Χάθηκε η ευαισθησία

Ουδείς «ταρακουνήθηκε», ουδείς ανέλαβε τις ευθύνες του, μία εβδομάδα μετά
το δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» (20/4) για τον Γολγοθά που περνάει μια μάνα για να
εκπαιδεύσει και να μεγαλώσει το 5χρονο αγοράκι της που έχει ειδικές ανάγκες.

Η μητέρα από την πλευρά της, αν και απογοητευμένη γιατί κανένας υπεύθυνος δεν της έχει απαντήσει, λέει ότι είναι συγκινημένη από τη συμπαράσταση του κόσμου

Ουδείς – ούτε από το υπουργείο Παιδείας ούτε από το Υγείας και Πρόνοιας –
απάντησε στη μητέρα για όσα καταγγέλλει. Δεν έκαναν καν τον κόπο να σηκώσουν
το ακουστικό του τηλεφώνου τους για να επικοινωνήσουν μαζί της. «Θα έπρεπε να
είχε επέμβει αυτεπαγγέλτως ο εισαγγελέας αμέσως μετά το δημοσίευμα» τονίζει ο
πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, κ. Ιωάννης
Βαρδακαστάνης.

Η μητέρα από την πλευρά της, αν και απογοητευμένη γιατί κανένας υπεύθυνος δεν
της έχει απαντήσει, λέει ότι είναι συγκινημένη από την συμπαράσταση του κόσμου
που εκφράζεται με επιστολές οι οποίες έφτασαν στα «ΝΕΑ», ενώ προσθέτει:
«Στόχος μου ήταν με τη δημοσιοποίηση της περιπέτειάς μου να δοθεί λύση όχι
μόνο για το δικό μου το παιδί, αλλά και για άλλα παιδιά με ειδικές ανάγκες που
ταλαιπωρούνται μαζί με τους γονείς τους».

Εν τω μεταξύ, μεγάλη είναι η ανταπόκριση των αναγνωστών, οι οποίοι με
ηλεκτρονικές επιστολές προς τα «ΝΕΑ» διαμαρτύρονται για την εξοργιστική
αδιαφορία της Πολιτείας και την απαράδεκτη στάση της απέναντι στη μάνα. Ζητούν
να δοθεί άμεσα λύση από τα αρμόδια υπουργεία και εκφράζουν την συμπαράστασή
τους στη μητέρα του 5χρονου.

«… Αναρωτιέμαι πώς αυτή η μητέρα, με ένα τόσο ιδιαίτερο παιδί, υποχρεώνεται
να τριγυρνά στους ατέλειωτους διαδρόμους της γραφειοκρατίας και το “κράτος
πρόνοιας” να της κλείνει όλες τις πόρτες; Πώς αυτό το παιδί και τόσα άλλα
αφήνονται απροστάτευτα, ενώ στα κέντρα που ήδη υπάρχουν επικρατούν απαράδεκτες
συνθήκες;

Ποιος υπουργός θα απαντήσει στις ερωτήσεις αυτών των γονιών και – το πιο
σημαντικό – ποιος θα κάνει επιτέλους κάτι;» διαμαρτύρεται στην ηλεκτρονική
επιστολή της η κ. Ειρήνη Βαρβαρέσου.

Η κ. Στέλλα Νταγιάννη από τη Θεσσαλονίκη, στο γράμμα που έστειλε στα «ΝΕΑ»
αναφέρει «διαμαρτύρομαι, διότι η κυβέρνηση δεν φροντίζει για τη μόρφωση του
πεντάχρονου αγοριού με ειδικές ανάγκες».

Η οικογένεια Κατσιαμάκα αναφέρει στην επιστολή της: «… Τι έγινε; Η Ελλάδα,
μία από τις χώρες που έδωσαν τα φώτα του πολιτισμού στην ανθρωπότητα, έχασε
την ευαισθησία της, την ηθική της; Όλοι οι άνθρωποι είναι παιδιά του ίδιου
θεού και όχι κάποιου κατώτερου. Έχουν τα ίδια δικαιώματα – για να μην πούμε
ότι οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες έχουν περισσότερες ανάγκες και συνεπώς
περισσότερα δικαιώματα – και η Πολιτεία πρέπει να μεριμνήσει ανάλογα, ώστε
αυτά να μην καταστρατηγούνται».

Τη διαμαρτυρία της εκφράζει με τον ίδιο τρόπο και η κ. Στέλλα Κουφού «… για
την παντελή αδιαφορία της κοινωνίας και της Πολιτείας στο θέμα των παιδιών με
ειδικές ανάγκες, όχι μόνο για το συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά και για όλους
τους αφανείς ήρωες που δεν έχουν τη δυνατότητα (οικονομική, πνευματική,
νοητική) να ζητήσουν αυτό που τους αξίζει και δικαιούνται τέλος πάντων σαν
Έλληνες φορολογούμενοι πολίτες…». Η κ. Νίκη Τρουλλινού διαμαρτύρεται επίσης
για την περιπέτεια του 5χρονου και λέει «ας γίνει κάτι επιτέλους», ενώ το
Λύκειο Αγίου Μύρωνα τονίζει ότι η Πολιτεία οφείλει να δείχνει και στην πράξη
το κοινωνικό της πρόσωπο. «Τα άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν χώρο και στη ζωή
μας. Βοηθήστε τον 5χρονο κα τη μητέρα του για μια πιο ποιοτική ζωή».

Ο κ. Γιώργος Ησαΐας λέει ότι εντυπωσιάστηκε αρνητικά από την περιπέτεια του
5χρονου και τονίζει αγανακτισμένος «… τι αδιαφορία! Ντροπή, ντροπή τους!
Ελπίζω να λυθεί το πρόβλημα το συντομότερο» και ο κ. Αντώνης Ξανθόπουλος
ζητάει κάποιος να… τραβήξει το αυτί του διευθυντή του ΚΕΑΤ «που απ’ ό,τι
φαίνεται κάθε άλλο παρά κατάλληλος είναι για τη θέση που κατέχει».

Στη δική του περιπέτεια αναφέρεται ο κ. Βασίλης Κανταρτζής που είναι άτομο με
ειδικές ανάγκες. Λέει ότι αναγκάστηκε να φύγει στην Αγγλία για να βρει
καλύτερες συνθήκες και προτείνει στην οικογένεια του παιδιού να κάνει το ίδιο,
αφού «με την αναλγησία και την υποκρισία που μας δέρνει, αυτή είναι η μόνη
λύση».