Κόντρα στο ρεύμα

Πλησιάζει πια το τέλος της χειμερινής θεατρικής σεζόν. Τι έμεινε από τις 285
έως τώρα παραστάσεις; Ένας ακαθόριστος κύκλος έργων από διάφορες προελεύσεις,
με αρκετή έλξη για τους θεατρόφιλους. Κάποιες καλές καλλιτεχνικές δουλειές,
μερικές ενδιαφέρουσες συνεργασίες, αρκετές προσωπικές ερμηνευτικές επιτεύξεις,
πολλά πρωτοπαρουσιαζόμενα έργα και καλοστημένες παραγωγές. Δεν είναι λίγα όλα
αυτά, αν και περίσσεψαν οι μετριότητες. Στον χώρο του θεάτρου, με το
μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας 80% [ο κάθε ηθοποιός στοιχίζει στον παραγωγό 1.320
ευρώ – 450.000 δρχ. (733 ευρώ η αμοιβή του και 586 ευρώ η ασφάλεια)], με τη
ζέουσα επικαιρότητα, αλλά και την οικονομική ύφεση να απειλεί τη θεατρική
έξοδο, έχει προστεθεί και η μόδα ως τάση. Είναι η φάμπρικα που βρήκαν πολλοί
να κοπιάρουν επί σκηνής το trendy ημίσκληρο αποδυναμώνοντας μια τέχνη ευάλωτη
από την ελαφρότητα των καιρών. Γι’ αυτό και ό,τι καλό απομένει είναι
σπουδαιότερο απ’ όσο φαίνεται, αφού αξιολογεί τις προσωπικές εμμονές, που
διασώζονται και διασώζουν την πίστη των ρομαντικών, πως το καλό γούστο, η
ποίηση, η ουσία, η απλότητα, η αξιοκρατία αντέχουν ακόμα…