Τα «ατού» των συνθετών

Νότης Μαυρουδής

Όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια βλέπουμε δίσκους τραγουδιστών. Ήτοι,
δουλειές όπου ο ερμηνευτής αναλαμβάνει και ολίγον από τα καθήκοντα του
παραγωγού (καθ’ ότι είδος εν ανεπαρκεία), επιλέγοντας ο ίδιος τη «μείξη» των
τραγουδιών που επιθυμεί, υλικό το οποίο συγκεντρώνει από διάφορους συνθέτες.
Τι το μεμπτό υπάρχει σε αυτό; Τίποτα. Απλά επιβεβαιώνει μια κρίση που πλανάται
στον χώρο εδώ και χρόνια – την κρίση ρεπερτορίου και την έλλειψη συνθετών. Και
την ανασφάλεια βέβαια των τραγουδιστών να αφεθούν σε έναν δημιουργό. Να όμως
που τα πράγματα μπορεί να έχουν και την αντίστροφη όψη. Ας πάρουμε λόγου χάριν
τον τελευταίο δίσκο του Νότη Μαυρουδή, ενός καταξιωμένου συνθέτη με πολλές
επιτυχίες στο ενεργητικό του, ο οποίος όμως είχε χρόνια να κυκλοφορήσει νέο
υλικό. «Στην Ηχώ του Έρωτα» που μόλις κυκλοφόρησε (από το λέιμπελ Corifeo που
δημιούργησε ο ίδιος στην Eros Music) – «που έχει ωραίες ερωτικές μπαλάντες με
λαϊκή απόχρωση» – επιστρατεύθηκε η αφρόκρεμα των γυναικείων φωνών για να
ερμηνεύσουν τα τραγούδια: Χάρις Αλεξίου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Ελένη Βιτάλη,
Γλυκερία, Λιζέτα Καλημέρη και Έλλη Πασπαλά. Τι το μεμπτό; Μα για όνομα,
τίποτα! Γιατί δηλαδή να μην έχουν και οι συνθέτες τo δικαίωμα να
χρησιμοποιήσουν τα «ατού» τους για να ισχυροποιήσουν τη θέση τους; Άλλωστε, το
αποτέλεσμα δεν είναι που μετράει;