Ψάχνουν στους εξαφανισμένους

Σε ανθρώπους που είχαν μετάσχει επί χούντας σε περιθωριακές οργανώσεις της
άκρας Αριστεράς, αλλά έκτοτε έχουν χαθεί τα ίχνη τους, αναζητούνται τώρα τα
μέλη της 17Ν.

Δολοφονία Σόντερς. Οι ελληνικές αρχές και το βρετανικό αντιτρομοκρατικό κλιμάκιο έχουν αποκλείσει τον γνωστό κύκλο με τους «συνήθεις υπόπτους» και έστρεψαν αλλού τις έρευνές τους

Οι έρευνες, που διεξάγονται από το βρετανικό αντιτρομοκρατικό κλιμάκιο στην
Αθήνα σε συνεργασία με τους Αμερικανούς αλλά και τις ελληνικές αρχές, γίνονται
με κάθε δυνατή διακριτικότητα. Κι αφού, βεβαίως, έχει αποκλειστεί ως υπεύθυνος
για την τρομοκρατία ο γνωστός κύκλος με τους «συνήθεις υπόπτους»,
αντιστασιακούς ως επί το πλείστον, που κατ΄ επανάληψη έχουν περιλάβει ξένα
κέντρα σε διάφορες «λίστες».

Σύμφωνα με πληροφορίες, έχει γίνει απόπειρα να χαρτογραφηθούν τουλάχιστον δύο
αριστερίστικες οργανώσεις, με ένοπλη δράση κυρίως στα πρώτα χρόνια της
δικτατορίας. Η χαρτογράφηση, ακόμη και η απλή καταγραφή των μελών, έχει
αποδειχθεί μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία, καθώς οι οργανώσεις αυτές είχαν
τη λεγόμενη «οριζόντια λειτουργία» – ένα σχήμα που επιτρέπει τα μέλη να μένουν
μεταξύ τους άγνωστα και το καθένα να γνωρίζει μονάχα δύο ή τρία άλλα.
Επιπλέον, η χρήση τότε των συνωμοτικών κανόνων – όπως τα ψευδώνυμα –
δυσκολεύει την εκ των υστέρων ανίχνευση προσώπων.

Εκτενείς συνομιλίες

Σε μια προσπάθεια να προχωρήσουν ένα βήμα παραπέρα τις έρευνές τους, οι Άγγλοι
ειδικοί – όπως έχουν γράψει «ΤΑ ΝΕΑ» – έχουν συνομιλήσει εκτενώς με μέλη αυτών
των οργανώσεων, επώνυμα στελέχη σήμερα της ελληνικής κοινωνίας. Και τούτο
διότι ελπίζεται πως αυτοί ίσως να γνωρίζουν στοιχεία για άλλα μέλη, που δεν
έγιναν δημοσίως γνωστά μετά την πτώση της χούντας, το 1974.

Με ορισμένα από αυτά τα άτομα, οι συνομιλίες έχουν επαναληφθεί – με άλλους
ερωτώμενους από την πλευρά των ερευνητών. Κι από τις ερωτήσεις και
διευκρινίσεις που ζητήθηκαν, έχει καταστεί σαφές πως η Σκότλαντ Γιαρντ,
τουλάχιστον, έχει πολύ καλή γνώση της ιστορίας τών υπό ακτινοσκόπηση
οργανώσεων – ακόμη και λεπτομέρειες ή στοιχεία τα οποία ελάχιστοι θυμούνται
πλέον.

Όσοι, πάντως, έχουν προβεί σε τέτοιου είδους συνομιλίες με τους Άγγλους
ειδικούς, διατείνονται πως αυτές δεν έχουν χαρακτήρα «ανάκρισης» – κι
επικεντρώνονται κυρίως στη συλλογή πληροφοριών για άλλα μέλη ή στην
επιβεβαίωση ήδη γνωστών πραγμάτων.

Τρεις παράγοντες

Αφετηρία για να στραφούν οι έρευνες στην κατεύθυνση των «εξαφανισμένων»
αποτελούν τρεις παράγοντες: καταρχήν, η πεποίθηση των Άγγλων – σε αντίθεση με
την άποψη που είχαν για καιρό οι Αμερικανοί – ότι τα μέλη της 17Ν δεν είναι
άνθρωποι με δημόσια κοινωνική, επιστημονική ή πολιτική δράση, αλλά κάποιοι
πολίτες που ηθελημένα έχουν μείνει στο περιθώριο ή έχουν προσπαθήσει να
αποκρύψουν την πραγματική τους ταυτότητα (αλλαγή τόπου – ή και χώρας –
διαμονής, αλλαγή προσωπικών στοιχείων, διακοπή κοινωνικών συναναστροφών κ.λπ).

Δεύτερον, το γεγονός ότι όσοι είχαν διαπιστωμένα σχέσεις με την τρομοκρατία
της δεκαετίας του ’70 και των αρχών της δεκαετίας του ’80, έχουν προέλευση από
αυτό τον πολιτικό χώρο. Ο Κασσίμης, για παράδειγμα, που σκοτώθηκε στα μέσα της
δεκαετίας του ’70 σε επεισόδιο με αστυνομικούς στο εργοστάσιο της AEG, ή ο
Πρέκκας ή ο Τσουτσουβής.

Το τρίτο στοιχείο είναι ότι οι οργανώσεις αυτές υπέστησαν μία ή και
περισσότερες διασπάσεις. Ως εκ τούτου, ουδείς εκ των επωνύμων σήμερα πρώην
μελών μπορεί με βεβαιότητα να πει τι δρόμο ακολούθησαν οι «αποσχισθέντες» – κι
αν αυτός ο δρόμος τούς έφερε στην ένοπλη δράση ακόμη και σε συνθήκες
δημοκρατίας.

Όπως και να έχει, ακόμη κι αν εντοπιστούν τελικά ποιοι είναι αυτοί οι
«εξαφανισμένοι», θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο να ανακαλυφθεί πού βρίσκονται
σήμερα ή τι κάνουν – διότι απλούστατα όποιος θα ήθελε να εξαφανίσει τα ίχνη
του είχε στη διάθεσή του τριάντα χρόνια για να το πετύχει.

Πάντως, οι «ερευνητές» φαίνονται να περιορίζουν τις φιλοδοξίες τους στη
δεκαετία του ’70 – την πρώτη περίοδο δράσης της 17Ν. Και παραδέχονται ότι για
τις δολοφονίες που έγιναν πιο πρόσφατα, οι εξαφανισμένοι δεν αποτελούν τη λύση
– είναι, δηλαδή, ουσιαστικά απίθανο οι ίδιοι άνθρωποι να έχουν δράσει σε μια
περίοδο δεκαετιών.

Βρετανικές πηγές που ρωτήθηκαν σχετικά με τις έρευνες στην κατεύθυνση των
εξαφανισμένων, είπαν στα «ΝΕΑ» πως «είναι πάγια αρχή μας να μη σχολιάζουμε την
πορεία των ερευνών. Αυτό σημαίνει ότι εκ προοιμίου δεν αποκλείουμε τίποτε.
Πάντως, σε κάθε περίπτωση, η συνεργασία μας με τις ελληνικές αρχές, αλλά και
με τους Αμερικανούς, είναι αρίστη και πλήρης».