20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΡΙΑ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΕΝΟΡΓΑΝΗΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ

Μόλις στα 14 της χρόνια ανέβηκε την περασμένη Κυριακή στο δεύτερο σκαλί του
βάθρου, στην ενόργανη γυμναστική, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα γυναικών – νεανίδων
που έγινε στην Πάτρα. Η Μαρία Μαστρογιαννοπούλου δικαιούται να ονειρεύεται
ακόμα καλύτερες ημέρες, με ένα ολυμπιακό μετάλλιο στην Αθήνα το 2004. Ο
μεγάλος στόχος της είναι το παγκόσμιο του χρόνου, στο οποίο θα βγουν και οι
θέσεις για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Η Κομανέτσι αποτελεί ίνδαλμα για τη Μαρία, η οποία προπονείται τουλάχιστον
επτά ώρες την ημέρα. Πιστεύει δε, πως η ελληνική γυμναστική μπορεί να φθάσει
ακόμα πιο ψηλά.

Πρώτο ασημένιο μετάλλιο, τόσο για τη χώρα μας όσο και για σένα, σε
ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Σίγουρα μεγάλη στιγμή και νιώθω ιδιαίτερα υπερήφανη γι’ αυτό.

Πόσο υψηλότερα μπορεί να φθάσει η ελληνική γυμναστική;

Πιστεύω πως υπάρχουν οι δυνατότητες, αρκεί να υπάρξει και συνέχεια, και αυτό
μπορεί να γίνει με νέες επιτυχίες και κυρίως με την πρόκριση στους Ολυμπιακούς
Αγώνες της Αθήνας.

Και η Μαρία Μαστρογιαννοπούλου πόσο;

Το μέλλον θα δείξει. Μπροστά βλέπω μόνο το παγκόσμιο πρωτάθλημα και την
πρόκριση στους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Αν επιτευχθεί, θα είναι ιδανικό.

Το μετάλλιο το είχες ονειρευτεί;

Το σκεπτόμουν αρκετά και πίστευα πως μπορώ να το πάρω. Η προετοιμασία μου ήταν
καλή και τελικά ήρθε και το αποτέλεσμα.

Σε ποιον το αφιέρωσες;

Στους γονείς μου Βασίλη και Δάφνη, στους προπονητές μου Θοδωρή Σταθόπουλο και
Μαργαρίτα Πέρρου και στον αρχιπροπονητή μου Θωμά Μακρή.

Η εμφάνιση της εθνικής μας ομάδας των κοριτσιών της ρυθμικής στο Σίδνεϊ
αποτέλεσε για τα νέα κορίτσια οδηγό;

Σαφώς και επηρεαστήκαμε θετικά. Ζηλέψαμε και λίγο, αφού ονειρευτήκαμε να
βρεθούμε και εμείς στην ίδια θέση, αναμφίβολα όμως αποτέλεσε έμπνευση.

Το χρυσό πότε να το περιμένουμε;

Στο παγκόσμιο, αν πάνε όλα καλά. Θα δούμε.

Ασύμμετροι ζυγοί. Η αίσθηση πάνω σε αυτούς…

Είναι το αγαπημένο μου όργανο, αλλά τη στιγμή που αγωνίζομαι δεν σκέπτομαι
τίποτε άλλο από το πώς θα κάνω όσο καλύτερα και πιο σωστά μπορώ το πρόγραμμά
μου.

Είναι το πιο δύσκολο όργανο από τα τέσσερα που περιλαμβάνει το πρόγραμμα;

Για μένα όχι, αφού σε αυτό είμαι καλύτερη. Όμως για κάθε αθλήτρια είναι
διαφορετικό το κάθε όργανο.

Ποιο άλλο είναι από τα αγαπημένα σου;

Μετά τους ασύμμετρους ζυγούς, θα διάλεγα το άλμα.

Θεωρείς εφήμερη την καριέρα μιας γυμνάστριας;

Σαφώς, αφού μπορεί να σταματήσει ακόμα και στα 18 της χρόνια, ενώ συνήθως
φθάνει το πολύ μέχρι τα 22-23.

Νάντια Κομανέτσι…

Ό,τι και να πεις είναι λίγο. Μόνο να σκεφθείς τις βαθμολογίες που είχε
συγκεντρώσει, συνειδητοποιείς το τι συμβαίνει.

Έχει βρεθεί αντικαταστάτριά της;

Θα έλεγα πως η Χόρκινα είναι στα χνάρια της.

Αθήνα 2004. Το μεγάλο όραμα;

Για όλους, και κυρίως για την πατρίδα μας. Θέλουμε να είμαστε εκεί και να
κάνουμε το καλύτερο δυνατόν για την Ελλάδα.

Θεωρείς δίκαιο το ότι δεν συμμετέχουμε αυτόματα ως διοργανώτρια χώρα;

Ναι, διότι έτσι το σύστημα είναι πιο αξιοκρατικό, θα προκριθούν οι καλύτερες
αθλήτριες και γενικά ο κόσμος στην Αθήνα θα έχει την ευκαιρία να δει θέαμα
υψηλού επιπέδου.

Από την Καλλιθέα με αγάπη;

Αναμφίβολα. Ο Γ.Σ. Καλλιθέας με βοήθησε να ασχοληθώ με το άθλημα. Πάντως,
μεγάλη βοήθεια είχα από την εθνική ομάδα και την ομοσπονδία.

Επόμενος στόχος;

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2003 στο Λος Άντζελες.

Πόσες ώρες προπόνησης περιλαμβάνει το ημερήσιο πρόγραμμά σου;

Τουλάχιστον επτά.

Θα άλλαζες αυτό το μετάλλιο με κάτι άλλο;

Με ένα Ολυμπιακό μετάλλιο στην Αθήνα, ακόμα και άλλου χρώματος.

Πόση διαφορά είναι οι 0,060 βαθμοί που σου στοίχισαν το χρυσό;

Ελάχιστη, τίποτα, πάρα πολύ λίγο. Μία ανάσα θα έλεγα.