Όχι Κεντροαριστερά ευκαιρίας

Ως ένα μέτωπο για μεγάλες μεταρρυθμίσεις αντιμετωπίζει την επιδιωκόμενη
συμμαχία της Κεντροαριστεράς ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Νίκος
Χριστοδουλάκης, ο οποίος, ωστόσο, αρνείται πεισματικά να μιλήσει για το κατά
πόσον η ελληνική οικονομία έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει τις
μεταρρυθμίσεις που προωθεί ο Δημήτρης Ρέππας στο Ασφαλιστικό.

Σε μια συζήτηση αμέσως μετά το πέρας της Συνόδου Κορυφής της Βαρκελώνης, ο κ.
Χριστοδουλάκης επιλέγει να δώσει έμφαση – για πολλοστή φορά – στην ανάγκη
προώθησης των διαρθρωτικών αλλαγών, συνδέοντάς τες με τη δημιουργία
απασχόλησης. «Όλα πρέπει να υπακούουν στο νέο όραμα της κοινωνικής σύγκλισης»,
λέει ο στενός συνεργάτης επί σειρά ετών του κ. Σημίτη.

Όταν ρωτούμε τον κ. Χριστοδουλάκη για τις ιδέες που υπάρχουν περί
«προσαρμογής» της κυβερνητικής πολιτικής στην επιλογή της συνεργασίας ΠΑΣΟΚ –
Αριστεράς, ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών δεν διστάζει καθόλου να
δηλώσει αντίθετος:

«Δεν πρέπει να βλέπουμε το μέτωπο της Κεντροαριστεράς σαν μια πρόσκαιρη
εκλογική συμμαχία, έτσι που να χρειάζεται να αλλάξουμε βασικά σημεία της
πολιτικής μας για να γίνουμε πιο αρεστοί στους επιδιωκόμενους συμμάχους. Αυτή
είναι μια ηττοπαθής προσέγγιση. Εμείς θέλουμε την κεντροαριστερή συμμαχία για
να προωθήσουμε τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα. Θέλουμε ένα
μέτωπο μεταρρυθμίσεων και το πλαίσιο της Βαρκελώνης μπορεί να αποτελέσει μια
σημαντική αφετηρία για να επεξεργασθούμε τις πολιτικές της πραγματικής
σύγκλισης με τα νέα δεδομένα του 21ου αιώνα και όχι με τα λαϊκίστικα
στερεότυπα περασμένων δεκαετιών».

Ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, ο οποίος κατά τη διάρκεια της Συνόδου
Κορυφής έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ενεργειακή συνεργασία με την Τουρκία (στο
τέλος Απριλίου άλλωστε μεταβαίνει στην Άγκυρα για να συναντήσει τον «τσάρο»
της τουρκικής οικονομίας, Κεμάλ Ντερβίς, και ολόκληρο το οικονομικό επιτελείο
της γείτονος), δείχνει να είναι από τους ελάχιστους αταλάντευτους σε ό,τι
αφορά τις διαρθρωτικές αλλαγές. Κι αυτό παρά τις καθυστερήσεις που
διαπιστώνονται, τόσο σε ελληνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το Ασφαλιστικό

«Έχουμε σε εξέλιξη τέσσερις μεγάλες μεταρρυθμίσεις κι έναν κεντρικό στόχο.
Ασφαλιστική μεταρρύθμιση, νέος αναπτυξιακός νόμος, ένα νέο φορολογικό σύστημα
και, τέλος, εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου για τη λειτουργία των
επιχειρήσεων και την αναβάθμιση των αγορών. Κάθε μία από τις μεταρρυθμίσεις
αυτές δημιουργεί νέα, θετικά δεδομένα για την οικονομία: το Ασφαλιστικό δίνει
αξιοπιστία και βεβαιότητα στις εργασιακές σχέσεις. Ο νέος αναπτυξιακός προάγει
την περιφερειακή σύγκλιση, αλλά και την προσαρμογή των επιχειρήσεων στις νέες
τεχνολογίες. Το φορολογικό θα δημιουργήσει κίνητρα για επιχειρηματικές
επενδύσεις και λόγω της απλοποίησης θα μειώσει το διαχειριστικό κόστος της
οικονομίας. Το νέο θεσμικό πλαίσιο ευνοεί την επιχειρηματικότητα.

«Όλα αυτά μπορούν να οδηγήσουν σε μια σημαντική αύξηση της απασχόλησης, που
αποτελεί για μας τη μεγάλη κοινωνική και οικονομική προτεραιότητα. Το όραμα
της πραγματικής σύγκλισης δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα με υψηλή ανεργία.

Για μας, λοιπόν, οι διαρθρωτικές πολιτικές είναι ένα μέσον για να αυξήσουμε
την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και να φθάσουμε στις νέες θέσεις
εργασίας. Στόχος μας είναι η περισσότερη, πιο ικανοποιητική, πιο καλά
αμειβόμενη απασχόληση».

Ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών έχει κάθε λόγο να φεύγει ικανοποιημένος
από τη Βαρκελώνη. Μπορεί η ελληνική προεδρία να φορτώθηκε ένα «πακέτο» μάλλον
δύσκολο – με αιχμή το Ασφαλιστικό -, αλλά από την άλλη πλευρά κατάφερε να
περάσει και η απαίτηση της Αθήνας: η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας να
λαμβάνει υπόψη της τόσο τις δυσπρόσιτες περιοχές όσο και τους κοινωνικά
αδικημένους.