20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΣΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΙΣΤΙΟΠΛΟΪΑΣ

Στους κορυφαίους σύγχρονους Έλληνες ιστιοπλόους ο Ανδρέας Κοσματόπουλος
(χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα σκαφών «470» 1995, 8ος στους
Ολυμπιακούς Αγώνες 2000), σημείωσε πριν από λίγες ημέρες νέα εντυπωσιακή
επιτυχία.

Κυβερνήτης ο 34χρονος Θεσσαλονικιός, με πλήρωμα τον «Διόσκουρό» του από το
1994, 32χρονο Κώστα Τριγκώνη, από την Κυπαρισσία, κατέκτησαν χρυσό μετάλλιο
στην Εβδομάδα Eurolymp, πρώιμη Προολυμπιάδα στον Σαρωνικό, με συμμετοχή 32
χωρών. Μάλιστα, άφησαν δεύτερους τους χρυσούς Ολυμπιονίκες του Σίδνεϊ,
Ουκρανούς Μπράσλαβετς – Ματβιένκο.

Τι σημαίνει πρωτιά σε μεγάλο ιστιοπλοϊκό αγώνα και μάλιστα κερδίζοντας τους
χρυσούς Ολυμπιονίκες;

Είναι σπουδαίο για μας γιατί δυναμώνει η ελπίδα μέσα μας ότι μπορούμε να
είμαστε σε επόμενη Ολυμπιάδα στη θέση που ήταν εκείνοι στο Σίδνεϊ.

Η προβολή του γεγονότος ήταν ανάλογη με το μέγεθος του επιτεύγματος;

Χωρίς να με ενδιαφέρουν τα 20′ δημοσιότητας που ανήκουν σε κάθε άνθρωπο, όπως
έχει πει ο Άντι Γουόρχολ, νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι μία σημαντική αθλητική
είδηση.

Το ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες 2004 γίνονται στην Ελλάδα είναι μεγάλο αβαντάζ
στην ιστιοπλοΐα;

Βοηθάει πιο πολύ ηθικά, αφού μέχρι τότε οι ξένοι αντίπαλοι θα έχουν μελετήσει
πλήρως τις καιρικές συνθήκες που πιθανότατα θα επικρατήσουν τότε.

Δηλαδή, να μην περιμένουμε πολλά μετάλλια από την ιστιοπλοΐα, αν και
γίνονται οι Αγώνες στην Ελλάδα;

Μπορούμε να διακριθούμε αρκεί να μη γίνει μπούμερανγκ ο πόθος των Ελλήνων για
μετάλλια που ανεβάζει το στρες.

Στο Σίδνεϊ τι έφταιξε και η πιο φιλόδοξη ελληνική ιστιοπλοϊκή αποστολή
επέστρεψε χωρίς μετάλλιο;

Απλούστατα κάποιοι αντίπαλοι αποδείχθηκαν καλύτεροί μας.

Δεν ήταν ατυχία η χαμηλή ένταση των ανέμων που δεν ευνοεί γενικά τους
Έλληνες;

Περιοριζόμενος στην αυτοκριτική θεωρώ ότι όχι. Οφείλεις να είσαι ολοκληρωμένος
και να αντιμετωπίζεις οποιεσδήποτε συνθήκες. Προσωπικά έχω μάθει να
παραδέχομαι τον νικητή.

Δεν ήταν μεγάλη απογοήτευση για σένα το Σίδνεϊ;

Το ότι δεν ήρθε το μετάλλιο ήταν στο παιχνίδι. Κανείς δεν υπογράφει συμβόλαιο
με τη μοίρα ότι θα κατακτήσει μετάλλιο όσο καλός και αν είναι. Τόσο εγώ όσο
και ο Κώστας Τριγκώνης χαρήκαμε την 8η θέση και πλέον κυνηγάμε ψηλότερη.

Είσαι ευχαριστημένος από τη μέχρι τώρα πορεία σου;

Σίγουρα ναι. Δαφνοστεφανωμένη και παράλληλα με πολλά αγκάθια που μας πλήγωσαν,
αλλά δεν μας πτόησαν.

Ποια είναι τα αγκάθια;

Δυσκολίες, πίκρες, αμφισβήτηση, μη έγκαιρη αναγνώριση. Δεν είναι μόνο
προσωπικά βιώματα, αλλά όλων σχεδόν των αθλητών.

Η συμβολή του Κώστα Τριγκώνη στις επιτυχίες;

Ιδανικός συνεργός στον αγώνα, εγγυητής ισορροπίας στα δύσκολα.

Οι συνθήκες πρωταθλητισμού είναι για σας μικρή Οδύσσεια ή «Αργοναυτική
εκστρατεία»;

Στο ξεκίνημα ήταν μεγάλη Οδύσσεια, αλλά έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια
λόγω της βελτίωσης της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας σε καλά οργανωμένη
«Αργοναυτική εκστρατεία». Όμως, το «χρυσόμαλλο δέρας» παραμένει δύσκολη
υπόθεση.

Δεν φοβάσαι την «κατασκοπεία» από τους αντιπάλους το 2004;

Προσωπικά πιστεύω ότι στην ιστιοπλοΐα μετράει περισσότερο η σχέση αθλητή και
θάλασσας.

Οι φουρτούνες της ζωής σε τρομάζουν;

Όταν έχεις βγει ζωντανός από τόσες, ήδη, στη θάλασσα και στη ζωή δεν φοβάσαι
πια.

Ανησυχείς ή αισιοδοξείς για το οργανωτικό θέμα των Ολυμπιακών της Αθήνας;

Αισιοδοξώ αφού η εμπειρία δείχνει ότι η Ελλάδα ουδέποτε απέτυχε οργανωτικά.
Πετυχαίνει έστω και διά μαγείας.

Τι σημαίνει για σένα το ότι η Ελλάδα παρελαύνει πρώτη στους Ολυμπιακούς
Αγώνες;

Με γεμίζει αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας, αλλά και ευθύνης, αφού οφείλουμε να
είμαστε πρώτοι σε σύγχρονους τομείς ανταγωνισμού.

Το Ολυμπιακό μετάλλιο είναι το πιο μεγάλο όνειρό σου στον αθλητισμό;

Όταν γίνει πραγματικότητα θα υπάρξει το επόμενο.

Δεν καθορίζει τα πάντα στην καριέρα ενός αθλητή το Ολυμπιακό μετάλλιο;

Είναι απλά σημείο ολοκλήρωσης και αφετηρία για κάτι καινούργιο.

Πέρα από το Ολυμπιακό τρίγωνο τι υπάρχει στην ιστιοπλοΐα;

Δεν τελειώνουν όλα εκεί, αφού υπάρχει η ανοικτή θάλασσα.

Πού σημαίνει;

To Αμέρικας Καπ, μία διοργάνωση που δείχνει μεγάλη ναυτική δύναμη και γνώση
της θάλασσας, στο οποίο θα ήθελα να είμαι παρών σε ελληνική εκπροσώπηση, αλλά
μιλάμε για πολύ τρελό όνειρο.

Η Ελλάδα με τον πρώτο εμπορικό στόλο στον κόσμο δεν μπορεί να αρματώσει ένα
σκάφος, έστω για τα προκριματικά;

Ίσως αν βρεθούν καμιά δεκαριά εφοπλιστές να το στηρίξουν οικονομικά ή
καθιερωθεί φόρος όπως το σπατόσημο και να δίνουν το ποσοστό τους οι εφοπλιστές…