται και να τους «χαϊδεύει», αφού το ενδεχόμενο
ίδρυσης ενός ισχυρού ακροδεξιού κόμματος είναι μόνιμος εφιάλτης για τη
Ρηγίλλης – επειδή θα της έκλεινε τον δρόμο για την εξουσία. Όμως «η πρώτη ύλη
υπάρχει», παραδέχεται ένας βουλευτής που συγκαταλέγεται στη «λαϊκή Δεξιά».
«Όχι όμως και η προσωπικότητα που θα εκφράσει και θα συνθέσει τον χώρο».
«Κοινωνικές προϋποθέσεις υπάρχουν», επισημαίνει ο πολιτικός αναλυτής ο κ.
Γιάννης Μαυρής. «Για να υπάρξει πολιτική έκφραση όμως προϋπόθεση είναι μια
σοβαρή κρίση του πολιτικού συστήματος, δηλαδή η κατάρρευση του δικομματισμού.
Κάτι τέτοιο δεν είναι σήμερα ορατό». Οι μετανάστες ήταν το θέμα που φούσκωσε
τα πανιά της ακροδεξιάς σεόλη την Ευρώπη την δεκαετία του ’90.

Ο κ. Μαυρής προσθέτει όμως πως θα πρέπει κανείς να αποφεύγει τα εύκολα
συμπεράσματα: Η μετανάστευση π.χ. είναι διαφορετική στην Ελλάδα από τη Γαλλία.
«Εδώ έχουμε Αλβανούς, που θέλουν να ενσωματωθούν. Εκεί Άραβες, έγχρωμους,
αλλόθρησκους». Τάσεις ακροδεξιών ιδεολογιών υπάρχουν, δεν συγκροτούνται όμως
πολιτικά: «Ο εθνικισμός π.χ. διαχέεται σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Ενώ
ιστορικά η Ακροδεξιά έχει στιγματιστεί από τη βασιλεία και τη χούντα». Και
ένας άλλος πολιτικός επιστήμων επισημαίνει πως ιστορικά τα ακροδεξιά στοιχεία
ποτέ δεν έφτιαξαν δικό τους κόμμα: «Ούτε οι οπαδοί της δικτατορίας του Μεταξά
ούτε οι συνεργάτες των Γερμανών ούτε οι χουντικοί».

Αυτό δεν σημαίνει ότι η σύγχρονη ακροδεξιά ατζέντα δεν έχει απήχηση. Σχεδόν οι
μισοί Έλληνες δήλωσαν πριν από δύο βδομάδες στη Metron Analysis ότι οι
μετανάστες ευθύνονται για την ανεργία και την εγκληματικότητα. Το 72% δήλωσε
το 2001 στη V-PRC ότι η Αστυνομία θα πρέπει να τους αντιμετωπίζει πιο αυστηρά.
Μάλιστα πριν από τη νομιμοποίησή τους και με τον φόβο στο κατακόρυφο, σχεδόν
το 50% των Ελλήνων συμφωνούσε με την πρόταση να φύγουν τώρα όλοι οι μετανάστες
από την Ελλάδα (έρευνα διακυβέρνησης του ΙΣΤΑΜΕ, 1998).

Η εγκληματικότητα και η ξενοφοβία αποτελούν βασικά θέματα για την Ακροδεξιά.
Επιπλέον, οι απαντήσεις που έδωσαν οι Έλληνες το 1998 σε ερωτήσεις που αφορούν
στάσεις και αξίες, στοιχεία που όπως λένε οι επιστήμονες δεν αλλάζουν εύκολα,
δείχνουν ότι στην ελληνική κοινωνία υπάρχει μια τάση αυταρχισμού: Με τη φράση
πως «για μερικά εγκλήματα χρειάζεται η θανατική ποινή» συμφωνεί π.χ. το 53,7%
ενώ στη φράση «όσοι παραβιάζουν τον νόμο πρέπει να τιμωρούνται αυστηρά» η
συναίνεση φτάνει στο 78,1%. Το 58% μάλιστα βρίσκει «πως τα σχολεία πρέπει να
μαθαίνουν στα παιδιά να σέβονται την εξουσία», ενώ το ίδιο ποσοστό συμφωνεί
«πως τα παιδιά στην Ελλάδα δεν έχουν αρκετό σεβασμό στους γονείς τους».