«Ο Σαρόν χρειάζεται τον Πέρες»

Είναι κόρη του υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ Σίμον Πέρες, αλλά όχι και…
παιδί του μπαμπά της. Δεν είναι πολιτικός, αλλά μιλάει πολιτικά. «Ο λαός του
Ισραήλ θέλει συμβιβασμό με τους Παλαιστινίους. Οι πολιτικοί όμως δεν
ακούνε…», λέει μιλώντας στα «ΝΕΑ» η Τσβία Ουάλντεν.

Σκίτσο από τον «New Yorker»

«Οι πολιτικοί δεν βρίσκουν πάντα τις λύσεις. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να
βοηθήσεις την κοινωνία εκτός απ’ το να είσαι πολιτικός», υποστηρίζει η Τσβία
Ουάλντεν. Ένας απ’ αυτούς τους τρόπους είναι «να είσαι εκπαιδευτικός,
διανοούμενος, ή άνθρωπος του πολιτισμού», λέει η 56χρονη γυναίκα που σπούδασε
στο Χάρβαρντ, είναι καθηγήτρια Γλωσσολογίας και αγωνίζεται σήμερα στο Ισραήλ
για τη δημιουργία δίγλωσσων σχολείων, όπου θα διδάσκονται εβραϊκά και αραβικά.

Γιατί η ίδια δεν γίνεται πολιτικός; «Για να γίνεις πολιτικός πρέπει να το
θέλεις τρελά. Δεν σκοπεύω να γίνω πολιτικός. Θα ήθελα να επηρεάσω το μέλλον
του Ισραήλ, αλλά με άλλον τρόπο, ως παιδαγωγός. Οι πολιτικοί δεν βρίσκουν
πάντα τις λύσεις. Απόδειξη η κρίση που περνάμε τώρα…», συμπληρώνει.

Σε όλη τη διάρκεια της συζήτησης επαναλαμβάνει την άποψή της για την απόσταση
που χωρίζει την κυβέρνηση του Ισραήλ απ’ τον λαό του. «Το 70% των Ισραηλινών
ζητά συμβιβασμό με τους Παλαιστινίους. Όμως, δεν αντικατοπτρίζεται το ίδιο
στους πολιτικούς. Είναι μόνοι τους. Δεν συζητούν αρκετά με τον λαό».

Ενώ, αν είσαι εκπαιδευτικός σκέφτεσαι διαφορετικά. «Ποτέ δεν πίστεψα στη χρήση
βίας. Το λάθος το κάνουν όμως και οι δύο πλευρές, και οι Ισραηλινοί και οι
Παλαιστίνιοι. Χρησιμοποιούν τον τρόμο και την ίδια ώρα διαπραγματεύονται. Το
Ισραήλ έχει πιεστεί πάρα πολύ. Είναι στριμωγμένο σε μια γωνία και δεν έχει
επιλογές. Η βία όμως δεν θα μας πάει πουθενά».

«Ο κόσμος ζητά ειρήνη. Μα κανένας δεν τον ακούει. Έτσι χάνεται η ελπίδα. Αντί
να καλλιεργούμε την αμοιβαία ελπίδα, καλλιεργούμε το αμοιβαίο μίσος. Η βία
προκαλεί περισσότερο πόνο. Οι άνθρωποι υποφέρουν. Και καμία από τις δύο
πλευρές δεν θα ξεχάσει ποτέ αυτά που γίνονται», λέει η Τσβία Ουάλντεν, που
πιστεύει ότι «ο κόσμος περιμένει περισσότερα από το Ισραήλ, επειδή είναι ένα
συγκροτημένο κράτος κι έχει στρατό. Δεν περιμένουν πολλά απ’ τους
Παλαιστινίους».

Ποια είναι η γνώμη της για την «άλλη» πλευρά; «Οι Παλαιστίνιοι έχουν κάνει
παρά πολλά λάθη, νομίζουν ότι θα φτάσουν εκεί όπου θέλουν με τη βία. Τώρα όμως
βρίσκονται σε χειρότερη θέση απ’ ό,τι πριν. Δεν καταλαβαίνουν ότι τα πράγματα
δεν μπορούν ν’ αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά βήμα προς βήμα».

Και για τους καμικάζι; «Το να ενδίδεις στην τρομοκρατία σημαίνει ότι έχεις
εγκαταλείψει την ελπίδα. Δεν φταίει όμως η νέα γενιά. Όταν τους μεγαλώνεις
μαθαίνοντάς τους ότι η βία είναι η μοναδική λύση, το αποτέλεσμα είναι η βία
και είναι λάθος».

«Ο λαός του Ισραήλ καταλαβαίνει πόσο υποφέρουν οι Παλαιστίνιοι. Όμως και οι
δύο πλευρές έχουν πάψει να συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι. Μόνο μίσος υπάρχει»,
τονίζει.

Η ίδια κάνει μεγάλες προσπάθειες για να σταματήσει η «αναπαραγωγή του μίσους»,
όπως λέει, σχεδιάζοντας και υλοποιώντας προγράμματα για τη δημιουργία
δίγλωσσων σχολείων στο Ισραήλ, όπου θα διδάσκονται εβραϊκά και αραβικά. Μα η
γλώσσα είναι το πρόβλημα; «Ένας απ’ τους λόγους που οι άνθρωποι έχουν χάσει
την υπομονή τους είναι ότι υπάρχει μεγάλη άγνοια. Ο πολιτισμός και η γνώση
είναι απόντα. Το να μιλάς τη γλώσσα και των δύο πλευρών σημαίνει ότι σκέφτεσαι
και για τις δύο πλευρές», απαντά.

Για τον Πέρες

Τις απόψεις της τις συζητάει με τον πατέρα της; Τον συμβουλεύει; «Είναι πολλά
χρόνια τώρα που έχουμε πάψει να μιλάμε για πολιτική στο σπίτι. Αν και για την
κρίση των τελευταίων ημερών μιλήσαμε», λέει, ενώ χαρακτηρίζει τον πατέρα της
ως «άνθρωπο με πολύ ανοιχτό πνεύμα».

Για τον Σαρόν

Για τον πρωθυπουργό Αριέλ Σαρόν λέει ότι «το να χρησιμοποιεί βία δεν είναι
ούτε σωστό ούτε αποτελεσματικό». Θα μπορούσε να συμμεριστεί ο Σαρόν τις
απόψεις του Πέρες; «Ο Σαρόν γνωρίζει καλά τις απόψεις του πατέρα μου, αλλά δεν
τον “κυνήγησε”. Δύο μπορεί να συμβαίνουν: ή τον χρησιμοποιεί ως κάλυψη, άποψη
που ακούγεται συχνά, ή τον χρειάζεται για να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις,
παρ’ όλο που ταυτοχρόνως κάνει χρήση βίας. Κι αυτό το δεύτερο είναι που κατά
τη γνώμη μου ισχύει. Τον χρειάζεται, δεν τον χρησιμοποιεί».

Γιατί ο Σαρόν δεν ακολουθεί την άποψη του Πέρες; «Οπωσδήποτε δεν κάνει αυτό
που λέει ο πατέρας μου. Αν συνέβαινε το αντίθετο, δεν θα ήταν εκείνος
πρωθυπουργός, αλλά ο πατέρας μου».