Η άρνηση του εγωιστικού απομονωτισμού

Η 3η ΜΑΡΤΙΟΥ 2002 θα μείνει στην ιστορία ως μια ημέρα καλή για τον ΟΗΕ, την
Ευρώπη και την Ελβετία. Θα μπορούσε να μπει κανείς στον πειρασμό να σκεφτεί
πως το δημοψήφισμα αυτής της Κυριακής δεν ήταν παρά μια τυπική διαδικασία με
την οποία τερματίστηκε μια ανωμαλία. Όμως δεν θα είχε δίκιο. Γιατί η συμβολική
σημασία αυτού του «Ναι» δεν είναι αμελητέα. Είναι η άρνηση του εγωιστικού
απομονωτισμού. Είναι η αποδοχή πως μια ουδέτερη χώρα μπορεί, χωρίς να χάσει
την ψυχή της, να εμπλακεί άμεσα στα κοινά του υπόλοιπου κόσμου. Είναι ένα
άνοιγμα, ύστερα από το «Όχι» που οι Ελβετοί είπαν στην Ευρώπη το 1992. Κάποιοι
από αυτούς ίσως πουν ότι η χώρα τους έχασε κάτι από τη μοναδικότητά της, από
την ψυχή της. Όμως θα έχουν άδικο. Η Ελβετία που είναι μέλος του ΟΗΕ παραμένει
η ίδια Ελβετία και ακόμη καλύτερη.