Είναι ίσως η πρώτη χρονιά που δεν ετοιμαζόμαστε όλοι μαζί - οικογενειακώς που
λένε - για το Πάσχα. Για την έξοδο δηλαδή. Τη μεγάλη έξοδο. Με τις ουρές στα
διόδια της Εθνικής και την αναμονή - για μας τους Αιδηψιώτες - για το μπάρκο
στο φέρι. Είναι η πρώτη χρονιά που δεν γκρινιάζω στα κορίτσια μου - πόσες
Ελληνίδες μάνες δεν κάνουν το ίδιο... - να προσέχουν να μην κρυώσουν και
έχουμε κρεβατώματα πασχαλιάτικα, όπως μια χρονιά που μας βγήκε ξινό.


Είναι και η πρώτη χρονιά που είμαστε, στην προετοιμασία για το Πάσχα,
διασκορπισμένοι - η μικρή στην Αθήνα, η μεγάλη στη Νέα Υόρκη, κι εγώ στην
Αιδηψιώτικη Ραχούλα. Όχι πως υπάρχει μέρος που το λένε Ραχούλα, αλλά έτσι
έχουμε βαφτίσει εμείς το σπίτι μας στην πλαγιά του λόφου που βιγλίζει τον
βόρειο Ευβοϊκό.


Αλλά κι εμείς, όπως όλοι του Πάσχα οι εκδρομείς, θα μαζευτούμε όπου να 'ναι. Η
Βασιάννα έρχεται μεθαύριο, η Ζωή, πετώντας με την ψυχή στο στόμα, το Μέγα
Σάββατο - και οι φίλοι καλοδεχούμενοι, όποτε φτάσουν.


Σήμερα - αργήσαμε κιόλας - πρέπει να καπαρώσουμε το αρνάκι. «Όχι αρνάκι,
κατσικάκι είπαμε», διαφωνεί η Φιλιππιώ και βέβαια δεν πρόκειται να τα
χαλάσουμε - κατσικάκι, κατσικάκι. Ο συνήθης χαμός θα γίνει με το κοκορέτσι. Να
πάρουμε και τα μαρούλια και τα κρεμμυδάκια για τη σαλάτα. Να βάψουμε τα αβγά,
να κολλήσουν και τα κορίτσια τις χαλκομανίες. Να παραγγείλουμε και το
στραγγιστό γιαούρτι για επιδόρπιο. Για τη μαγειρίτσα, σηκώνω τα χέρια ψηλά. Ας
τη φτιάξει όποιος θέλει αφού εγώ την κάνω... νεροζούμι. Για τσουρέκια δεν
είπαμε. Αγοραστά, δεν το συζητάμε. Πού ο καιρός που έμενε όλο το βράδυ η ζύμη
στη μεγάλη πήλινη λεκάνη, σκεπασμένη... με κουβέρτες για να φουσκώσει!


Του Πάσχα οι εκδρομείς ετοιμάζονται για τη Λαμπρή στη επαρχία. Ποιος στο χωριό
του, ποιος στην πολίχνη του. Με τα σέα και τα μέα τους. Με τη μεγάλη γύρα στον
Επιτάφιο και τις πρώτες κωδωνοκρουσίες το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. Όμορφα
είναι. Καλή Ανάσταση.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από