«Δεν φτάνει πια τόσο αίμα;»

Χιλιάδες χρόνια οι λαοί σκοτώνονται στη Μέση Ανατολή. Και το να περιγράφεις
σκηνές με δακρυγόνα, πυροβολισμούς, τραυματισμούς, με επίδειξη ωμής
στρατιωτικής και αστυνομικής βίας, ακόμα και απέναντι από τον ιστορικό ναό της
Γέννησης στη Βηθλεέμ, ίσως να φαντάζει επανάληψη της τραγικής ιστορίας της περιοχής.

Ο ξυλοδαρμός. Ισραηλινός μεθοριακός φρουρός χτυπά ακτιβιστή κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης έξω από το φυλάκιο της Ραμ

Δεν μπορεί ωστόσο να μη σε αφήνουν άναυδο γεγονότα, όπως της απαγόρευσης ταφής
νεκρών Παλαιστινίων στο νεκροταφείο τους – τους έθαψαν σε χαντάκι που άνοιξαν
έξω από νοσοκομείο -, καθώς και οι σκληρές σκηνές, κάτω από καταρρακτώδη
βροχή, όπου πάνοπλοι Ισραηλινοί στρατιώτες επιμένουν με τόσο πάθος να χτυπούν
με δακρυγόνα άοπλους συνανθρώπους τους, όταν μάλιστα ανάμεσα σ’ αυτούς
υπάρχουν πολλοί «δικοί τους», κυρίως πολλές γυναίκες, οι περισσότερες
φοιτήτριες ομοεθνείς τους.

Αυτή η εικόνα, όμορφα κορίτσια του Ισραήλ να ενώνονται με Παλαιστίνιους αλλά
και Ευρωπαίους ειρηνιστές από διάφορες χώρες – ανάμεσά τους και Έλληνες
βουλευτές -, ήταν πραγματικά εντυπωσιακή. Κυρίως γιατί την ίδια ώρα
συνεχίζονταν οι ισραηλινές στρατιωτικές επιθέσεις στη Βηθλεέμ, στη Ραμάλα,
στην Τζανίν, στη Σαλφίτ και στη Ναμπλούς, και ο τρομοκρατικός στρατιωτικός
αποκλεισμός του Αραφάτ και του Ναού της Γέννησης όπου έχουν καταφύγει
Παλαιστίνιοι.

Όλους όσους ζήσαμε τη χθεσινή εντυπωσιακή διαδήλωση, αυτά τα κορίτσια μάς
εξέπληξαν. Την ώρα που η καταρρακτώδης βροχή συνοδευόταν από τα δεκάδες
δακρυγόνα και τους πυροβολισμούς, τους τραυματισμούς πολλών διαδηλωτών, μεταξύ
των οποίων και του Έλληνα δασκάλου Λουκά Καβακλή, τα κορίτσια αυτά έφυγαν
τελευταία από την περιοχή του στρατιωτικού φυλακίου Ραμ, το οποίο έχει στήσει
ο ισραηλινός στρατός για να χωρίζει την Ιερουσαλήμ από τη Ραμάλα.

Αυτές οι κοπέλες με το χαμόγελο στα χείλη απαντούσαν – σε κάθε ερώτηση, ακόμα
και ενοχλητική – πως ήταν εκεί για να ζητήσουν από τον Ισραηλινό πρωθυπουργό
Αριέλ Σαρόν να σταματήσει τον πόλεμο κατά των Παλαιστινίων, να δώσει ένα τέρμα
στον απίστευτα τραγικό στρατιωτικό αποκλεισμό της Ραμάλα και της Βηθλεέμ,
καθώς και στην κατ’ ουσίαν φυλάκιση – όχι απλά απομόνωση – του Γιάσερ Αραφάτ.
«Δεν έχει νόημα να σκοτωνόμαστε. Δεν φτάνει τόσο λουτρό αίματος;», λέει στα
«ΝΕΑ» η φοιτήτρια Ρεβέκκα Μοσέ. «Επιτέλους, θέλω να διαβάσω χωρίς να
ακούγονται πυροβολισμοί, χωρίς να εξευτελίζονται άνθρωποι και χωρίς να βλέπω
απελπισμένους Παλαιστινίους να ζώνονται με εκρηκτικά και να σκοτώνουν –
αυτοκτονώντας οι ίδιοι – συνανθρώπους τους».

Πόσο θα κρατήσει αυτή η τρέλα και ο παραλογισμός; Θα εξορίσουν τον Αραφάτ;
Πηγή του υπουργείου Τύπου του Ισραήλ μου έδωσε χθες την εξής απάντηση:
«Είμαστε υποχρεωμένοι να εξαλείψουμε πλήρως την τρομοκρατία. Οι επιχειρήσεις
του στρατού θα διαρκέσουν όσο χρειασθεί για να ηττηθεί και η τελευταία φωλιά
τρομοκρατών».

Οι επιχειρήσεις

Η απάντηση στο ερώτημα πόσο θα διαρκέσουν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις ήταν
παρόμοια με εκείνη που έδωσε στις 7 το πρωί (ώρα Ελλάδας) ο δήμαρχος της
Ιερουσαλήμ Εχούντ Όλμερτ στο CNN όταν η συνάδελφος τον ρώτησε γιατί
επεμβαίνουν οι Ισραηλινοί στρατιωτικά σε διπλανές τους πόλεις.

«Δεν μπορούμε να ζήσουμε με ασφάλεια όταν έχουμε πλάι μας τρομοκράτες. Εσείς
φθάσατε ως το μακρινό Αφγανιστάν για να χτυπήσετε την τρομοκρατία, και εμείς
που είμαστε πλάι της να δεχόμαστε κριτική γιατί πάμε να εξασφαλίσουμε τα
σπίτια μας;», πρόλαβε να πει ο δήμαρχος της Ιερουσαλήμ πριν το μεγάλο
τηλεοπτικό δίκτυο τον «κόψει» στον αέρα.

Οι συμπατριώτισσές του πάντως στη χθεσινή διαδήλωση που είχε και τραυματίες
είχαν διαφορετική άποψη. Ύψωσαν πανό, φώναξαν συνθήματα, ορισμένες από αυτές
τραγούδησαν μέχρι και τον ύμνο της Α’ Διεθνούς, συνοδεύοντας μία μικρή ιταλική
ορχήστρα, που βρέθηκε κι αυτή εκεί, στο φυλάκιο της ντροπής, στη Ραμ, το οποίο
χωρίζει λαούς και ανθρώπους, απαγορεύοντας ακόμα και τις μετακινήσεις κόσμου
που ήθελε να μεταφέρει τρόφιμα στους αποκλεισμένους στη Ραμάλα. Όταν πάντως
ένα φορτηγό με τρόφιμα πέρασε το φυλάκιο της Ραμ, ο κόσμος ξέσπασε σε
χειροκροτήματα, χωρίς όμως να προλάβει να το χαρεί, αφού σημειώθηκαν τρεις
κατά σειρά ισραηλινές επιθέσεις με δακρυγόνα, όπλα και χειροβομβίδες κρότου.

«Αν και ήμουν τουλάχιστον διακόσια μέτρα από το σημείο “επαφής” των διαδηλωτών
με τους Ισραηλινούς στρατιώτες, το δακρυγόνο έξυσε το κεφάλι μου, γεμίζοντάς
με αίματα. Ευτυχώς πέρασε πλάγια και δεν με χτύπησε κάθετα», λέει στα «ΝΕΑ» ο
Λουκάς Καβακλής, μέλος της διοίκησης της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας.

Κι ενώ τα δακρυγόνα έπεφταν χθες πιο χοντρή «βροχή» από τη βροχή που
αγκαλιάζει δυο μέρες τώρα την Ιερουσαλήμ, Ισραηλινοί στρατιώτες, μπροστά στα
μάτια έκπληκτων Ιταλών και Ελλήνων διαδηλωτών, στόχευσαν και έριξαν τρία
δακρυγόνα στα πόδια δύο δημοσιογράφων της αραβικής τηλεόρασης NBC. Την ίδια
ώρα ο ισραηλινός στρατός εμπόδιζε ορθόδοξους ιερείς της Ιερουσαλήμ να
διαμαρτυρηθούν, ενώ η μία μετά την άλλη οι παλαιστινιακές πόλεις
«παραδίδονταν». «Πού θα πάει αυτή η κατάσταση, χωρίς ηλεκτρικό, νερό, με τόση
ναζιστική λογική; Τι θα κάνουν τον Αραφάτ;», αναρωτιέται η Ελληνίδα Μαργαρίτα
Καπετανέα, αποκλεισμένη στη Ραμάλα.

Η Ρούλα Ανδρέου, αποκλεισμένη στη Βηθλεέμ, παντρεμένη κι αυτή με Παλαιστίνιο,
με την οποία μίλησα τηλεφωνικά στη συνέχεια, ήταν περισσότερο απελπισμένη.

«Νιώθουμε φοβερή ανασφάλεια», λέει στα «ΝΕΑ». «Αρκεί να σας πω ότι τα τανκς
ισοπεδώνουν όποιο αυτοκίνητο βρουν μπροστά τους. Ακούω συνέχεια πυροβολισμούς
και εκρήξεις, ενώ μας έχει πιάσει κατάθλιψη με την πολιορκία που γίνεται από
τον ισραηλινό στρατό στον Ναό της Γέννησης. Δεν σέβονται που η πόλη έχει
20.000 Χριστιανούς. Δεν ξέρω με τι να το παρομοιάσω, αλλά αυτό που γίνεται με
τον ναό είναι ντροπή για όλη την ανθρωπότητα».

Με αρκετό παρασκήνιο η ελληνική αποστολή στην Ιερουσαλήμ

Η ελληνική διακομματική κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία, η οποία έφτασε τα
ξημερώματα στην Ιερουσαλήμ, προγραμματίζει να συνεχίσει και σήμερα τις επαφές
της με επισήμους και από τις δύο πλευρές.

Η ελληνική κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία είχε χθες συναντήσεις με τον πρόεδρο
της Βουλής των Παλαιστινίων Αμπού Αμάρ και τον Έλληνα Πατριάρχη Ιεροσολύμων
Ειρηναίο, τον οποίο ακόμα δεν έχουν αναγνωρίσει οι Ισραηλινοί.

«Καμία συζήτηση δεν έχει νόημα, χωρίς να προϋποθέτει τη δικαιοσύνη», ήταν το
μήνυμα του Αμάρ προς την ελληνική Βουλή. Και «η Μέση Ανατολή χρειάζεται την
ειρήνη, όσο ποτέ άλλοτε», ήταν η αγωνία του Ειρηναίου προς τους Έλληνες
βουλευτές, οι οποίοι τον επισκέφθηκαν στο Πατριαρχείο. Η αποστολή πάντως των
Ελλήνων βουλευτών, όπως και το παραλίγο ταξίδι – χθες – του υπουργού
Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου στην Ιερουσαλήμ είχαν αρκετό παρασκήνιο.

Η αποστολή των βουλευτών Γ. Κίρκου του ΠΑΣΟΚ, Έλσας Παπαδημητρίου της Ν.Δ., Α.
Σκυλλάκου του ΚΚΕ και Π. Λαφαζάνη του ΣΥΝ έγινε ύστερα από απόφαση του
προέδρου της Βουλής Απόστολου Κακλαμάνη, με σκοπό να επιδοθούν τα μηνύματα της
θέλησης για ειρήνη και δικαιοσύνη των Ελλήνων βουλευτών στους προέδρους της
ισραηλινής και της παλαιστινιακής Βουλής. Χθες το πρωί όμως, που έφτασε η
αντιπροσωπεία – μαζί τους ήταν ο Μανώλης Γλέζος, ο Γιάννης Μπανιάς,
αντιπροσωπείες της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ, της ΕΕΔΥΕ και διαφόρων μαζικών φορέων –
στη σύσκεψη η οποία έγινε στο ξενοδοχείο «Αμπάσαντορ» με τον Έλληνα πρόξενο
Πέτρο Παναγιωτόπουλο, συζητήθηκε αν θα μπορέσουν οι βουλευτές να πάνε και στη
διαδήλωση στο φυλάκιο της Ραμ, που χωρίζει την Ιερουσαλήμ από τη Ραμάλα.

Η φόρμουλα

Η βουλευτής της Ν.Δ. κ. Έλσα Παπαδημητρίου, η οποία επικοινώνησε και με την
υπεύθυνη για θέματα εξωτερικής πολιτικής της Ν.Δ. κ. Ντόρα Μπακογιάννη,
επεσήμανε ότι θα πρέπει η ελληνική αντιπροσωπεία να κρατήσει ίσες αποστάσεις
και να μην προκαλέσει επιπρόσθετα προβλήματα σ’ αυτά που έχουν ήδη μεταξύ τους
οι δύο λαοί, Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί.

Τελικώς βρέθηκε η φόρμουλα να μετάσχουν οι βουλευτές στη διαδήλωση χωρίς να
πάνε εκεί ως αντιπροσωπεία, αλλά ως προσωπικότητες, οπότε και συμφώνησαν οι
τρεις από αυτούς (του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και του ΣΥΝ), οι οποίοι και πήγαν ως το
φυλάκιο Ραμ, όπου έγιναν μάρτυρες της επίθεσης με δακρυγόνα του ισραηλινού
στρατού. Όσο για τη φημολογούμενη – χθες – επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών
Γιώργου Παπανδρέου, αυτή δεν έγινε τελικώς ύστερα από προσκόμματα που
παρουσιάσθηκαν. Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές υπήρχε ο κίνδυνος αφενός μεν οι
Ισραηλινοί να μη δεχθούν τον υπουργό, αφετέρου και οι Παλαιστίνιοι να έχουν
την άποψη να μη γίνει η επίσκεψη, περιμένοντας κάποια άλλη στιγμή, όπου δεν θα
υπάρχει ο περιορισμός αυτός στον Αραφάτ. Ο υπουργός, πάντως, προσπαθούσε –
σύμφωνα πάντα με τις ίδιες ελληνικές διπλωματικές πηγές – να πείσει
συναδέλφους του Ευρωπαίους πως μία επίσκεψη στην Ιερουσαλήμ και μία συνάντηση
με τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους θα αποφόρτιζε την κατάσταση.