Όχι Ιταλών στον Έλληνα!

«Όταν πήρα το πτυχίο μου στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης συγκινήθηκα. Την είχα
αγαπήσει αυτή τη χώρα. Δεν φανταζόμουν εκείνη τη στιγμή ότι θα μου έκλεινε,
ερμητικά, την μία πόρτα μετά την άλλη».

Ο διδάκτωρ Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου Θ. Παπουλάκος δεν έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης επειδή ήταν Έλληνας

Ο κ. Θεόδωρος Παπουλάκος, κάτοχος διδακτορικών στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό
Δίκαιο, στη Γλωσσολογία και στην Ποινική Δικονομία, πίστεψε στην Ευρωπαϊκή
Ένωση. Ένιωθε Ευρωπαίος. Ζήτησε δύο φορές να εργασθεί στο Πανεπιστήμιο της
Ρώμης ως τακτικός καθηγητής. Όμως δεν τον άφησαν καν να υποβάλει τις αιτήσεις
του, με το αιτιολογικό ότι είναι Έλληνας. Τώρα έχει προσφύγει στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο, αλλά και στο διοικητικό περιφερειακό δικαστήριο της Ρώμης ζητώντας
δικαίωση.

«Η σχέση μου με την Ιταλία είναι ξεχωριστή», λέει ο κ. Παπουλάκος. «Για πρώτη
φορά βρέθηκα εκεί πριν από δεκαεπτά χρόνια. Εργάστηκα, σπούδασα, διασκέδασα,
ερωτεύθηκα. Με μια λέξη, έζησα. Μου άρεσε ιδιαίτερα ο τρόπος ζωής του ιταλικού
λαού. Είναι εξωστρεφής, κοινωνικός, εκδηλώνει τα συναισθήματά του».

Έπιασε δουλειά σε ιταλική εφημερίδα ως σχολιαστής σε νομικά θέματα (είναι
πτυχιούχος Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών). Ταυτόχρονα έκανε μεταπτυχιακές
σπουδές στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο. «Δουλειά και διάβασμα. Έτσι ήταν η
ζωή μου για μεγάλη περίοδο». Στις αρχές του 1990 ο κ. Παπουλάκος πήρε την
απόφαση να μείνει μόνιμα στη Ρώμη. «Η προοπτική αυτή με ενθουσίαζε. Εργαζόμουν
με περισσότερη όρεξη. Ήμουν φιλόδοξος και προσπαθούσα να διακριθώ με κάθε
τρόπο. Ο τομέας της εκπαίδευσης με γοήτευε. Η επαφή με τους νέους ανθρώπους,
που προσπαθούν να ανακαλύψουν, να μάθουν πράγματα, ήταν για μένα μια
πρόκληση», λέει.

Έχοντας αποκτήσει τα διδακτορικά έκανε αίτηση στο κρατικό Πανεπιστήμιο «La
Sapienza» για τη θέση τακτικού καθηγητή στο Τμήμα του Διεθνούς Δικαίου.

Η αίτησή του δεν έγινε καν δεκτή. «Απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου να σας
επιτραπεί η συμμετοχή σε διαγωνισμό για την κάλυψη θέσεως πανεπιστημιακού
ερευνητού είναι, εκτός από το πτυχίο, και η απόκτηση της ιταλικής υπηκοότητας.
Δεν γίνεται δεκτή η αίτησή σας διότι είσθε Έλληνας», ήταν η επίσημη απάντηση
του ιταλικού Πανεπιστημίου.

«Μου στοίχισε πολύ», τονίζει ο κ. Παπουλάκος. «Είχα κάνει τα όνειρά μου, τα
σχέδιά μου. Αυτός ο αναίτιος – κατά τη γνώμη μου – αποκλεισμός μού κόστισε.
Μου προκάλεσε οικονομική καταστροφή, ανέκοψε και την επαγγελματική μου
ανέλιξη».

Ο κ. Παπουλάκος προσέφυγε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ζήτησε να πληροφορηθεί τα
δικαιώματά του. Σε έγγραφό της με ημερομηνία 21 Νοεμβρίου 2001 τον συμβουλεύει
«να ζητήσει ο ίδιος ένδικη προστασία ενώπιον των αρμόδιων ιταλικών
δικαστηρίων». «Εκείνο που περιμένω τώρα είναι η ηθική μου δικαίωση», λέει ο κ.
Παπουλάκος περιμένοντας την εκδίκαση της υπόθεσής του.

Όσο για την Ιταλία, ο ίδιος δηλώνει ότι εξακολουθεί να την αγαπάει. «Δεν νιώθω
κακία. Δεν θέλω να εκδικηθώ ούτε αυτήν ούτε τους ανθρώπους της. Απλώς νιώθω
μια μεγάλη απογοήτευση. Ίσως και μια πίκρα», συμπληρώνει…