Ο Διάλογος για τη γλώσσα

Η κ. Λήδα Σωτηρίου, φιλόλογος, από το Πολύγωνο, γράφει:

«Παρακολούθησα τις τελευταίες ημέρες τις επιστολές αναγνωστών σας με θέμα την
ελληνική γλώσσα. Διαπίστωσα το ζωηρό ενδιαφέρον πολιτών και την αντίδρασή τους
στα γραφόμενα του Γ. Χάρη, τα οποία και εμένα με ενοχλούν ομολογώ.

Ωστόσο, σας συγχαίρω που δημοσιεύσατε και τις αντίθετες απόψεις, καθώς και για
τον ειδικό χώρο που διαθέσατε στις 6-4-02. Η στάση της εφημερίδας δείχνει να
αντιλαμβάνεται την ευρύτητα που καλύπτουν κάποια θέματα χωρίς να μένει στη
στείρα μονόπλευρη θέση. Βέβαια θα είχε ενδιαφέρον να μπορούσαμε να διαβάζουμε
όλο το κείμενο των επιστολών.

Η θέση όμως του δημοσιογράφου σας Γ. Χάρη διαφέρει. Η διατύπωση: “… που διά
βιασμού προσπαθούν να τεκμηριώσουν μιαν αχρείαστη παρθενία της γλώσσας μας! ”
δηλώνει δογματισμό, εμπάθεια για την αντίθετη γνώμη, καταφυγή σε εξυπνακισμούς
και εν τέλει καμία διάθεση για γόνιμο, δημιουργικό αντίλογο. Η γλώσσα νομίζω
ότι δεν νομοθετείται μέσα στα επιστημονικά πλαίσια που κάποιοι “φιλελεύθεροι”
τη θέλουν.

Δεν είναι, κ. Χάρη, υποχρέωση των “ειδικών” να διαλέγονται καλότροπα με την
αντίθετη γνώμη χάριν της προόδου;».

Ο κ. Θεόδουλος Γ. Ιωάννου, μουσικός, γράφει:

«Απέστειλα στις 28/3/2002 επιστολήν μου με την οποία απαντούσα στο άρθρο του
κ. Γ.Η. Χάρη “Μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα; ” της 2/3/2002. Εκείνο που με
ενδιέφερε περισσότερον ήταν να τεκμηριώσω με στοιχεία τις απόψεις μου, γι’
αυτό και η επιστολή μου ήταν τόσο μακροσκελής. Δεν με απασχολούσε τόσον η
δημοσίευσίς της.

Και όμως, από τις έξι (6) χειρόγραφες και τις δεκατρείς (13) φωτοτυπημένες
σελίδες (όπου με πλήθος στοιχείων αποδεικνύεται η ελληνική προέλευσις λέξεων
όπως χιτών, έρεβος, αρραβών, χρυσός, σίδηρος, θάλασσα κ.ά.), επελέγησαν
επιλεκτικώς και αποκεκομμένες από τα συμφραζόμενα δύο προτάσεις, οι οποίες και
δημοσιεύθηκαν στο φύλλο της 6/4/2002. Από το δημοσιευθέν “απόσπασμα” νομίζει
κανείς ότι συμφωνώ με τις θέσεις του αρθρογράφου σας, πράγμα το οποίον
αποτελεί διαστρέβλωσι και παραχάραξι του πνεύματος της επιστολής μου.

Η μπορεί ο κ. Γ.Η. Χάρης να έχει “ξεπεράσει” τον Πλάτωνα και να θεωρή το “Μέγα
Ετυμολογικόν” πεπαλαιωμένο. Δεν αρμόζει όμως στην εφημερίδα σας υπό το
πρόσχημα της “πολυφωνίας” να αλλοιώνη και να αποδομή τις επιστολές των
αναγνωστών. Λυπούμαι, αλλά επιβεβαιώνονται οι φόβοι μου περί πνευματικής
γραφειοκρατίας. Οι αναγνώστες σας δεν είναι απλοί καταναλωτές ειδήσεων, έχουν
και νουν και μνήμη».