Τον Μάρτιο του ’90 «πρεμιέρα» για τη μάστιγα των απαγωγών

Τον Μάρτιο του 1990 για πρώτη φορά η Ελληνική Αστυνομία κλήθηκε να
αντιμετωπίσει μια υπόθεση απαγωγής για λύτρα. Θύμα ήταν ο 17χρονος
ποδοσφαιριστής Γιάννης Τσατσάνης, γιος εύπορης οικογένειας Τσιγγάνων, από το
Αιγάλεω.

Ο «Μαρσελίνο», όπως ήταν γνωστός στη γειτονιά του ο Γιάννης Τσατσάνης,
κρατήθηκε, βασανίστηκε και τελικά δολοφονήθηκε από συμμορία στην οποία μετείχε
και ένας εξάδελφός του. Την ίδια ώρα που ο άτυχος νεαρός είχε δολοφονηθεί και
ταφεί σε μια στάνη στη Θήβα, οι αδίστακτοι απαγωγείς και δολοφόνοι του
εξακολουθούσαν να ζητούν από τον πατέρα του λύτρα εκατόν πενήντα εκατομμυρίων
δραχμών, δήθεν για να τον αφήσουν ελεύθερο. Μετά την αποκάλυψη της δολοφονίας
οι δράστες συνελήφθησαν.

Από την υπόθεση Μαρσελίνο πέρασαν πέντε χρόνια, ώσπου μία ακόμη υπόθεση
απαγωγής απασχόλησε τις αστυνομικές αρχές. Αυτήν τη φορά θύμα ήταν ένα
δωδεκάχρονο παιδί. Οι απαγωγείς του γνώριζαν ότι η οικογένεια του Κώστα Δαλάκα
είχε κερδίσει κάποια χρήματα. Απήγαγαν το παιδί και απειλούσαν πως αν δεν
ικανοποιούνταν οι απαιτήσεις τους τότε θα μόλυναν το παιδί με τον ιό του AIDS.
Η Αστυνομία κατάφερε τελικά να φθάσει στους απαγωγείς: κάποιοι από αυτούς
βρίσκονταν στο άμεσο περιβάλλον της οικογένειας του παιδιού.

Θύμα απαγωγής από τους διαβόητους κακοποιούς, τους αδελφούς Παλαιοκώστα, έπεσε
τον Δεκέμβριο του 1995 ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου παραγωγής του μακεδονικού
χαλβά Αλέξανδρος Χαΐτογλου. Παρέμεινε όμηρος για τέσσερις ημέρες και αφέθηκε
ελεύθερος αφού η οικογένειά του κατέβαλε λύτρα 260.000.000 δρχ.

Αλβανοί

Η δεύτερη περίπτωση απαγωγής που αντιμετωπίστηκε από την Ασφάλεια Θεσσαλονίκης
ήταν τον Οκτώβριο του 1996, όταν Αλβανοί κρατούσαν όμηρο τον νεαρό γιο του
εργολάβου Δημήτρη Τσαμπάζη. Οι αλλοδαποί είχαν διαφύγει μαζί με τον όμηρο στη
χώρα τους και τον απελευθέρωσαν αφού εισέπραξαν το ποσό των 150 εκατομμυρίων
δραχμών. Οι δύο δράστες συνελήφθησαν και έχουν καταδικαστεί, ενώ διαφεύγουν
άλλοι δύο ομοεθνείς τους.

Ο 18χρονος γιος ενός αρχιτέκτονα, ο Γιώργος Περιστέρης, ήταν το τρίτο θύμα
απαγωγής που έγινε στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο του 2000. Κατηγορούμενοι ήταν
τέσσερις Έλληνες, εκ των οποίων ο ένας πρώην συνεργάτης του αρχιτέκτονα, που
ζητούσαν λύτρα 70 εκατομμύρια δραχμές. Οι απαγωγείς εισέπραξαν τα χρήματα και
μία ημέρα μετά την απελευθέρωση του νεαρού συνελήφθησαν, αφού είχαν σπαταλήσει
ένα μέρος των χρημάτων στο καζίνο. Οι τρεις καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό και
βρίσκονται στις φυλακές.

Τον Ιανουάριο του 2000 ένα εξάχρονο κορίτσι, η Ελένη Λουλάκη, κόρη
επιχειρηματία του Ηρακλείου Κρήτης, έπεσε θύμα απαγωγής έξω από το σχολείο
της. Οι απαγωγείς απαιτούσαν από τους γονείς λύτρα 120 εκατομμυρίων δραχμών.

Θύμα απαγωγής έπεσε το 2000 η 24χρονη Ζέτα Κουκέα, κόρη εμπόρου ταξί. Αρχικά
οι απαγωγείς ζήτησαν λύτρα από τον πατέρα της 400 εκατομμυρίων δρχ., αλλά
αργότερα συμβιβάσθηκαν στα 49.000.000 δρχ.

61 ημέρες

Η μεγαλύτερη σε διάρκεια απαγωγή – επί 61 ημέρες έμεινε όμηρος στα χέρια των
απαγωγέων του – ήταν αυτή του 34χρονου Γιάννη Ζώνα, γιου του επιχειρηματία
Κώστα Ζώνα. Ο επιχειρηματίας αναγκάστηκε να καταβάλει λύτρα για να
απελευθερωθεί ο γιος του, στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου. Ήδη, για την
υπόθεση αυτή έχουν προφυλακιστεί τρία άτομα.