Φώτο – χάλια…

Δεν είναι δυνατόν. Εν έτει 2002, το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδας να μοιράζει για
τις παραστάσεις του αυτές τις φωτογραφίες που μοιράζει. Κακοστημένες,
φλουταρισμένες, κατασκότεινες ή με χρώματα δεύτερα. Οι καλύτερές τους είναι
απλώς μέτριες. Όταν οι δημόσιες σχέσεις του Θεάτρου τα δυο – τρία τελευταία
χρόνια έχουν τόσο εντυπωσιακά αναβαθμιστεί μέσω της ικανότατης και
ευγενέστατης Σάσας Παπαχριστοπούλου και των συνεργατών της, όταν, πέρα από τον
περιοδικό Τύπο, για τον οποίο εδώ και χρόνια η καλή φωτογραφία είναι εκ των ων
ουκ άνευ, ΚΑΙ ο ημερήσιος ποντάρει πια στην εικόνα περισσότερο από το κείμενο,
γίνεται ολόκληρο Εθνικό να επαναπαύεται σε λύσεις που παραπέμπουν οφθαλμοφανώς
– κυριολεκτικά, αυτό που λέμε βγάζουν μάτι… – σε δεκαετίες του ’60 και του
’70;