o υποψήφιος Με το… πενάκι των μαθητών

Δεν αρκούν οι 3 ώρες για κάποια μαθήματα

Χάρη στο νέο εκπαιδευτικό σύστημα, οι μαθητές διδάσκονται τις «σωστές» αρχές
με τις οποίες θα πορευτούν μελλοντικά στην κοινωνία, όπως π.χ. το μίσος που
καλλιεργεί ο ανταγωνισμός. Έτσι δημιουργούνται «καλοί» και «ηθικοί» πολίτες.

Ακόμα υπάρχει και η νέα «καλύτερη» μορφή μάθησης, σύμφωνα πάντα με το
υπουργείο Παιδείας, όπου ο μαθητής πλέον μέσω της βαθμοθηρίας στην οποία
οδηγείται εμπεδώνει καλύτερα… την τόσο μικρή ύλη (π.χ. Ιστορία Γενικής
Παιδείας Γ’ Λυκείου, Αρχαία Κατεύθυνσης Γ’ Λυκείου).

Μέσα σε όλα αυτά τα «σπουδαία» και «χρήσιμα» επιτεύγματα του υπουργείου
προστέθηκε και η φαεινή ιδέα κάποιων, η Θεωρητική να δίνει Μαθηματικά και η
Τεχνολογική ή Θετική να δίνει Αρχαία και Ιστορία. Και, για να μην ξεχνιόμαστε,
αυτά τα μαθήματα δίνονται πανελλαδικά, έτσι. για να κατεβάσουν τον βαθμό…
Και ήρθαμε στο επίμαχο θέμα των βαθμολογητών, όπου ο πρώτος βαθμολογεί με 18,
ο δεύτερος με 13 και ο τρίτος και καλύτερος με 8. Αν αυτό συμβεί σε πολλά
μαθήματα, τότε ο υποψήφιος θα πρέπει να χαρεί, γιατί θα έχει εξασφαλίσει μια
θέση στα ΤΕΙ, που σκοπό έχουν να ρίχνουν στάχτη στα μάτια των γονιών, όπως
π.χ. Ιχθυοκομίας Ηγουμενίτσας, Ζωικής Παραγωγής Άρτας, Δασοπονίας Καρπενησίου
και άλλες τέτοιες σχολές στην άλλη άκρη της Ελλάδας.

Τέλος, να επισημάνω ότι, με βάση την εμπειρία μου στις Πανελλαδικές της Β’
Λυκείου, κατέληξα στο συμπέρασμα πως ο χρόνος των τριών ωρών δεν είναι
επαρκής, σε μαθήματα όπως η Έκθεση και τα Αρχαία Κατεύθυνσης.

Ιωάννα Δεμέντη, Γ’ Λυκείου 1ο Ενιαίο Λύκειο Αγ. Δημητρίου

Κουράγιο φίλε

Σε σένα που ονειρεύτηκες μέσα στους λαβύρινθους της γνώσης να πορευτείς,
κουράγιο.

Σε σένα που τον κόσμο ν’ αλλάξεις βάλθηκες, κουράγιο.

Σε σένα που νύχτες ολόκληρες πάνω σ’ ένα γραφείο λαγοκοιμήθηκες, κουράγιο.

Σε σένα που τα ξέγνοιαστα χρόνια της εφηβείας σου μέσα σε ένα δωμάτιο τα
φυλάκισες, κουράγιο.

Σε σένα που Ευρωπαίο με το ζόρι να σε κάνουν βάλθηκαν, κουράγιο.

Σε σένα που είσαι η αυγή που έρχεται, κουράγιο.

Σε σένα φίλε μου που είσαι η ελπίδα μας, ένα μεγάλο μπράβο.

Η άνοιξη που ονειρεύτηκες, σε λίγο φτάνει. Κι αν σε κάποιο σταυροδρόμι για
λίγο χαθεί, μην απογοητεύεσαι, τα όνειρά σου δεν πρόκειται να σβήσουν.

Το αύριο είναι δικό σου.

Πηγή Τούμπα, Κολλέγιο Αθηνών Β’ Τάξη Ενιαίου Λυκείου

Ποτέ δεν έχει ακουστεί η φωνή των μαθητών

Ένα από τα βασικά αιτήματα του ενεργού πολίτη σε κάθε κοινωνία και σε κάθε
εποχή είναι η παροχή από το κράτος μιας σωστής και σύγχρονης παιδείας.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της απαίτησης, το ελληνικό κράτος τα τελευταία χρόνια
προβαίνει σε συνεχείς μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούν στην απόκτηση περισσότερων
γνώσεων και στην ανύψωση του μορφωτικού επιπέδου των μαθητών, προκειμένου να
τους καταστήσει χρήσιμους πολίτες και να οδηγηθεί η κοινωνία στην οικονομική
και πολιτισμική πρόοδο.

Παρ’ όλ’ αυτά κάθε σχεδιασμός ενός νέου εκπαιδευτικού συστήματος στηρίζεται
περισσότερο στις απαιτήσεις των αρμοδίων από τους μαθητές και λιγότερο στην
ικανοποίηση των αιτημάτων των ίδιων των μαθητών και των προσδοκιών τους από
την εκπαίδευση. Οι αποφάσεις συνήθως λαμβάνονται ερήμην τους, χωρίς
προηγουμένως να έχει γίνει ούτε στοιχειώδης διάλογος.

Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής είναι να παρατηρούνται συνεχείς διαμαρτυρίες των
μαθητών, οι οποίες όμως θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, αν οι αρμόδιοι
αποφάσιζαν να τους «πλησιάσουν» περισσότερο και ν’ ακούσουν και τη δική τους
φωνή, έτσι ώστε να βρεθεί η χρυσή τομή και η εκπαιδευτική διαδικασία να γίνει
πιο ουσιαστική και αξιόλογη.

Γιούλη Παπαϊωάννου, Β’ Λυκείου Βαρβάκειο Λύκειο Αθηνών