Ο… μετανάστης Λάκης Λαζόπουλος αντιμέτωπος με τον «κρατικό ρατσισμό»

«Πίσω! Πίσω ολοταχώς!» φωνάζει η αστυνομία και το κυνήγι των μεταναστών
αρχίζει «κάτω από τη γέφυρα»! Όχι, δεν είναι σκηνή και τίτλος ταινίας, αλλά
εκεί όπου βρίσκεται – Αχιλλέως 73 και Καβάλας – το τρισάθλιο γραφείο κατάθεσης
τόνων δικαιολογητικών για άδεια εργασίας και με τον Λάκη Λαζόπουλο τρέχουμε να
δούμε τι συμβαίνει!

«Η ευγένεια έχει εξοριστεί απ’ αυτή την πόλη. Όταν λέμε ”είμαστε στην
ενωμένη Ευρώπη” εννοούμε τις συνομιλίες μας με Γάλλους, Ιταλούς, κοινό
νόμισμα, ταξίδια, όχι για τη συμπεριφορά μας με τους… παρακατιανούς
Αλβανούς, Βούλγαρους, Πακιστανούς. Πρώτα απ’ όλα, όμως, η καθημερινή
συμπεριφορά δείχνει το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας. Εμείς με την ΕΟΚ
μοιάζουμε να έχουμε σχέση… υιοθεσίας. Είμαστε… υιοθετημένοι, δεν είμαστε
γνήσιοι, κι από πάνω είμαστε παραπονούμενοι και θεωρούμε τον εαυτό μας
”ριγμένο”» λέει ο Λάκης Λαζόπουλος εκνευρισμένος απ’ τη συμπεριφορά προς
τους οικονομικούς μετανάστες, αλλά χωρίς διάθεση «ωραιοποίησης» ή
«ηρωοποίησής» τους.

Κάτι η «ιδέα» της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ», κάτι τα προβλήματα με τα χαρτιά της
ξένης γυναίκας που δουλεύει στο σπίτι του Λάκη, ξεκινήσαμε με τον Λαζόπουλο
αυτό το οδοιπορικό «ταλαιπωρίας μεταναστών» από τη δεύτερη πατρίδα τους…

«Καινούργιους ”Μήτσους” ετοιμάζεις Λάκη κι ήρθες για να
εμπνευστείς;», τσιγκλάνε τον Λαζόπουλο οι δικηγόροι, στην ουρά, αλλά και οι
μετανάστες που τον αναγνωρίζουν! Ένα, πάντως, είναι το σίγουρο: Οι υπεύθυνοι
και η αστυνομία, μόλις βλέπουν τον σταρ και τον δημοσιογράφο των «ΝΕΩΝ»,
αλλάζουν συμπεριφορά… Το ξύλο, τα κυνηγητά, τα σπρωξίματα, οι φωνές
σταματούν!

Το ανέφικτο δίμηνο για υποβολή των χαρτιών των οικονομικών μεταναστών προς
νομιμοποίηση έχει… ξεχαστεί. «Παράλογο, με ακούς; Ορίστε, δεν με ακούει, άρα
δεν υπάρχει!», σαρκάζει δίπλα μου ο Λάκης Λαζόπουλος.

Διανύουμε ήδη τον… όγδοο μήνα και καθημερινά χιλιάδες μετανάστες
τσαλαπατιούνται. Και πώς να μη γίνει αυτό, αφού σε τρία, όλα κι όλα, σημεία
γίνεται η κατάθεση των δικαιολογητικών: στην Αχιλλέως, τη Χαριλάου Τρικούπη (η
οποία μάλιστα, όπως είπαν, μολύνθηκε από… ιό και χρειάστηκε να απολυμάνουν
το κτίριο!) και την Κεφαλληνίας! Και το αποτέλεσμα; Η Νομαρχία Αθηνών έχει
στατιστικά στοιχεία μόνο για τους μετανάστες – 360.000 – που έχουν καταθέσει
τα χαρτιά τους μέχρι τον Αύγουστο. Από τότε, μέχρι σήμερα, ούτε οι ίδιοι δεν
ξέρουν πόσες αιτήσεις έχουν πάρει!

«Συμβαίνουν και παρατράγουδα»

«Γιατί μας κυνηγάνε; Ήρθαμε εδώ γιατί έχουμε ανάγκη». Μία Αλβανίδα λέει τον πόνο της στον Λάκη Λαζόπουλο

Το οδοιπορικό «ταλαιπωρίας» μεταναστών από τη δεύτερη πατρίδα τους ρίχνει τα
πρώτα πλάνα… Περνάμε τον ελεγχο της πόρτας, ζητάμε να μάθουμε γιατί οι
αστυνομικοί κυνηγάνε και χτυπάνε τους μετανάστες, να μιλήσουμε στους
υπεύθυνους της νομαρχίας για το τριτοκοσμικό χάος που επικρατεί, αλλά κανείς
δεν… ξέρει πού είναι! Μία υπάλληλος, πάντως, προθυμοποιείται να μας
ενημερώσει για τις ιστορίες καθημερινής τρέλας που συμβαίνουν εκεί, αλλά χωρίς
μαγνητόφωνο – «off the record», όπως μας λέει! Είναι, βλέπεις η… θέση της
τέτοια – δημόσιος υπάλληλος γαρ – και κωλύεται. Με τέτοια λογική, πάλι καλά
που οι περισσότεροι μετανάστες δεν φοβούνται να μας μιλήσουν ή δεν κρύβονται
στα φλας της φωτογραφικής μηχανής!

«Επειδή πρέπει να εξυπηρετηθούν χιλιάδες μετανάστες, είναι επόμενο να
συμβαίνουν και… παρατράγουδα», μας λέει η υπάλληλος λες κι όλα είναι μια
χαρά κι απλώς, πού και πού, κάτι ξεφεύγει… Και στη συνέχεια μας αναφέρει τα
διάφορα «κόλπα» που σκαρφίζονται διάφοροι μετανάστες για να μην περιμένουν –
ένα μωρό γύριζε από αγκαλιά σε αγκαλιά γυναικών για να τις λυπηθούν και να τις
αφήσουν να προηγηθούν, μία «έγκυος» αποκαλύφτηκε ότι είχε μαξιλάρι κάτω από τα
ρούχα της και διάφορα άλλα… Και, στο τέλος, η υπάλληλος μου πιάνει το χέρι
και συνωμοτικά με ρωτάει «δεν πιστεύω να χρησιμοποίησες για όσα σου είπα
μαγνητόφωνο»!

Παρανομία από… άποψη

«Εμείς, που παίρνουμε φτηνά μεροκάματα, πού να βρούμε 50, 100 ή 200 χιλιάδες δρχ. για να τακτοποιήσουμε τα χαρτιά που μας ζητάνε;», λένε μετανάστες από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές

Δίπλα μας, ο Χρίστο, Αλβανός μετανάστης που είναι δέκα χρόνια στην Ελλάδα και
κάθε ένα ή δύο χρόνια τρέχει για τα ίδια χαρτιά!

Με ποια λογική, άραγε, το κράτος αναγκάζει έναν μετανάστη που είναι εδώ δέκα
χρόνια, να τρέχει κάθε τόσο και να χάνει μεροκάματα;

«Για να είναι πάντα υπό επιτήρηση. Δεν του δίνεις το δικαίωμα να αναπνεύσει.
Αυτό είναι ρατσισμός. Η συμπεριφορά των αστυνομικών και ο τρόπος που τους
χειρίζεται η πολιτεία δεν είναι τυχαία. Τους εξαγριώνουν για να μην ξεχνάνε
ποιοι είναι! Ο μεγάλος ρατσιστής είναι το κράτος», τονίζει ο Λαζόπουλος.

Κι όμως, χάρη σ’ αυτούς τους οικονομικούς μετανάστες, μειώθηκε ο πληθωρισμός.
Άσε που αυξήθηκε και ο πληθυσμός της χώρας με τις ελληνοποιήσεις και μειώθηκε
το σοβαρό εθνικό πρόβλημα της υπογεννητικότητας…

«Στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν υπάρχει τόσος μεγάλος αριθμός παράνομων
μεταναστών που παραμένει ανεξέλεγκτος. Παράλληλα, χρειάζονται γιατί με το
χαμηλό κόστος εργασίας τους πέφτει ο πληθωρισμός. Η παρανομία είναι αυτή που
κρατάει τα μεροκάματά τους χαμηλά και γι’ αυτό, εσκεμμένα, δεν πρόκειται να
λείψει ποτέ. Έτσι το ίδιο το κράτος τους εκβιάζει και τους αναγκάζει να
παραδίδονται στα φτηνά μεροκάματα για να κρατείται χαμηλά ο πληθωρισμός! Και
οι οι μετανάστες το ξέρουν πως αν πάρουν τους ίδιους μισθούς με τους Έλληνες,
δεν θα παραμείνουν εδώ… Έτσι, ο ένας εκβιάζει τον άλλον», απαντά ο Λάκης.

«Αν παραμένουμε ακόμα αγροτική χώρα είναι λόγω Αλβανών… Είναι μια…
αλβανοαγροτική χώρα η Ελλάδα! Οι Έλληνες έχουν χωθεί στις δημόσιες υπηρεσίες,
στα γραφεία, και κάθονται όλη μέρα σε μία καρέκλα και εκδίδουν χαρτιά. Δεν
είναι πια μια καθεστηκυία τάξη, αλλά μια… καθιστική τάξη αδιάφορων ροδαλών
προσώπων! Καμία χώρα δεν πρόκειται να κάνει τίποτα για τους μετανάστες. Γιατί
αυτό που θέλουν οι κυβερνήσεις – φτηνά εργατικά χέρια, μείωση του πληθωρισμού,
εκβιασμός, ανησυχία, κακή συμπεριφορά για να νιώθουν “δεμένοι” – το έχουν
πετύχει. Και οι δικές μας κυβερνήσεις δεν πρόκειται ποτέ να ενσωματώσουν τους
μετανάστες στην ελληνική κοινωνία γιατί έτσι τους εξυπηρετούν καλύτερα»,
υπογραμμίζει ο Λαζόπουλος!

«Ο πρεζάκιας της χιλιετίας»

«Ο τηλεθεατής δεν είναι εγκληματίας, είναι ο πρεζάκιας της χιλιετίας» γράφει το σύνθημα κάτω από τη γέφυρα της οδού Αχιλλέως στη διασταύρωση με την οδό Καβάλας, όπου η αστυνομία κυνηγάει τους μετανάστες. Και ο Λάκης Λαζόπουλος το βρίσκει 100% αληθινό, καθώς «οι πολιτικοί και το κράτος κινητοποιούνται μόνο για να τους τραβήξουν οι κάμερες των καναλιών και ο θεατής νομίζει ότι όλα τα προβλήματα ”λύνονται” με το που θα βγουν στον αέρα, δεν τον ενδιαφέρει τι γίνεται μετά»

«Ο τηλεθεατής δεν είναι εγκληματίας, είναι ο πρεζάκιας της χιλιετίας» γράφει
το σύνθημα κάτω από τη γέφυρα της διασταύρωσης της οδού Αχιλλέως με τη λεωφόρο
Καβάλας και ο Λάκης Λαζόπουλος ζητάει από τον φωτογράφο που μας συνοδεύει, τον
Σπύρο Κατωπόδη, να τον φωτογραφίσει μπροστά του. Το βρίσκει «απελπιστικά
τέλειο και απόλυτα αληθινό» και, βέβαια, του παρόντος αν σκεφτείς πώς περνάνε
τα προβλήματα των μεταναστών μέσα από τα κανάλια…

«Και το πρόβλημα των μεταναστών, όπως όλα τα άλλα, αρχίζει και τελειώνει με
την… έναρξη και τη λήξη ανάλογων εκπομπών. Τελειώνει η εκπομπή, τελειώνει
και το θέμα» λέει. Μιλάμε για έναν καφκικό κόσμο που έχει γίνει καθημερινότητα
και δεν την ψυλλιαζόμαστε. «Οι υπηρεσίες, οι πολιτικοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι,
οι αρμόδιοι κάνουν ότι κινητοποιούνται μόνο και μόνο για τις κάμερες. Όλα
λειτουργούν κάτω από το φως της τηλεόρασης και ξεχνιούνται όταν σβήσουν τα
φώτα! Το κράτος λειτουργεί σαν τις αποθήκες με τα ποντίκια, τα τρωκτικά που
όταν είναι μέσα στο σκοτάδι τρώνε, όταν ανάβουν τα φώτα εξαφανίζονται και πάλι
τα ίδια και τα ίδια»!

Έπειτα από δύο ώρες με τους μετανάστες, μπαίνουμε στο αυτοκίνητο του Λάκη και
φεύγουμε, αλλά για πού… Τρώμε άλλες δύο ώρες καθώς οι κεντρικοί δρόμοι της
Αθήνας έχουν κλείσει από πορείες…

«Δεν υπάρχει άλλη χώρα σαν τη δική μας που με τέτοια αναίδεια δίνει το
δικαίωμα να καταπατώνται τα πάντα και το μόνο παράνομο και αυθαίρετο που
βρίσκει να κυνηγήσει είναι αυτούς τους κακόμοιρους τους μετανάστες! Η Ελλάδα
είναι μία χώρα που με σύστημα αυθαιρετεί και καταπατεί τους νόμους που βγάζει
η ίδια! Από τα δάση που τη μια στιγμή καίγονται και την άλλη κτίζονται, μέχρι
την αθώωση ισχυρών προσώπων. Λες και το μόνο αυθαίρετο και παράνομο που
υπάρχει σ’ αυτή τη χώρα, είναι οι… μετανάστες! Γι’ αυτό και τους πήγαν κάτω
από τη γέφυρα για να μην τους βλέπει κανένας. Δεν τους έφεραν τυχαία εδώ,
σίγουρα έψαχναν ένα μέρος που να μη φαίνονται από κανέναν. Ακόμα και τα κτίρια
είναι ρατσιστικά», κάνει τσαντισμένος…

Μια ατάκα, μια ιστορία

Παύλο, από τα Τίρανα, που δουλεύει οικοδόμος: «Το ’98 έβγαλα πράσινη
κάρτα, τώρα πάλι τα ίδια, ούτε στην πατρίδα μου μπορώ να πάω αν πεθάνει
κάποιος συγγενής μου. Οι αστυνομικοί που με σταματήσανε προχθές για χαρτιά και
είδαν ότι έχει λήξει, δεν ήξεραν ότι έχει δοθεί τρίμηνη παράταση για
ανανέωση».

Ζαφέρ, από το Μπανγκλαντές, που δουλεύει μπογιατζής: «Είμαι πέντε
χρόνια στην Ελλάδα και αυτήν την εβδομάδα έχω έρθει τρεις φορές εδώ από το
πρωί χωρίς να καταφέρω να καταθέσω τα χαρτιά μου».

Ιμπραήμ, από το Μαρόκο, αρτοποιός: «Επί δύο μήνες χάνω μεροκάματα χωρίς
να καταφέρνω τίποτα. Πολλές φορές έρχεται η κλούβα της αστυνομίας, χτυπάει τον
κόσμο επειδή μαζεύονται πολλοί και πολλούς τους συλλαμβάνουν».

Νατάσα Ασπρίδη, δικηγόρος που έχει αναλάβει «περίπτωση» μετανάστη:
«Ζήτησα από τον νομάρχη της Ανατολικής Αττικής να μου διευκρινίσει ορισμένα
σημεία του νόμου που έχουν εκδώσει κι αυτός μου είπε: “Δεν είμαι Αλβανολόγος ”
λες και το έγγραφο είχε βγει από τις αλβανικές αρχές κι όχι τις ελληνικές».

Ηλικιωμένη γυναίκα που κάθεται με τις ώρες σε σκαμπό (δεν θέλει να μας
πει το όνομά της) από την Πρεμετή: «Δεν ξέρω τίποτα, μη με ρωτάτε, με φέρνει
εδώ για τρίτη φορά η κόρη μου…».

Εκάβη, από την Αλβανία που είναι τρία χρόνια στην Ελλάδα και καθαρίζει
σπίτια: «Γιατί μας αντιμετωπίζουν έτσι; Κι εμείς άνθρωποι είμαστε. Ήρθαμε εδώ
γιατί έχουμε ανάγκη και μας χτυπάει η αστυνομία».

Τζούλι, Αλβανός που είναι τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα και εργάζεται σε
εργοστάσιο: «Σε μας δεν δίνουν αριθμό προτεραιότητας, μόνο στους δικηγόρους.
Πού να βρω εγώ 100 και 200 χιλιάδες να τους δώσω; Έχω γυναίκα, παιδιά…».

Δωρεάν παράσταση για τους μετανάστες

Ο Λάκης Λαζόπουλος μετά την επαφή του με τους μετανάστες και τα προβλήματά
τους, προσφέρθηκε να δώσει μία δωρεάν παράσταση του έργου του «Τα λέμε» με τον
Γιώργο Κωνσταντίνου γι’ αυτούς (ακριβής ημερομηνία θα δημοσιευτεί τις επόμενες
μέρες στα «ΝΕΑ»).

Οδοιπορικό: Λάκης Λαζόπουλος

Φωτογραφίες: Σπύρος Κατωπόδης