o υποψήφιος Η κρυφή γοητεία της ιστορίας

Τάσος Μαρδάκης, Φιλόλογος

Από τα μαθητικά μου χρόνια θυμάμαι να με στοιχειώνει ένας συγκεκριμένος
μπαμπούλας με τη μορφή μαθήματος.

Αυτός ο μπαμπούλας ήταν τι άλλο; “η ιστορία”

Θυμάμαι ότι το μόνιμο παράπονο των μαθητών σχετικά με δυσκολίες μαθημάτων
περιλάμβανε μέσα υποχρεωτικά και την ιστορία.

Η ιστορία ήταν κάτι σαν bonus.

Δυσκολευόσουνα στα μαθηματικά ; ε… είχες και την ιστορία να σε τυραννάει. Ή
πάλι, ήσουνα το παιδί με έφεση στα φιλολογικά. Ναι όλα καλά βρε παιδί μου αλλά
ήταν ανάγκη να υπάγεται και η ιστορία στα φιλολογικά; Έτσι τα σκονάκια δίνανε
και παίρνανε και περνάγαμε (πέρναγα για να κυριολεκτώ) τις χρονιές αφήνοντας
όλους (δασκάλους, γονείς και εαυτούς) με την πεποίθηση ότι ο σκοπός – όποιος
και αν ήταν αυτός – επετεύχθη.

Έτσι λοιπόν και για να μη μακρυγορώ επειδή οι σχέσεις αγάπης – μίσους έχουν
πολύ δυσδιάκριτα όρια, έγινα ιστορικός. Και ανακάλυψα την άλλη πλευρά, την
αθέατη με πρώτη ματιά αλλά άκρως γοητευτική, της ιστορίας. Εδώ λοιπόν
θα ήθελα να καταθέσω την ταπεινή μου γνώμη, σχετικά με το θέμα.

– Παιδιά μην την αντιμετωπίσετε ποτέ ως μάθημα έστω και αν είναι προϋπόθεση
για να εισαχθείτε σε κάποια σχολή.

– Ψάξτε την, ερευνήστε την από όσο περισσότερες οπτικές γωνίες για να έχετε
μια όσο το δυνατόν αντικειμενικότερη θεώρηση. Θα το κατανοήσετε αυτό που λέω
ρίχνοντας μια ματιά στον εκάστοτε ημερήσιο τύπο και βλέποντας πόσο διαφορετικά
σχολιάζεται το ίδιο γεγονός από κάθε ένα έντυπο ξεχωριστά.

– Μην την δείτε ποτέ αποσπασματικά αλλά κατανοήστε την σαν σύνολο δρωμένων σε
μια εποχή. Και όταν διαβάζετε τι έκανε π.χ. ο Κολοκοτρώνης και ο Καποδίστριας
στην Ελλάδα καλό είναι να το συνδέετε και με γεγονότα που συνέβαιναν εκείνη
την περίοδο αλλού, όπως τί μουσική παιζόταν στην Ευρώπη, με τί ασχολούνταν οι
Ευρωπαίοι συγγραφείς, ποιά ήταν τα κορυφαία επιτεύγματα της τέχνης.

– Διαβάστε την και ξαναδιαβάστε την χωρίς να θεωρείτε ποτέ ότι την ξέρετε.
Κάθε φορά θα διαπιστώνετε ότι όλο και κάτι καινούργιο προστίθεται.