Η Κίνα παραδίδεται στις απολαύσεις του σεξ

Πεκίνο, Πέμπτη βράδυ, 11 η ώρα. Έξω η θερμοκρασία έχει πέσει κάτω από το
μηδέν, όμως στο εσωτερικό του Μπανάνα Κλαμπ ανεβαίνει επικίνδυνα. «Τις
προάλλες, είδα ένα ζευγάρι να κάνει έρωτα στο πάτωμα», μου λέει ο Ντον. «Έπαθα
σοκ. Θα περίμενα να το δω σε μια ντίσκο στο Λονδίνο ή στη Νέα Υόρκη, σίγουρα
όμως όχι στο Πεκίνο».
![]() |
|
Οι Κινέζοι θαυμάζουν ελεύθερα τα… γυναικεία πόδια, κάτι που πριν από |
Η Κίνα ζει αργοπορημένα τη σεξουαλική της επανάσταση. Από τη δεκαετία του 1950
ως τις αρχές του ’80, το Κομμουνιστικό Κόμμα θεωρούσε τη συνεύρεση – για
λόγους μη αναπαραγωγικούς – ως παρακμιακό κακό της αστικής νοοτροπίας. Ήταν
μια ακραία αντίδραση σε σύγκριση με ό,τι συνέβαινε πριν από το 1949, όταν η
πορνεία ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη και μέρη όπως η Σανγκάη – η αποκαλούμενη
«πόρνη της Άπω Ανατολής» – κόμπαζαν για τις 30.000 «κυρίες της νύχτας». Οι
περισσότεροι Κινέζοι είχαν τουλάχιστον μία παλλακίδα και σ’ ένα τέτοιο
περιβάλλον, απιστία και εκτραχηλισμός των ηθών βασίλευαν.
Στα πρώτα 30 χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος, γυναίκες και άνδρες
παρουσιάζονταν ως ένα και το αυτό, απρόσωποι, χωρίς ίχνος διαφορετικότητας
στις φαρδιές στολές του Μάο.
Το σεξ ήταν ταμπού, μια πράξη που την επικάλυπτε μυστικότητα και όνειδος.
Πορνεία και σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα εξαφανίστηκαν.
![]() |
|
Ημίγυμνο μοντέλο διαφημίζει κοσμήματα στο Πεκίνο |
Τα τελευταία 20 χρόνια όμως το οικονομικό άνοιγμα του Πεκίνου συμπαρέσυρε τη
σεξουαλική αφύπνιση. Δύσκολα σήμερα να μην παρατηρήσεις εικόνες «σεξ» στην
Κίνα. Νέοι που επιλέγουν ρούχα προκλητικά – για το παρελθόν -, καταστήματα με
ερωτικά βοηθήματα που ανοίγουν σε κάθε πόλη της αχανούς χώρας του 1,2 δισ.
πολιτών, μεταμεσονύκτιες ραδιοφωνικές εκπομπές που αναφέρονται λεπτομερώς στο
σεξ, ζευγάρια που δεν φοβούνται τα φιλιά στους δρόμους… Αυτή είναι η εικόνα
της σύγχρονης Κίνας.
Τα περιοδικά δεν πουλούν αν δεν έχουν αφιερώματα στο σεξ. Ούτε και τα
προϊόντα, αν οι διαφημιστικές εταιρείες δεν τα έχουν προηγουμένως προωθήσει με
όμορφες κοπέλες και γοητευτικούς νεαρούς. Και οι κρατικές παραδοσιακές
εφημερίδες βλέπουν την κυκλοφορία τους να μειώνεται έναντι άλλων που επιμένουν
στη «χαλαρή» ενημέρωση και τα σκανδαλιστικά θέματα.
Οι περισσότεροι πάντως χαιρετίζουν τη νέα τάση. Ακόμη και το Κομμουνιστικό
Κόμμα προχώρησε σε δείγματα προσαρμογής. Για παράδειγμα, πέρυσι άνοιξε με τις
ευλογίες του κόμματος το πρώτο μουσείο με θέματα σεξ στη Σανγκάη από τον
διάσημο στην Κίνα σεξολόγο Λιου Νταλίν.
Ο Παν Σουιμίνγκ, καθηγητής της Κοινωνιολογίας στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο της
Κίνας, λέει ότι την τελευταία πενταετία η χώρα του γνώρισε τη μεγαλύτερη
μεταστροφή ως προς τη σεξουαλική απελευθέρωση. «Προηγουμένως το σεξ ήταν σεξ
και στόχευε μόνο στην αναπαραγωγή, ενώ η αγάπη ήταν αγάπη και αγνή. Σήμερα
όμως οι νέοι τα συνδυάζουν». Η δυτική επιρροή, για τον ίδιο, είναι η μία αιτία
της αλλαγής. Η άλλη είναι η χαλάρωση από την πλευρά του καθεστώτος.
Τα τέσσερα πρόσωπα της αλλαγής
1. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ Στην πρώτη σε εθνικό επίπεδο έρευνα για το σεξ πριν από
δύο χρόνια έλαβαν μέρος 6.500 νέοι 14-28 ετών. Η έρευνα έδειξε ότι στις
αστικές περιοχές ποσοστό μεγαλύτερο του 50% αποδέχεται το σεξ πριν από τον
γάμο ενώ το ένα τρίτο υποστηρίζει τις ερωτικές σχέσεις εκτός γάμου. Άλλο ένα
τρίτο όμως χαρακτηρίζει λανθασμένη στάση τη σύναψη εξωσυζυγικής σχέσης και
άξια τιμωρίας.
2. AIDS Η ταχύτητα εξάπλωσης των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων
αυξάνεται, κυμαινόμενη στο 20 και 30% ετησίως, γεγονός που εντείνει και το
πρόβλημα του AIDS. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, 600.000 είναι τα κρούσματα
της ασθένειας στην Κίνα, αν και διεθνείς υπηρεσίες υγείας ανεβάζουν στο
διπλάσιο αυτόν τον αριθμό. Υπολογίζεται ότι την επόμενη δεκαετία, 10
εκατομμύρια άτομα θα έχουν προσβληθεί από την ασθένεια στη χώρα. Παρά την
απειλή να λάβει το AIDS μορφή επιδημίας και παρά τον έλεγχο των γεννήσεων με
την πολιτική τού ενός παιδιού, η συντηρητική ηγεσία της Κίνας εμμένει στην
απαγόρευση της διαφήμισης των προφυλακτικών.
Τα στοιχεία ως προς την ενημέρωση του κοινού για τους κινδύνους και τις
ασθένειες που εγκυμονεί το σεξ χωρίς προφύλαξη καθώς και για το ίδιο το AIDS
είναι ενδεικτικά της άγνοιας του λαού. Μια έρευνα πέρυσι έδειξε ότι ένας στους
πέντε δεν είχε ακούσει ποτέ ότι υπάρχει κάποια ασθένεια με αυτό το όνομα. Και
μόνο οι μισοί από εκείνους που ρωτήθηκαν γνώριζαν ότι μεταδίδεται με το σεξ,
κάτι που αποδεικνύει το μεγάλο κενό στην εκπαίδευση και στην ενημέρωση.
3. ΠΟΡΝΕΙΑ Η σεξουαλική επανάσταση στην Κίνα περπατάει χέρι χέρι με τα
20 εκατομμύρια εκδιδόμενες γυναίκες της χώρας. Πέρυσι, ο οικονομολόγος Γιανγκ
Φαν προκάλεσε σάλο όταν ισχυρίστηκε ότι στη βιομηχανία του σεξ αναλογεί πλέον
το σημαντικό 12% – ή ένα δισεκατομμύριο δολάρια – του ΑΕΠ της Κίνας. Οι
εργαζόμενοι στη συγκεκριμένη βιομηχανία παρέχουν το προϊόν τους μέσω
κομμωτηρίων, κουρείων που μένουν ανοιχτά αργά τη νύχτα, μπαρ καραόκε,
ξενοδοχείων καθώς και μέσω καταστημάτων που υποτίθεται ότι παρέχουν υπηρεσίες
μασάζ. Και για τους περιπλανώμενους, στις περισσότερες μεγάλες οδικές αρτηρίες
τα μοτέλ διαθέτουν και κοπέλες.
4. ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΟΙ Το μπαρ είναι γεμάτο καπνό και κόσμο. Η Άννα γλιστρά
στη μικρή σκηνή φορώντας δερμάτινο μπικίνι. Στα χέρια της κρατά μαστίγιο. Για
τα επόμενα 15 λεπτά η ψηλή, έντονα μακιγιαρισμένη βασίλισσα των τραβεστί
τραγουδάει και λικνίζεται στους ρυθμούς της μουσικής. Οι περισσότεροι πελάτες,
άνδρες κυρίως, καθηλώνονται σε κάθε αισθησιακό γύρισμά της. Το όνομα του μπαρ,
«Μισό και Μισό». Κάποτε αν και δεν απαγορευόταν διά νόμου η ομοφυλοφιλία, η
κυβέρνηση τη θεωρούσε κοινωνικά μη αποδεκτή. Άνδρες και γυναίκες
συλλαμβάνονταν και κατηγορούνταν για χουλιγκανισμό και διατάραξη της δημόσιας
τάξης. Ο Κινεζικός Ψυχιατρικός Σύλλογος τη θεωρούσε… ψυχικό νόσημα.
Σήμερα η κατάσταση είναι διαφορετική. Το υπουργείο Υγείας της Κίνας υπολογίζει
τους άνδρες ομοφυλοφίλους στα 30-40 εκατομμύρια ή στο 3% του συνολικού
πληθυσμού. Για τις γυναίκες δεν υπάρχουν αντίστοιχα στοιχεία. Εκτιμάται πάντως
ότι η χώρα ενδεχομένως να φιλοξενεί τη μεγαλύτερη ομοφυλοφιλική κοινότητα στον κόσμο.
Η Miriam Donohue είναι ανταποκρίτρια των «Irish Times» στην Ασία.















