Εις το όνομα του πατρός

Μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, ο πρόεδρος Μπους άλλαξε γραμμή στο
Παλαιστινιακό. Εκεί που «μάλωνε» τον Σαρόν, τώρα τον χαϊδεύει. Φταίει το Πάσχα
που πέρασε με τον πατέρα του, στο προεδρικό ράντσο, στο Τέξας.

Μήνυμα ελήφθη. Ο πλανητάρχης χαιρετάει τους δημοσιογράφους, στο ράντσο του στο Τέξας, αφού έχει πάρει γραμμή από τον πρώην πλανητάρχη και πατέρα του

Από τότε που εξαπέλυσε τον πόλεμό του κατά της τρομοκρατίας, ο πρόεδρος Μπους
δεν είχε κανέναν δισταγμό για τη στρατηγική που έπρεπε να ακολουθήσει. Ώσπου
υποχρεώθηκε να σκύψει πάνω από τον μεσανατολικό κυκεώνα. Τότε άρχισε να
γίνεται αντιφατικός. Στην αρχή, στις 13 Μαρτίου, ο Αμερικανός επέπληττε
δημόσια τον Αριέλ Σαρόν, επισημαίνοντας ότι η στρατιωτική δράση στη Δυτική
Όχθη «δεν βοηθούσε» στην εκεχειρία και την αναβίωση της ειρηνευτικής
διαδικασίας. Ώσπου το Σαββατοκύριακο, ο πρόεδρος Μπους έκανε στροφή εκατόν
ογδόντα μοιρών, τασσόμενος στο πλευρό του Σαρόν, ο οποίος νομίμως
«ανταποκρίνεται στη θέληση του λαού του» για περισσότερη ασφάλεια. Τι άλλαξε
τα μυαλά του Μπους; Ο πατέρας του, υποστηρίζει η εφημερίδα «Νιου Γιορκ Τάιμς»,
ο οποίος πέρασε το Πάσχα στο ράντσο του γιου του, στο Τέξας. Άλλωστε, η
παραπάνω «διορθωτική» δήλωση του Αμερικανού προέδρου έγινε αμέσως μετά τη
συνάντηση με τον πατέρα του. Ο πρόεδρος Μπους κάλεσε χθες τον Αραφάτ να
καταδικάσει την τρομοκρατία σε όλη την περιοχή της Μέσης Ανατολής και να
εφαρμόσει άμεσα το σχέδιο εκεχειρίας που έχει εκπονηθεί από τον διευθυντή της
CIA Τζορτζ Τένετ (ζήτησε και από τον Σαρόν να ενεργήσει ώστε να «μείνει
ελεύθερος ο δρόμος προς την ειρήνη»).

Η παλινωδία του Μπους είναι φυσικό να εξοργίζει τους Ευρωπαίους. Αμήχανοι
μπροστά στην κλιμακούμενη αιματηρή σύγκρουση μεταξύ Ισραηλινών και
Παλαιστινίων, Ευρωπαίοι διπλωμάτες δήλωναν στους «Φαινάνσιαλ Τάιμς» ότι
αισθάνονται προδομένοι από την αποτυχία της Ουάσιγκτον να απαγκιστρωθεί από
την αντιφατική πολιτική της. «Δεν ξέρουμε σε ποιον να αποταθούμε στην
Ουάσιγκτον», έλεγε ένας από αυτούς. «Στον Πάουελ; Στον Ζίνι; Δεν ξέρουμε καν
τη θέση του ίδιου του Μπους, ούτε πώς βλέπει εμάς, ούτε πώς βλέπει το
Μεσανατολικό».

Οι επικρίσεις

Το Ισραήλ επικρίνει την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι διακυβεύει την εθνική του
ασφάλεια. Οι Παλαιστίνιοι επικρίνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι εξυπηρετεί τους
σκοπούς του Ισραήλ. Και η Αμερική δεν παρέχει ικανοποιητική υποστήριξη στους
Ευρωπαίους.

Για τον Λευκό Οίκο, η σύγκρουση Ισραηλινών και Παλαιστινίων βυθίζεται ολοένα
και περισσότερο στον ευρύτερο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, ο οποίος παραμένει
η υπ’ αριθμόν ένα προτεραιότητα στην εξωτερική πολιτική τής αμερικανικής
κυβέρνησης. Όμως, τουλάχιστον όσον αφορά την Ευρώπη, αυτή ακριβώς η στρατηγική
προκαλεί τριγμούς στη διεθνή συμμαχία κατά της τρομοκρατίας. «Πριν από έναν
χρόνο λέγαμε ότι χωρίς την Παλαιστινιακή Αρχή θα έχουμε μόνο αναρχία, και να
που επαληθευόμαστε», λέει ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης.

Οι φίλοι τού Μπους βλέπουν τα πράγματα αλλιώς. «Πρέπει να αφήσουμε την
κατάσταση να χειροτερέψει, για να γίνει καλύτερη», λέει στους «Φαϊνάνσιαλ
Τάιμς» ένα στέλεχος των Ρεπουμπλικάνων. «Μπορούμε μάλιστα να πούμε πως οι
Αμερικανοί περίμεναν με το παραπάνω. Δεν επενέβησαν όταν θα έπρεπε να είχαν
επέμβει».

Τι μπορούν να κάνουν από εδώ και πέρα οι Αμερικανοί; Σύμφωνα με την
«Ουάσιγκτον Ποστ», οι ίδιοι δεν βλέπουν πολλά περιθώρια διπλωματικών
χειρισμών. Κάποιοι προτείνουν μια σειρά από διαφορετικές στρατηγικές και
πολιτικές, από την πλήρη στήριξη της εκστρατείας του Σαρόν μέχρι την αποστολή
αμερικανικής ειρηνευτικής δύναμης στην περιοχή. Ο Βρετανός πρώην υπουργός
Εξωτερικών Ντάγκλας Χερντ έχει ρίξει την ιδέα να καλέσει ο Μπους τον Σαρόν και
τον Αραφάτ κάπου και να τους κρατήσει εκεί, ώσπου να συμφωνήσουν για ειρήνη.
Κάπως έτσι, με άλλα λόγια, διατυπώνει την πρότασή του για άσκηση ισχυρών
πιέσεων και στις δύο πλευρές ο πρώην σύμβουλος του Μπιλ Κλίντον για
μεσανατολικά θέματα Ρόμπερτ Μάλεϊ, η οποία θα δημοσιευθεί στο προσεχές τεύχος
του περιοδικού «Φόρεϊν Αφέαρς».

Ο ΟΗΕ

Στη Νέα Υόρκη επρόκειτο να συνέλθει χθες, για δεύτερη φορά τις τελευταίες
τρεις ημέρες, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με θέμα την παρατεινόμενη κρίση
στη Μέση Ανατολή. Την ίδια ώρα, άκαρπες παρέμεναν οι προσπάθειες μεσολαβητών
της Ρωσίας, του ΟΗΕ, των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συναντηθούν με τον
πολιορκημένο Γιάσερ Αραφάτ, στη Ραμάλα.